Perikelen rond de VHP

door

De verkiezingsuitslag van 25 mei 2025 heeft bij enkele VHP-toppers felle uitspraken uitgelokt, vooral richting de huidige partijvoorzitter. Critici zijn van mening dat alle geledingen, maar in het bijzonder het bestuur en de diverse organen van de partij, medeschuldig zijn aan de geleden verkiezingsnederlaag. Indien en voor zover er, conform de verkiezingsbeloften, eerlijk en transparant, althans deugdelijk, beleid was gevoerd en favoritisme en voortrekkerij van partijloyalisten achterwege waren gebleven, hadden de kiezers ongetwijfeld anders gekozen.
Opvallend is dat de voorzitter, kennelijk om bepaalde zaken c.q. handelingen te camoufleren, plotseling met het idee kwam om de naam VHP te veranderen. Dit werd vooral door de fractieleider, Asis Gajadien, ontkracht. Gajadien stelde dat naamsverandering geen onderwerp van discussie is binnen de organisatie en dat er reeds evaluatiemomenten zijn geweest waarbij diverse verbeterpunten zijn aangedragen. William Shakespeare zou zeggen: “What’s in a name?”
Voorts beweerde de fractieleider dat meerdere factoren binnen de Oranjepartij groei en ontwikkeling van de partij in de weg hebben gestaan.
Scheiding president- en partijvoorzitterschap
Inmiddels is gebleken dat ook oud-president Chan Santokhi niet langer voorstander is van een combinatie van de functies partijvoorzitter en president, alsook van het politiek leiderschap. Vermeldenswaard is dat diverse partijen waaruit gewezen presidenten zijn voortgekomen dit punt nooit in hun statuten en/of huishoudelijk reglement hebben geregeld, terwijl dit onderscheid wel in 1973 was vastgelegd binnen de Hernieuwde Progressieve Partij (HPP). In 1977 werd deze constructie echter verlaten, terwijl de HPP wel degelijk deel uitmaakte van de toenmalige regering; niettemin is dit punt steeds een serieus aandachtspunt gebleven.
Uiteraard kunnen partijen die vernieuwing voorstaan deze gedachtegang alsnog in hun structuren opnemen, teneinde tot modernisering van hun partij te komen.
Naamsverandering
Voor zover bekend hebben partijleden van de VHP zich vooralsnog niet massaal uitgesproken over een eventuele noodzaak tot naamsverandering, maar eerder over een zodanige verandering dat er een frisse en nieuwe wind in de partij gaat waaien. De toekomst zal uitwijzen of de VHP daadwerkelijk ruimte zal bieden aan kritische, hervormingsgezinde partijleden, om daarmee te voorkomen dat een tweedeling in de partij ontstaat.
Naar wordt beweerd bestaat het huidige kader van de partij overwegend uit vertrouwelingen van de voorzitter. Zij durven hun mening niet openlijk te ventileren en gaan voorzichtig te werk, ter wille van eigen behoud, en willen daarmee zowel de kool als de geit sparen. De partij, die ooit als motor diende, is thans aan het wankelen vanwege een toenemende stille interne strijd.
De hamvraag die nu rijst, is of de huidige voorzitter, na alle aantijgingen, spanningen en onrust, het hoofd nog boven water zal weten te houden. Hoe het ook zij, de partijleiding dient er serieus voor te waken dat de VHP niet verder afsplitst, richting een machtsstrijd tussen de oude garde en nieuwe progressieven.
Het zal overigens van wijsheid getuigen om lering te trekken uit het verleden. In 1996 belandde de VHP namelijk op “de intensive care”, omdat een aantal ontevreden partijtoppers, onder wie Indra Jawalapersad, Atta Mungra, Pertap Radhakishun, Charles Pahlad, Kries Mahadewsingh en Dilip Sardjoe – allen thans wijlen – evenals Faried Pierkhan e.c., de partij de rug toekeerden.
Bij een eventuele hervorming van de VHP dient men zich er daarom van bewust te zijn dat het geen maatstaf is dat de partijvoorzitter nog steeds door de meerderheid wordt gedragen. Hij behaalde als lijsttrekker circa 46.000 stemmen van de in totaal op de Oranjepartij uitgebrachte 87.032 stemmen, goed voor 17 zetels, terwijl de NDP in totaal 93.545 stemmen behaalde, hetgeen resulteerde in 18 zetels.
Gezien de huidige ontwikkelingen binnen de VHP rijst redelijkerwijs de retorische vraag of er mogelijk tactisch wordt gestuurd op een meerkoppige leiding van de partij, met als doel om bij een toekomstige verkiezingswinst de ex-president wederom voor te dragen als presidentskandidaat. Aan deze gedachtegang ligt het feit ten grondslag dat Chan Santokhi zich tot dusver niet negatief heeft uitgelaten over de geuite bezwaren tegen een eventuele naamsverandering en over hetgeen partijtoppers reeds publiekelijk hebben gesteld.
Zoals bekend is Mahinder Jogi een stap verder gegaan door te verklaren dat hij geen “Ronald aan het stuur” wil hebben en dat de huidige voorzitter wat hem betreft plaats moet maken voor een andere. Vooralsnog blijft het wachten op de uitkomst van de huidige en toekomstige ontwikkelingen.
Ter overdenking tenslotte een citaat van de Duitse schrijver en dichter Johann Wolfgang Goethe: “Wijsheid kan alleen worden gevonden in waarheid.”
Roy Harpal
The post Perikelen rond de VHP appeared first on Suriname suriname.