PASPOORTGATE EN DE VERVELENDE BOODSCHAP

Na geproefd te hebben van de glorie, kijken Chery, Margaret, Misidjan, Vaessen en Van der Kust nu de onzekerheid in de ogen wat betreft hun status als profvoetballer in de competities waar zij hun brood verdienen. Uitgerekend na de uitgebreide rapportages en zelfs een live-uitzending op de Nederlandse televisie. Paspoortgate bevat een vervelende boodschap en deze jonge talenten worden misbruikt als het medium van de boodschap. Met anderhalf decennium aan rechtse kabinetten en een steeds verder verhardende lijn als het gaat om migratie en de multiculturele smeltkroes, is een triest soort plaatsisme merkbaar in Nederland. Surinamers mogen en moeten zelfs hun bijdrage leveren. Maar Surinamers moeten vooral ook hun plaats kennen. Nationale trots, slavernijbewustwording en de culturele invloed moeten zich maar beperken tot de sportarena, straattaal en hiphop. Het moment dat de onafhankelijkheidsgedachte het binnenhalen van eigen prestaties voor eigen volk begint aan te nemen, vindt men een weg om de ongelijkheid en het tweederangsburgerschap in herinnering te brengen. Al deze regeldrift en paspoortagressie heeft men niet aan de dag gelegd in de grensdorpjes met België en Duitsland of onder de expats tijdens de angstgolf rond Brexit. Men is niet bezig de Dubai offshore zakenlieden of Luxemburgse fondsmanagers het vuur aan de schenen te leggen. Maar eigen succes voor eigen land kan niet ongestraft de huiskamers van de bijna een half miljoen Surinamers in diaspora bereiken. Als namelijk Surinaamse verpleegkundigen en Surinaamse leerkrachten in Nederland het in hun hoofd halen het voorbeeld van Natio op te volgen, breekt een personeelscrisis uit in de Nederlandse zorg en het Nederlandse onderwijs. Als onze artiesten en mediamakers Hilversum verruilen voor Nieuw-Nickerie en Atjoni en in beeld beginnen te brengen wat wij de wereld te bieden hebben, zal de productie stremmen. Als onze culturele talenten Thalia en de Royal Ballroom beginnen te vullen in plaats van Carré, loopt de showbusinessindustrie in Nederland heel wat mis. Als wij de controle zouden krijgen over de archieven en artefacten van ons verleden en onze eigen musea zouden cureren en adverteren aan de wereld, dan zouden hele collecties ontbreken in de grote hallen van geschiedenis, waarvoor toeristen en onderzoekers Nederland jaarlijks aandoen. De KNVB, de professionele clubs, en laten wij eerlijk zijn, de Surinaamse voetbalbond, hadden in plaats van de overinvestering in een verkoopbaar mediaproduct en wat commerciële bekendheid, meer tijd en moeite mogen stoppen in preventief juridisch advies en actief lobbywerk naar de autoriteiten in Europa toe.
Maar er valt niet te ontkennen, hoe verdacht handig een harde lijn uitkomt als boodschap naar iedereen in Europa die eraan denkt de Surinaamse economie actiever van diens kennis, talent en inspanningen te gaan bedienen, terwijl men de volledige toegang tot alles wat men in Nederland heeft opgebouwd, wil behouden.
The post PASPOORTGATE EN DE VERVELENDE BOODSCHAP ..

...