ORDE OF CHAOS BIJ GOUDWINNING

door

De militaire decreten, of het nu gaat om domeingrond of mijnbouw, rammelen van alle kanten. Bijna dertig jaar na de laatste keer dat er een decreet geslagen werd, is het tijd om af te rekenen met de chaos die het gevolg is van deze producten van de dictatuur. Orde of chaos bij goudwinning is afhankelijk van de politieke wil om domeingrond, landbouwgrond, ruimtelijke ordening en mijnbouw aan te pakken op een manier die de economie voorspelbaar maakt voor degenen die eraan deelnemen. De links-populistische wensenlijstjes die in de mijnbouw- en domeingrondregels staan, lijken in de verste verte niet op de kwalitatieve, afgewogen en doordachte juridische systematiek van bijvoorbeeld de Wet Bosbeheer of de Milieu Raamwet. Een van de bijeffecten van de bijeengesprokkelde, gammele rommel die in de decreten staat, is dat het in de fysieke ruimte prima mogelijk is voor allerlei aanspraken om dwars door elkaar heen te lopen, en dat gebeurt ook. In de praktijk leidt dat tot menselijk leed, spanningen en rampen, met een overheid en een wetgever die doen alsof hun neus bloed wanneer het volledig misloopt. Tot drie keer toe zijn de spanningen in het gebied daar dusdanig opgelopen dat vandalisme, gewonden, werkonderbrekingen en zelfs het verlies van levens het geval waren.
Men kiest ervoor om andere gedeelten van de perikelen te Pikin Saron te belichten, maar ook daar zijn de bijeffecten van de decreten: de chaos die het veroorzaakt wanneer rechtszekerheid ontbreekt en verschillende betrokkenen menen verschillende aanspraken te hebben en illegaal en legaal dwars door elkaars gebieden bezig zijn en niet regelgeving, maar basja maniri en het recht van de sterkste de dienst uitmaken. Geweld en het verlies van levens trekken de aandacht, maar zijn ook alleen maar het sluitstuk. Het sluitstuk van besluiteloosheid. Het sluitstuk van schaduwkoninkrijkjes die onder de huid van onze democratie verborgen zijn. Het probleem daarvan is dat regelgeving voor dictatoren, die naar willekeur en met vriendjespolitiek de grondstoffen willen verdelen, terugnemen en herverdelen, nog altijd onze productiesectoren en onze domeingrond beheerst. Als de dictatoriale geesten tenminste nog de consistentie hadden gehad om ieder stukje Suriname per verdiencapaciteit aan één enkele partij toe te kennen, was veel schade bespaard gebleven.
Echter waren er geen vastberaden handen aan het stuur, maar vrijgeefse, beïnvloedbare figuren.
En ondanks het fenomeen van ‘ordening’ waartoe commissies gekomen en gegaan zijn, pakt niemand het onkruid bij de wortel aan. Orde of chaos bij goudwinning, bij domeingrond en bij landbouw, valt en staat met rechtszekerheid en met regels die rekening houden met de realiteit dat men niet op hetzelfde stuk land kan planten op zolder, wonen op de begane grond en naar goud kan graven in de kelder. Wanneer wij dat wel blijven proberen, stort alles in elkaar.
The post ORDE OF CHAOS BIJ GOUDWINNING ..