Oorlog en ziekte als verdienmodel

door

Wanneer je beseft dat de twee meest winstgevende sectoren oorlog en ziekte zijn, wordt heteenvoudiger te begrijpen wat er gaande is.In de schaduw van grote woorden en nog grotere beloftes draait een stille machine. Zij voedtzich met angst, onzekerheid en afhankelijkheid. Elke crisis krijgt een prijskaartje, elke dreigingeen contract, elke ziekte een markt. Wat als toeval wordt gepresenteerd, volgt vaak eenvoorspelbaar patroon. Eerst het probleem, daarna de oplossing, altijd tegen betaling. Voor wiekijkt zonder te willen zien, lijkt het chaos. Voor wie telt, is het structuur.

In Suriname herkennen velen dit mechanisme intuïtief. Grondstoffen vertrekken, schuldenblijven. Gezondheid wordt besproken als kostenpost, veiligheid als noodzaak, terwijlbeslissingen elders worden genomen. De burger hoort het verhaal pas wanneer de rekeningarriveert. Het systeem vraagt geen toestemming, slechts berusting.

De mysterie schuilt niet in geheime kamers, maar in openbaarheid. Alles gebeurt zichtbaar,wettig en genormaliseerd. De waarheid wordt niet verborgen, maar verdund. Wie vragen stelt,krijgt cijfers. Wie twijfelt, krijgt angstscenario’s. Zo blijft de cirkel draaien.De vraag is niet wie profiteert. Dat is bekend. De vraag is waarom dit als onvermijdelijk wordtaanvaard. Wie dat doorziet, leest een andere krant dan degene die wordt uitgedeeld.