‘Ooops we did it again’: Yellow Birds onttroont De Arend in vrouwenhoofdklasse SBA

door

‘We moeten Yellow Birds feliciteren; ze wilden het veel meer dan De Arend’

Yellow Birds heeft zondagavond – een jaar nadat het kampioenschap middels een clean sweep werd ingeleverd – opnieuw beslag gelegd op de titel in de vrouwenklasse van de Surinaamse Basketbalassociatie. Na het laatste fluitsignaal, waarbij De Arend door een 52-45 overwinning in vier wedstrijden werd onttroond, werden de kampioensshirts tevoorschijn gehaald met daarop afgedrukt de veelzeggende tekst: ‘Ooops we did it again! Yellow Birds kampioen 2026′.

Tekst en beeld Terence Oosterwolde

Voor hoofdcoach Wilfred Gallant betekent dit kampioenschap “heel veel”. “We zijn een beetje minder gestart in vergelijking met voorgaande jaren, maar we zijn goed teruggekomen”, houdt hij de Ware Tijd voor na afloop. “Ik moet zeggen dat de vrouwen heel hard hun best hebben gedaan om toch nog het kampioenschap te veroveren.”

“Vorig jaar zijn we geen kampioen geworden, maar het kampioenschap is al jaren lang van ons. Dus we zijn het weer komen halen”Yellow Birds-assistant-coach Chayenne Naarden

Volgens Gallant is er tijdens het seizoen “veel gesproken” met de speelsters. “Soms leek het alsof we benedenwaarts zouden gaan, maar door gesprekken is het toch wel goed gekomen. Vooral toen het kampioenschap in zicht was. Toen ging het een beetje beter.”

Van speelster/captain tot assistent-coach

Dit seizoen werd de hoofdcoach geassisteerd door Chayenne Naarden, jarenlang sleutelspeelster en captain van het team. Gallant daarover: “Eigenlijk is dit het begin van het overgeven van de stok. Natuurlijk gaat het niet direct gebeuren, maar we zijn al bezig die stok over te dragen aan mensen die er iets van afweten.”

Naarden over deze ervaring: “De samenwerking met Fredje verliep goed. We konden systemen bespreken, de defense ook. Tussen Fredje en ik zat het goed.”

Ook met de speelsters, die haar nu niet meer als teamgenoot hadden, liep het goed. “Alleen wanneer ik ze op de training hard aanpakte, zeiden ze me dat wanneer ik terug ben, ze me dezelfde oefeningen gaan laten doen”, vertelt ze lachend aan de Ware Tijd.

(lees verer onder de )

Chayenne Naarden (l) stond dit seizoen langs de lijn in plaats van op het veld. Haar tweemans Onna Fang (r) moest door een hamstringblessure in game 1 de rest van de finale aan zich voorbij laten gaan.

Naarden geeft toe dat haar nieuwe rol dit seizoen voor haar zelf niet altijd even makkelijk was. “Op bepaalde moment was het een beetje zwaar, want dan wil je spelen. Maar ik had al aan het begin van de competitie gezegd dat ik dit jaar niet speel, maar de dames ga ondersteunen als coach.”

Seregay Blankendal prijst de inbreng van Naarden. “Ze was een fantastische coach. Ze deed alsof ze in het spel was. Ze was aan de kant, maar we hadden haar ook op het veld. Fysiek niet, maar in ons hoofd hadden we het haar echt in het spel.”

Voor routinier Naomi Feller was het even wennen om Naarden niet op het veld te hebben. “Het was een zware omschakeling. Het was passen en meten. We moesten overal opvangen. Soms moest ik ook achterop verdedigen. Maar het is ons gelukt, we hebben gewerkt. We hebben afgesproken dat we beginnen met onze defense opppakken, waarna onze offensive van zelf komt.”

(lees verder onder de )

Yellow Birds-captain Eunice Clenem (l) krijgt de kampioenstrofee overhandigd door wedstrijdleider Xaviera Oosterling (r).

‘Ooops we did it again’

Gevraagd wat er door haar omging na het laatste fluitsignaal, antwoordt Naarden: “Alleen maar blijdschap … blijdschap! Blijdschap! We hebben het kampioenschap verdiend! Vorig jaar zijn we geen kampioen geworden, maar het kampioenschap is al jaren lang van ons. Dus we zijn het weer komen halen.”

De tekst op het kampioensshirt – ‘Ooops we did it again! Yellow Birds kampioen 2026′ –laat volgens Naarden niets aan de verbeelding over: “Deze tekst laat gewoon alle andere verenigingen weten dat het kampioenschap van ons is. Vorig jaar zijn we geen kampioen geworden. Maar van het jaar hebben we bewezen dat het kampioenschap van ons is. We zijn weer kampioen!” jubelt de assistent-coach.

Over de intenties voor 2027 spreekt ze zich nu al uit: “Het kampioenschap is van Yellow Birds. Volgend jaar komen we weer om kampioen te worden!”

MVP

Blankendal, die met dertien punten de tweede topscorer werd bij de kampioen, werd tot haar eigen verbazing uitgeroepen tot Most Valuable Player. “Ik had het helemaal niet verwacht! Helemaal niet”, erkent ze tegenover de Ware Tijd.

Voor de korte guard is het kampioenschap het resultaat van “echt hosselen”. “We hebben hard onze best gedaan. Disi na Gado!” Ze zwaait haar medespeelsters alle lof toe. “We hebben het geweldig gedaan. Ik ben echt trots op alle speelsters.”

De kracht van deze kampioensploeg noemt Feller de eenheid. “We hebben eenheid. We kunnen vrij met elkaar praten, met elkaar omgaan, we staan allemaal open voor kritiek. Al wordt er iemand boos, we praten met de persoon om gewoon rustig te zijn, omdat we één doel voor ogen hadden: dat was kampioen worden. We zijn heel zwakjes begonnen. Ik zelf zag het ook niet zitten voor de play-off eerlijk, maar ja, men zegt: ‘je moet niet opgeven, je moet gewoon doorgaan’. Het praten, communiceren, heeft ons gebacht waar we nu zijn.”

(lees verder onder de )

MVP Seregay Blankendal van Yellow Birds (r) kreeg haar award van SBA-bestuurslid Tanisha Robinson (l).

Topscorer

Chiniqua Pengel, die zondagavond een game-high 29 punten scoorde, werd topscorer van het seizoen met 344 punten. “Heel blij!” antwoordt ze op de vraag van de Ware Tijd hoe ze zich voelt.

Voor de topscorer was er geen twijfel aan dat Yellow Birds kampioen zou worden. “Ja, natuurlijk had ik het verwacht! Ja man! We zijn gekomen om te winnen!”

Pengel geeft toe dat de strakke verdediging die De Arend op haar toepaste niet in haar koude kleren ging zitten. “Ik moest me mentaal voorbereiden. En de coaches spraken met me dat ik me niet uit mijn game moest laten halen, want soms raakte ik snel uit me game”, erkent ze. “Maar het is me gelukt.”

(lees verder onder de )

Chiniqua Pengel werd topscorer van de competitie en van de play-off/finale.

Uitspraken De Arend

Pengel meent zich niet te hebben gestoord aan de uitspraken uit het kamp van De Arend. “Helemaal niet. Ze praten, maar wij zijn kampioen.”

Over de voorspelling van De Arend-coach Mitchell Zeefuik dat zijn ploeg de serie met 3-1 zou winnen, is MVP Blankendal kort: “We hebben hem een lesje geleerd. De Arend is misschien groter dan een bird, maar we hebben ze echt een lesje geleerd.”

Feller, met haar 44 jaar, de oudste speelster in de competitie, geeft toe dat uitspraken uit het kamp van De Arend haar team hebben geprikkeld. “We zijn eigenlijk gebrand geweest vanaf Mirelva zei dat ze ons weer gaan clean sweepen. Daar begon het al.”

Eenmaal tegenover elkaar pakte Yellow Birds game 1 van de finale. “We gaven game 2 uit handen door een paar minpunten. Toen we dat van coach Zeefuik lazen – “Ja, het wordt 100 procent 1-1. Ik wil zelf zeggen 3-1!” – heeft het ons nog meer geprikkeld. Het kan niet dat men zo neerkijkt op ons en over ons wilde lopen. Ik zei tegen mijn teamgenoten: ‘koste wat het kost, ik speel geen game 5. We maken vandaag af’. En ik mag niet jokken. We hebben er allemaal hard voor gewerkt. Het ging niet makkelijk, maar we hebben het toch gehaald. Wij zijn gekomen om te basketballen.”

(lees verder onder de )

Naomi Feller, de oudste speelster van de competitie, liet blijken nog steeds van onschatbare waarde te zijn.

Anders gelopen

De Arend-coach Mitchell Zeefuik geeft tegenover de Ware Tijd toe dat het “helemaal niet” is gegaan zoals hij had verwacht. Immers, na de verloren game 1 in de best-of-5-finale had hij voorspeld dat De Arend niet alleen 1-1 zou maken, maar de finale ook met 3-1 zou winnen. Het werd inderdaad 3-1, maar dan in het voordeel van Yellow Birds, dat zich revancheerde voor de clean sweep een jaar geleden.

Zeefuik ontkomt er niet aan om toe te geven dat zijn woorden niet zijn uitgekomen. “Het is helemaal niet gelukt. We moeten Yellow Birds feliciteren. Ze wilden het veel meer dan De Arend.”

Toch meent Zeefuik dat de teleurstelling “niet groot” is. “Twee mensen, die voor me scoren, schakelden uit in de eerste, tweede quarter. Het werd toen iets mentaal. De rest kwam er niet boven uit om te gaan scoren voor het team. Dan speel je moeilijk.”

De terugval bij de start van de tweede helft, schrijft de coach ook toe aan het mentale aspect. Na een 21-22 achterstand bij de rust, brak Yellow Birds de strijd open door de eerste twaalf punten van de derde quarter te maken.

Zeefuik: “Die 1-4 hoog van ons ging een beetje moeilijk. Ik liet vervolgens twee mensen naar beneden zakken, waardoor de kopmensen van Yellow Birds zouden worden gedwongen om te komen op de persoon die de bal opbrengt. En juist maken we achter mekaar turnovers vanuit de persoon die de bal moest droppen. Dan ga je boos worden toch? Ik heb het bijna vier keren uitgelegd. Maar of iets niet doordringt, yu kan du sani yu wani yere.”

Volgens de coach was de cohesie bij De Arend dit jaar veel minder. “Maar daar ga ik niet verder op in. Ik heb het de speelsters wel gezegd en ze hebben het allemaal beaamd. Ik heb het ze gezegd: ‘het ligt aan jullie’. Jullie hebben het gegeven aan Yellow Birds. Net als hoe Yellow Birds vond dat ze het vorig jaar aan ons hebben gegeven, zeg ik ook dat we het dit jaar hebben gegeven aan Yellow Birds. ‘Wat gaan jullie doen? Gaan jullie het ze nog een jaartje geven? Of zeggen jullie: we nemen het volgend jaar weer’. Met die vraag ben ik gestopt in de kleedkamer. Dan kunnen ze gaan nadenken en beseffen.”

(lees verder onder de )

Coach Mitchell Zeefuik spreekt zijn spelers toe vóór aanvang van de vierde finalewedstrijd tegen Yellow Birds.

Spelverloop

Nadat Priscilla Chen de eerste basket voor De Arend maakte, zou Yellow Birds pas na haast vier minuten spelen zijn eerste punten maken via Damaris Klas: 2-2. Met vijf punten op rij, inclusief een three-pointplay zorgde Pengel voor een 7-2 score met 3:54 te gaan. De quarter werd afgesloten met 12-8.

Met twee baskets op rij zorgde Telma Prika ervoor dat De Arend met 6:10 in de tweede periode de leiding nam: 14-13. Vijftien seconden later benutte Pengel een vrije worp en stond het 14-gelijk. Met 2:22 nam Yellow Birds een 21-18 voorsprong na een basket van Blankendal. Echter, De Arend maakte via Chelsea Slagveer en Johmera Cabenda de laatste twee baskets, waardoor het 22-21 werd bij de rust.

Yellow Birds kende een sterkte start van de tweede helft. De ploeg maakte de eerste twaalf punten – vier elk voor Pengel en Klas en twee voor Blankendal en Feller – en nam na amper 2,5 minuut spelen een 33-22 voorsprong.

Na een time-out zorgden Slagveer (vier punten) en Mirelva Marica (twee) ervoor dat De Arend inliep tot 29-34. Echter, Pengel counterde met back-to-back three-pointers, waardoor Yellow Birds weer afstand nam: 40-29. Prika (driepunter) en Seymone Esajas (twee vrije worpen) van De Arend en Pengel van Yellow Birds (twee punten) bepaalden de stand na dertig minuten op 42-34.

In de laatste quarter kwamen de punten voor beide teams moeizaam. Esajas maakte de eerste zes punten voor De Arend, die met 3:56 was ingelopen tot vier punten: 40-44.

“Toen we dat van coach Zeefuik lazen – “Ja, het wordt 100 procent 1-1. Ik wil zelf zeggen 3-1!” – heeft het ons nog meer geprikkeld”Yellow Birds-guard Naomi Feller

Iets meer dan een minuut later gaf Pengel de aanzet tot een beslissende 5-0 run, waarbij Blankendal drie punten had. Ze zorgde voor een 49-40 score met 1:59 nog te gaan. Mirelva Marica lanceerde met 1:43 een three-pointer voor De Arend (43-49), maar Esmeralda Williams (vrije worp) en Blankendal (basket) zorgden ervoor dat de partij buiten bereik bleef: 43-52 met 52,8 seconden. Met 25 seconden maakte Morena Leter de laatste basket van de wedstrijd: 45-52.

Net als game 3 eindigde Pengel (twee three-pointers) ook zondag met een game-high 29 punten. Ze werd topscorer van de competitie met 344 punten. Blankendal droeg dertien punten bij en werd uitgeroepen tot de MVP. Bij De Arend eindigden Prika (één three-pointer) en Esajas beiden met tien punten.