ONRUST IN HET ONDERWIJS EEN POLITIEKE VUURDOOP

door

De onrust vanuit de onderwijsbonden, terwijl de onstuimige februarimaand aanbreekt, is de eerste proef die de regering Simons-Rusland, zal moeten ondergaan. Er is geld, weliswaar geleend geld, maar geld. Volkswijsheid leert dat een stabiele koers en tijdige uitbetaling van loon, pensioenen, uitkeringen en een extraatje, het volk koest houdt. Dat is precies waar de seniorenburgers die leiding geven aan het land, vanuit gingen. Er werd naar hartelust op los benoemd en gereisd. Toen de vicepresident daarover aan de tand gevoeld werd, gooide hij zijn hele regeerteam onder de bus door aan te geven, dat vrijwel iedere minister al op dienstreis geweest was. De VHP heeft de achilleshiel van de bewindsman gevonden: het bespreken van de privileges behorend bij diens functies en het minimaliseren van diens zakelijk succes. Het in twijfel trekken van de zuiverheid van diens riante levensstijl. In het verweer daarvan, komen drift en trots naar boven en blijkt de politicus gevoelig voor uitlatingen die de afstand tussen zijn levensstijl en die van de gewone Surinamer en de gewone NPS’er, pijnlijk blootleggen. Ook die van de gewone onderwijzer, zoals zijn invloedrijke vader ooit was, voordat hij zijn krachten gaf aan de politiek. De keuze van een minister van Onderwijs, die net zo ver af staat van de gewone onderwijzer, kan dan bestuurlijk, professioneel en technocratisch voordelen gehad hebben. Die heeft tegelijkertijd een doelwit gepresenteerd aan de kleine dertigduizend man personeel die per bus, korjaal of te voet, lokalen moeten bereiken om voor hongerige kinderen te staan, die de muur achter het gebouw als toilet moeten gebruiken en geen handzeep hebben, om hun handen mee te wassen.
Het is tegen deze achtergrond dat de februarimaand van onrust en omwentelingen aanbreekt en vier weken lang, de spanning en onvoorspelbaarheid het spel kunnen beheersen. De kostbare maanden voor de leerlingen, in de aanloop naar examens, geven de bonden de macht.
Iedere beweging treft iedere familie in het land voor even. En de besmetting van ontevredenheid is een risico. Als de veiligheidsbonden of de bonden van nutsvoorzieningen of staatsbedrijven wakker worden, is een regering op de knieën. De brede coalitie dacht met Atompai, Hellings, Pakkittow in de gelederen, niet zo veel te vrezen te hebben. Een generatie aan activisten was afgekocht, opgenomen en verleid tot ‘verandering van binnenuit’. Twintigers worden dertigers, dertigers worden veertigers en een maandinkomen, een dienstreisje en een bouwkavel worden aantrekkelijker dan toen men tien jaar jonger was.
Deze veldslag is niet te winnen voor de grijze commandanten aan de zijde van het onderwijs. Het maximaal haalbare is een symbolsch verhoginkje. Maar de VHP als lachende derde, kan behoorlijk garen spinnen bij wat er gebeurt. Nieuwe activisten en nieuwe leiders kunnen ontdekt worden die over een jaar, wanneer meer van het geleend geld verkwanseld is en het begint in te zinken dat de olieproductie onmogelijk in 2028 zal opstarten, ingezet kunnen worden voor een echte veldslag.
En de onrust vaagt veel van het optimisme rondom de inauguratie, 50 jaar Srefidensi en het koninlijk staatsbezoek, weg. Maskers vallen. Commissie konfrijari gaat door, dienst- en snoepreizen gaan door, friends and family gaan door. Het volk begint de oude wijn dwars door de nieuwe zakken te herkennen. De vuurdoop is nabij.
The post ONRUST IN HET ONDERWIJS EEN POLITIEKE VUURDOOP ..