Onderzoek: Palermo Protocol werkt in Suriname, maar aanpak kinderhandel kent nog knelpunten

door

Het Palermo Protocol tegen mensenhandel wordt in Suriname daadwerkelijk toegepast in de rechtspraktijk, maar de bestrijding van kinderhandel kampt nog met verschillende praktische uitdagingen. Dat blijkt uit onderzoek van jurist Pooja Gahar, die op 10 februari 2026 afstudeerde aan de Faculteit der Juridische Wetenschappen. Haar thesis, begeleid door Maya Manohar en met Astrid Kalloe als meelezer, onderzoekt hoe het internationale protocol tegen mensenhandel in Suriname in de praktijk functioneert en waar nog verbeteringen nodig zijn.
De werking van het Palermo protocol in de Surinaamse rechtspraktijk op het gebied van kinderhandel
Door: Pooja Gahar
Het Universiteitsinstituut voor Kinderrechten stelt zich onder andere ten doel wetenschappelijke onderzoeken met betrekking tot kinderrechten te publiceren. Student Pooja Gahar is op 10 februari 2026 afgestudeerd. Zij werd begeleid door mr. dr. Maya Manohar en meelezer mr. Astrid Kalloe.
Kinderhandel omvat een netwerk van georganiseerde criminelen die kinderen en jongeren rekruteren, vervoeren en uitbuiten binnen of over nationale grenzen. Deze kinderen worden op verschillende manieren uitgebuit die schadelijk zijn voor hun welzijn.
Een belangrijk protocol tegen kinderhandel is het Protocol ter voorkoming, bestrijding en bestraffing van mensenhandel, met name van vrouwen en kinderen, ook bekend als het Palermo Protocol. Dit belangrijke protocol voorkomt, bestrijdt en bestraft kinderhandel. Suriname is partij bij dit protocol, wat betekent dat het verplicht is de bepalingen ervan in de nationale wetgeving op te nemen en na te leven.
Dit artikel is gebaseerd op een thesis die voortvloeit uit een workshop die vorig jaar werd georganiseerd door de TIP-afdeling in samenwerking met de Faculteit der Juridische Wetenschappen (FJW) en die werd ondersteund en begeleid door het Universiteitsinstituut voor Kinderrechten (UK). Voormalig hoofd van de TIP-afdeling, inspecteur L. Pinas, achtte het cruciaal om te onderzoeken in hoeverre dit protocol wordt toegepast in de Surinaamse rechtspraktijk en of alle bepalingen ervan in de praktijk worden nageleefd. Daarom heb ik als student uitgebreid onderzoek gedaan naar dit onderwerp om deze juridische en maatschappelijke vragen te beantwoorden.
Het onderzoek toont aan dat het Palermo Protocol op verschillende manieren wordt toegepast en nageleefd in de Surinaamse rechtspraktijk, zoals het vervolgen en veroordelen van mensenhandelaren, het intensiveren van controles en het implementeren van nieuwe maatregelen om slachtoffers automatisch rechtsbijstand te verlenen. Daarnaast wordt samengewerkt met internationale partners om vertaaldiensten aan slachtoffers te bieden. Ook wordt veel aandacht besteed aan de veiligheid, de bescherming van de identiteit en het verblijfsrecht van slachtoffers, inclusief hun waardige terugkeer naar hun thuisland.
Hoewel Suriname aanzienlijke vooruitgang heeft geboekt, zoals het behalen van de TIER 1-status in 2025 (de hoogste internationale rangschikking), blijven er praktische uitdagingen bestaan.
Beperkte expertise en training
Veel politieagenten die betrokken zijn bij de identificatie van slachtoffers hebben geen gespecialiseerde training gevolgd. Daardoor vinden zij het erg moeilijk om kinderhandel te herkennen. Een ander obstakel is het aantal politieagenten in de TIP-eenheid. De eenheid telt slechts 15 agenten, wat erg weinig is in vergelijking met het landelijk gemiddelde.
Beperkte grenscontrole
Beperkte controles aan de grenzen en in de goudvelden in het binnenland maken het moeilijk om illegale handel op te sporen.
Voorlichtingscampagne
Door de afgelegen ligging van het binnenland en de moeilijke toegang voor de autoriteiten bereikt de voorlichtingscampagne kwetsbare groepen niet, met name degenen die diep in het binnenland wonen. Daardoor wordt deze groep vaak over het hoofd gezien en valt zij ten prooi aan dit soort criminaliteit.
Al deze knelpunten belemmeren de inspanningen van de autoriteiten om kinderhandel adequaat te bestrijden. Dit wijst erop dat er uitdagingen zijn bij de naleving van het Palermo Protocol. Daarom wordt aanbevolen dat de Surinaamse overheid meer investeert in het aanpakken van de bovengenoemde knelpunten om slachtoffers te beschermen. Het beëindigen van kinderhandel vereist een gezamenlijke en multidisciplinaire aanpak.
Suriname kan een aantal maatregelen nemen om kinderhandel te voorkomen en terug te dringen:

Het initiëren van bewustmakingscampagnes in risicogebieden in diverse Surinaamse talen. Dit zal bijdragen aan een grotere bewustwording over kinderhandel.
Het opbouwen van betrokkenheid binnen de gemeenschap, bijvoorbeeld door lokale leiders, religieuze instellingen en dorpshoofden op regelmatige basis voor te lichten of te trainen. Dit omvat ook het betrekken van jongerenorganisaties. Dit bevordert een grotere publieke betrokkenheid bij preventie en zorgt ervoor dat hulp de meest kwetsbare mensen bereikt.
Zorg voor proactieve detectie van kinderhandel onder risicogroepen, met name migranten zonder geldige documenten.
Het bieden van aanvullende training en financiële middelen aan wetshandhavings-, immigratie-, gezondheidszorg-, arbeids- en justitiële functionarissen om slachtoffers beter te identificeren en te beschermen.
Streven naar compensatie voor slachtoffers en het overwegen om een fonds voor slachtoffercompensatie op te zetten.
Uitbreiding van de TIP-afdeling met meer politieagenten en regelmatige trainingen in de handhaving van het Palermo Protocol en kinderrechten.

The post Onderzoek: Palermo Protocol werkt in Suriname, maar aanpak kinderhandel kent nog knelpunten appeared first on Suriname suriname.