OM SCHOFFEERT VOLLEDIGE DNA

De houding van het Openbaar Ministerie, in de persoon van de procureur-generaal, jegens PL-fractievoorzitter Bronto Somohardjo, is onaanvaardbaar. Door een legitiem verzoek om algemene vervolgingsstatistieken af te wijzen met verwijzing naar het nog lopende strafrechtelijke onderzoek tegen hem, maakt het OM van de verdachtenstatus een instrument, om een volksvertegenwoordiger te belemmeren in zijn controlerende taak. Dit schoffeert niet alleen Somohardjo, maar de gehele Nationale Assemblée. De presumptie van onschuld, verankerd in artikel 14 van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten en fundamenteel in de Surinaamse rechtsorde, eist dat een verdachte als onschuldig wordt behandeld, totdat zijn schuld onherroepelijk is vastgesteld. Het OM miskent dit beginsel door de persoonlijke zaak te betrekken bij een verzoek, dat uitsluitend het algemene vervolgingsbeleid betreft. Een parlementariër mag niet worden gestraft met informatieachterstand, enkel omdat hij verdachte is. Indien het OM meent dat Somohardjo als politieke ambtsdrager moet worden aangepakt voor (mogelijke) ambtsmisdrijven, biedt de Wet In Staat van Beschuldigingstelling en Vervolging Politieke Ambtsdragers (WIPA, S.B. 2001 no. 72, ter uitvoering van artikel 140 Grondwet) de geëigende route. Die wet voorziet in een vordering tot in-staat-van-beschuldigingstelling door de PG bij DNA, waarna bij toewijzing van rechtswege, schorsing uit het ambt volgt. Het OM heeft deze maatregel van strafvordering tot uit-het-ambt-zetten, kennelijk onbenut gelaten. Evenmin heeft het de rechter gevraagd om voorlopige voorzieningen of bewarende maatregelen te treffen die de uitoefening van het ambt, tijdelijk zouden kunnen beperken. Die bevoegdheid bestaat; het OM heeft haar niet aangewend.
Door in plaats daarvan de verdachtenstatus te gebruiken om parlementaire werkzaamheden te frustreren, schendt het OM de fundamentele beginselen van de trias politica. De wetgevende macht moet ongehinderd controle kunnen uitoefenen op de uitvoerende en de vervolgingsmacht. Wanneer het OM een volksvertegenwoordiger monddood probeert te maken via zijn procespositie, mengt de vervolgingsinstantie zich in de interne werking van DNA en ondermijnt zij de scheiding der machten. Dit is onverenigbaar met een democratische rechtsstaat. Het OM dient zich te beperken tot zijn kerntaak: onpartijdige strafvordering. Politieke ambtsdragers zijn niet boven de wet, maar evenmin onder een bijzondere vorm van druk die hun constitutionele rol uitholt. De huidige houding schaadt het vertrouwen in de rechtsstaat en de onafhankelijkheid van de volksvertegenwoordiging.
The post OM SCHOFFEERT VOLLEDIGE DNA ..

...