OLIE KOMT ERAAN, BURGERS HOPEN OP BETERE TIJDEN

De ontdekking van olie voor de Surinaamse kust wordt door velen gezien, als het begin van een nieuw tijdperk. Politici spreken over economische groei, investeerders zien kansen en burgers hopen op betere tijden. Na jaren van financiële onzekerheid klinkt het vooruitzicht van miljarden aan olie-inkomsten, als muziek in de oren van velen. Maar achter het optimisme schuilt een vraag die steeds luider wordt gesteld, wie gaat er uiteindelijk echt profiteren van de olie? De geschiedenis van grondstoffenrijke landen laat zien, dat rijkdom niet automatisch terechtkomt bij de bevolking.
Integendeel. In veel gevallen worden de grootste voordelen genoten door een kleine groep bedrijven, politici of buitenlandse investeerders, terwijl de gewone burger nauwelijks verbetering merkt. Dat is precies waarom Suriname nu kritisch moet kijken naar de keuzes die vandaag worden gemaakt. Op dit moment ligt de nadruk vooral op investeringen, contracten en toekomstige inkomsten. Dat is logisch. Zonder investeringen, komt de sector niet van de grond. Maar tegelijkertijd moet worden voorkomen dat Suriname straks toeschouwer wordt van zijn eigen rijkdom. Wanneer buitenlandse bedrijven het grootste deel van de banen, contracten en winsten naar zich toetrekken, blijft er voor de lokale bevolking minder over dan gehoopt. Daarom wordt steeds vaker gesproken over ‘local content’: het actief betrekken van Surinaamse bedrijven en werknemers bij de olie-industrie. Dat klinkt goed, maar mooie woorden alleen zijn niet genoeg. Er moeten duidelijke regels komen, die ervoor zorgen, dat lokale ondernemers daadwerkelijk kansen krijgen. Anders blijft local content een slogan die vooral goed klinkt tijdens conferenties en presentaties. Ook de arbeidsmarkt verdient aandacht. Veel jongeren hopen dat de olie-industrie nieuwe werkgelegenheid zal creëren. Maar zijn zij voldoende voorbereid op die kansen? Wordt er genoeg geïnvesteerd in technische opleidingen en vaktrainingen? Of zullen de meeste specialistische functies, uiteindelijk worden ingevuld door buitenlandse arbeidskrachten, omdat Suriname niet op tijd heeft geïnvesteerd in zijn eigen mensen? Daarnaast is de vraag, wat er gebeurt met de toekomstige inkomsten. Worden die gebruikt om onderwijs te verbeteren, de gezondheidszorg te versterken en de infrastructuur op te bouwen? Of verdwijnen ze in een systeem waarin kortetermijnpolitiek belangrijker is dan duurzame ontwikkeling? De manier waarop dat geld wordt beheerd, zal uiteindelijk bepalen of olie een zegen is of een gemiste kans. Het gevaar bestaat dat de bevolking nu al wordt meegesleept door verwachtingen die later niet kunnen worden waargemaakt. Olie alleen lost geen problemen op. Olie bouwt geen scholen, repareert geen wegen en verlaagt geen prijzen. Dat gebeurt pas wanneer er verstandig beleid wordt gevoerd. De olie komt eraan. Daar bestaat weinig twijfel over. De echte vraag is niet hoeveel miljarden er zullen binnenkomen, maar wie daarvan zal profiteren. Als Suriname die vraag niet tijdig en eerlijk beantwoordt, bestaat het risico dat de rijkdom uit de zee komt, maar nooit echt aan land arriveert.
The post OLIE KOMT ERAAN, BURGERS HOPEN OP BETERE TIJDEN ..

...