OLIE ALS WONDERMIDDEL VOOR SCHULDENLAST

De regering gaat in berekeningen ervan uit, dat de schuldenlast vanaf 2028 op maar liefst twee manieren, omlaag gedrukt kan worden. Met en dankzij de offshore olieproductie en zonder offshore olie, maar dan wat trager. Dat is een knap staaltje rooskleurig denken en zwartgallig handelen. Immers, de gedragslijn is een totaal andere. Welke briljante inzichten en wat voor ijzeren discipline verwacht eenzelfde regering die comptabiliteit uitstelt, het begrotingstekort laat stijgen en een miljard USD aan geleend geld in twaalf maanden tijd laat verdampen, te kweken in de twaalf maanden daarna? Daarnaast kan op geheel de SEOGS niet één van de deelnemende exposanten, gastheren, sponsoren, panelleden of sprekers, een concrete startdatum van de olieproductie noemen zonder te draaien, beven, stotteren, mitsen of maren.
Vandaar dat ondanks al zijn bagage, NDP-fractieleider Parmessar, een pluimpje verdient uit onze hoek, die niet graag pluimpjes aan hem verdeelt. Hij durft man en paard te noemen en rekening te houden, met het alleszins redelijke scenario, dat First Oil best in 2029 zou kunnen vallen. Nu ondersteunt het Bureau voor de Staatsschuld zelfs in dat geval de idee, dat de schulden magisch minder zullen worden, minder zullen kosten en de economie hoe dan ook, opkrabbelt.
Daarmee geeft het impliciet fiat aan een politiek waanidee, namelijk dat deze nieuwe regering, de fiscaal verantwoordelijke is en de vorige regering, de verkwister was. Een politiek waanidee dat niet door de cijfers ondersteund wordt.
Ja, Santokhi, Ramdin en aanhang leefden in de eerste klasse in de wolken en hebben meer champagne gemorst over rode lopers in iedere uithoek van de planeet, dan leerkrachten en verpleegsters, aan jaarsalaris durven te verwachten. Maar, linksom of rechtsom is de staatsschuld onder die regeertermijn gemiddeld met zowat USD 40 miljoen gedaald. De bermbarbaren bestormen de schatkist en met houterige stappen, zijn we weer een paar honderd miljoen dieper in de put. Olie als wondermiddel voor de schuldenlast beschouwen, heeft geen basis is realiteit, in ontwikkelingseconomie of in bestuurskunde, tenzij het slangenolie van kwakzalvers betreft. Al deze prietpraat is alleen maar bedoeld om te bedekken wat zelfs Peppie de Clown door schijnt te hebben, en dat is dat de geleende valuta al vrijwel op zijn. Het Pyrrhuswapenfeit van elf maanden dezelfde dollarkoers, betekent weinig als de prijsinflatie nog altijd in dubbelle procenten genoteerd wordt en ook aan die zeepbel, komt een einde als de leni-dala opdrogen. Laten de mensen die nonsens verkopen voor goedgelovige zieltjes, een keertje hun tijd gaan besteden aan importvervanging, productie en export tot een realiteit maken door gezamenlijke offers, in plaats van het script van de jaren ‘80 en ‘10 herhalen om ons dieper de schulden in te laten zinken.
The post OLIE ALS WONDERMIDDEL VOOR SCHULDENLAST ..