OAS bemoeit niet in concurrentieslag VS en China om gunst van lidlanden

door

Tekst Ivan Cairo

PARAMARIBO – De Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS) mengt zich niet in de geopolitieke strijd om invloed tussen de Verenigde Staten en China in lidlanden van de organisatie. Dat heeft OAS-secretaris-generaal Albert Ramdin duidelijk gemaakt in reactie op vragen van de Ware Tijd vrijdag tijdens een persconferentie via Zoom. Op de vraag of hij zich zorgen maakt over de druk die op kleinere naties wordt uitgeoefend om een zijde te kiezen, benadrukt Ramdin dat de organisatie hierin geen rol te spelen heeft.

Volgens de topdiplomaat is het niet aan de OAS om keuzes af te dwingen of in te grijpen in de buitenlandse betrekkingen van haar lidstaten. “Het is niet ons mandaat,” aldus Ramdin. “Tegelijkertijd geloof ik niet dat wij de macht hebben om die relatie eveneens te beïnvloeden. Dus het zou niet verstandig zijn om er te veel tijd aan te besteden.”

Impact wordt wel gemonitord

Hoewel de OAS zich afzijdig houdt van de diplomatieke machtsstrijd, volgt de organisatie de wereldwijde ontwikkelingen en de gevolgen daarvan voor de regio wel op de voet. “Het betekent niet dat we niet kijken naar de impact die het heeft op landen en de consequenties voor de wereld als zodanig. We kijken wel naar de impact, maar erbij betrokken raken is iets anders,” verduidelijkt hij.

Over de toenemende druk of mogelijke sancties ten opzichte van landen die keuzes moeten maken tussen de twee grootmachten, is de secretaris-generaal helder: de verantwoordelijkheid én de beslissingsbevoegdheid liggen volledig bij de individuele staten zelf.

Soeverein buitenlands beleid

Ramdin onderstreept dat het recht van landen om hun eigen partnerkeuzes te maken een fundamenteel principe is. “Het buitenlands beleid van elk land is een soeverein buitenlands beleid van hen om relaties op te bouwen met welk land ze maar willen. Er zijn heel weinig landen in de wereld waar we vooraf bezwaar tegen zouden maken om er een relatie mee op te bouwen, maar dat zijn er heel weinig. Het is aan landen om hun buitenlands beleid te bepalen en om dat bilateraal te communiceren.”

Binnen de multilaterale overlegstructuren van de OAS staat de geopolitieke concurrentieslag vooralsnog niet op de agenda. “In een multilateraal kader heeft deze zaak onze agenda niet bereikt en wordt als zodanig ook niet besproken,” besluit Ramdin. Hij herhaalt tot slot het uitgangspunt dat de soevereiniteit van alle lidstaten voorop staat: “Ik zou denken dat elk land het recht zou moeten hebben op zijn eigen buitenlands beleid, en daarom ook om de relaties te bepalen die ze in de wereld willen hebben.”