NOG STEEDS GEEN VEERDIENST OP DE MAROWIJNE

door

De veerdienst Canawaima tussen Suriname en Guyana, wordt door velen aangehaald als een voorbeeld van hoe grensoverschrijdend vervoer over een grote rivier, succesvol kan functioneren. Dit roept volgens de Franse krant France-Guyane de vraag op, waarom een vergelijkbare oplossing op de Marowijnerivier, tussen Frans-Guyana en Suriname, na veertien jaar van studies, projecten en werkzaamheden, nog steeds niet operationeel is.
De landen van het Guyanaschild worden van oudsher van elkaar gescheiden door grote rivieren die tevens de landsgrenzen vormen. Lange tijd werd de noodzaak van een efficiënte transportverbinding als minder urgent ervaren. Met de opkomst van de olie-industrie in de regio, is die situatie veranderd. De behoefte aan betrouwbare logistieke verbindingen tussen Guyana, Suriname en Frans-Guyana, neemt snel toe.
Volgens de krant bevindt Frans-Guyana zich geografisch gezien in een strategische positie tussen de olieproducerende gebieden van Guyana en de olieontwikkelingen voor de kust van Suriname. Toch vormt de Marowijnerivier momenteel een belangrijke hindernis voor de regionale verbinding. Het vervoer over de rivier is afhankelijk van een verouderde veerdienst die regelmatig kampt met technische problemen. Voor bedrijven die afhankelijk zijn van een betrouwbare logistieke keten, vormt dit een aanzienlijke uitdaging.
Tegen deze achtergrond wordt gewezen op de situatie aan de Corantijnrivier, waar de Canawaima-veerverbinding al jarenlang passagiers en voertuigen tussen Suriname en Guyana vervoert. De overtocht vindt plaats tussen South Drain in Nickerie en Moleson Creek in Guyana. De dienst wordt gezamenlijk beheerd door de regeringen van beide landen.
De MV Canawaima, gebouwd in de jaren negentig, heeft een capaciteit van ongeveer tweehonderd passagiers en vierentwintig voertuigen. Hoewel er momenteel slechts één afvaart per dag plaatsvindt, wordt de verbinding relatief regelmatig onderhouden. Gebruikers pleiten echter voor een hogere frequentie.
Onlangs kwam een bilaterale commissie bijeen om de mogelijkheden voor uitbreiding van de dienstregeling te onderzoeken, waarbij er werd gekeken naar een betere afstemming op de toenemende vraag naar overtochten en de invoering van een online reserveringssysteem.
France-Guyane merkt op dat de infrastructuur aan de Corantijn relatief eenvoudig, maar doeltreffend is opgezet. Lange loopbruggen en stevige aanlegsteigers maken het mogelijk dat de veerboot veilig kan aanmeren, ondanks de uitdagingen van de rivier.
Volgens de krant leidt dit onvermijdelijk tot de vraag, waarom een vergelijkbare aanpak op de Marowijnerivier nog altijd uitblijft. Terwijl de oplevering van de veerboot Malani opnieuw vertraging oploopt en er nog steeds onduidelijkheid bestaat over de ingebruikname, de toegangsrampen en de bemanning, groeit de frustratie over een project dat inmiddels al meer dan veertien jaar in voorbereiding is.
The post NOG STEEDS GEEN VEERDIENST OP DE MAROWIJNE ..