NOG STEEDS GEEN DOORBRAAK VOOR JAP LUCHTHAVEN

door

Wij van Keerpunt zijn het eens met de stelling van Tra Fas De, dat de Johan Adolf Pengel International Airport (JAP) de motor moet worden van de Surinaamse economie. Dat beeld werd op maandag 23 maart opnieuw neergezet tijdens de viering van het 30-jarige bestaan van N.V. Luchthavenbeheer. Een nieuwe terminal, één miljoen reizigers per jaar, een toegangspoort die klaar moet zijn voor de verwachte olie- en gasontwikkelingen. Het klinkt als vooruitgang. Maar wie verder kijkt dan de woorden, ziet geen doorbraak. Die ziet herhaling. Tra Fas De, erkent dat er verbeteringen zijn aangebracht aan de luchthaven. Dat wordt niet ontkend.
Maar wie dit moment presenteert als een frisse start, negeert de voorgeschiedenis. Al rond 2011 lag er een masterplan. In 2019 werd gemeld dat Suriname een leenovereenkomst van 200 miljoen Amerikaanse dollar met China had getekend voor uitbreiding, inclusief een nieuwe terminal. De financiering zou rond zijn. De uitvoering leek nabij. Vier jaar later, in 2024, werd opnieuw gesproken over airbridges en uitbreiding. En nu, in 2026, bevinden we ons nog steeds in dezelfde fase: overleg, voorbereiding en intenties.
De ambitie van één miljoen passagiers per jaar klinkt indrukwekkend, maar moet worden getoetst aan de werkelijkheid. In 2024 telde de luchthaven 489.758 passagiersbewegingen. De uitgesproken ambitie komt dus neer op een verdubbeling van het huidige niveau. Dat is niet onmogelijk, maar het vereist aantoonbaar meer dan ceremonieel optimisme. Het vereist een concreet en onderbouwd groeipad.
Hetzelfde geldt voor de financiering. Een nieuwe terminal van betekenis kost honderden miljoenen dollars. Verwijzingen naar gesprekken met ‘belanghebbenden’ en mogelijke internationale aanbestedingen klinken eerder als procedurele formuleringen dan als een uitgewerkte strategie.
Tra Fas De vraagt zich af: wordt dit project gefinancierd uit de staatsbegroting, via publiek-private samenwerking of met nieuwe leningen? En wat betekent dat uiteindelijk voor de tarieven van reizigers en luchtvaartmaatschappijen? Zonder antwoorden op die vragen is er geen sprake van beleid, maar van wensdenken met een prijskaartje waarvan onduidelijk is wie het zal betalen.
Wat deze situatie extra zorgwekkend maakt, is dat het geen partijpolitiek probleem is. Het is structureel. Het masterplan lag er onder de ene regering, de aankondigingen kwamen onder de volgende, en vandaag worden opnieuw dezelfde termen gebruikt: er wordt gekeken, er wordt versneld, er zijn gesprekken.
Volgens Tra Fas De is het probleem allang geen gebrek aan visie meer, maar een chronisch gebrek aan uitvoering. Een luchthaven die al decennialang wordt gepresenteerd als de poort naar de wereld, maar in de praktijk een project in wording blijft. Wij zijn het ook eens met het feit dat het tijd is om intentieverklaringen te vervangen door transparantie. Waar zijn de haalbaarheidsstudies? Waar is de meerjarenbegroting? Welke concrete investeerders of partners hebben zich daadwerkelijk gecommitteerd?
De samenleving heeft recht op meer dan ambities uitgesproken tijdens jubilea. Zij heeft recht op inzicht in cijfers, risico’s en tijdlijnen. Ontwikkeling begint niet bij het herhalen van plannen, maar bij het uitvoeren ervan. Zolang dat uitblijft, is de enige groei die zichtbaar is, de groei van het aantal jaren waarin Suriname nog steeds ‘aan het kijken’ is.
The post NOG STEEDS GEEN DOORBRAAK VOOR JAP LUCHTHAVEN ..