NOG MEER MOEILIJKE TIJDEN?

Ik weet niet of ik de A20-voorzitter en parlementariër Steven Reyme, gelijk moet geven. Maar hij stelde dat de staat Suriname nog minstens twee zware jaren tegemoet zal treden, voordat er merkbare economische verbetering optreedt. Dat is een realistische, misschien zelfs eerlijke inschatting. Maar het roept een fundamentele vraag op of we echt weten dat het moeilijk wordt, waar is dan het structurele plan, dat het tij moet kunnen keren? Kan de samenleving dat nog aan?
Volgens Reyme ligt de nadruk momenteel te veel op symptoombestrijding. Dat is een scherpe, maar terechte constatering. Wanneer koopkracht onder druk staat en burgers moeite hebben om basisgoederen te betalen, wordt vaak gegrepen naar tijdelijke steun: voedselpakketten, subsidies, incidentele tegemoetkomingen. Dat biedt verlichting, maar geen oplossing. Een samenleving, kan niet structureel afhankelijk blijven van pakketten.
Prijsbeheersing is volgens Reyme een van de prioriteiten. Hij pleit voor duidelijke controle en handhaving, zodat consumenten niet worden blootgesteld aan willekeurige prijsverhogingen. Dat klinkt logisch. Maar prijscontrole alleen is geen wondermiddel. Zonder een stabiele wisselkoers, productieverhoging en vertrouwen in het economisch beleid, blijft het dweilen met de kraan open. Strenge controle zonder onderliggende economische stabiliteit, kan zelfs leiden tot schaarste en informele markten.
De aangekondigde gesprekken met de minister van Economische Zaken moeten volgens Reyme leiden, tot een concreet plan. Dat is precies waar het om draait, concreet beleid. Hoe wordt toezicht uitgevoerd? Wie handhaaft? Welke sancties volgen bij overtreding? En belangrijker nog: hoe wordt ervoor gezorgd dat ondernemers kunnen overleven, zonder de kosten volledig door te berekenen aan consumenten? De kern van het probleem, is dat Suriname zich in een overgangsfase bevindt. Hervormingen kosten tijd en vragen om nog meer offers. Maar offers zonder perspectief leiden tot frustratie. Als burgers geen duidelijk pad zien naar verbetering, groeit de roep om onmiddellijke verlichting, vaak in de vorm van staatssteun.
Ook op het gebied van de huisvesting heerst een gemengd beeld.
Het bestaan van een fonds met lage rente is positief. Toch blijft de vraag, hoeveel mensen daadwerkelijk toegang hebben tot dat fonds en of de voorwaarden haalbaar zijn voor lage en middeninkomens. Beleidsinstrumenten zijn pas effectief, wanneer zij breed toegankelijk en transparant zijn.
De grote zorg is, wordt Suriname hervormd naar een zelfredzame economie, of schuift men moeilijke beslissingen vooruit, terwijl de samenleving wordt gerustgesteld met tijdelijke ondersteuning? Niemand ontkent dat de situatie complex is. Maar structurele problemen vragen om structurele oplossingen, versterking van productie, stimulering van ondernemerschap, transparant financieel beleid en gerichte bescherming van kwetsbaren.
Twee moeilijke jaren kunnen acceptabel zijn, mits ze leiden tot een stabieler fundament. Maar zonder helder kompas dreigt de samenleving inderdaad afhankelijk te blijven van pakketten en lapmiddelen. De vraag is dus niet alleen of het zwaar wordt, maar of het zwaar wordt met een goede richting.
The post NOG MEER MOEILIJKE TIJDEN? ..

...