Nina Jurna wil tv-documentaire ‘Onze vrouw in Rio’ naar Suriname halen

door

door Steven Seedo

PARAMARIBO — Nina Jurna, correspondent van de Nederlandse Omroep Stichting (NOS) voor Latijns-Amerika, ziet graag dat haar deze week begonnen driedelige tv-documentaire ‘Onze vrouw in Rio’ ook in Suriname wordt vertoond. De serie, waarin zij de kijker meeneemt door haar woonplaats Rio de Janeiro, ging zondag in première. “Ik denk dat het wel goed zou zijn als de serie ook in Suriname wordt vertoond. Brazilië is toch een buurland”, zegt Jurna tegen de Ware Tijd.

In ‘Onze vrouw in Rio’ laat zij verschillende kanten van de miljoenenstad zien, die in haar ogen grote tegenstellingen heeft: schoonheid en strijd, liefde en geweld, armoede en rijkdom. De stad kan betoveren en bedwelmen, maar tegelijkertijd ook pijn doen.

“Rio heeft een levendige energie. Ik heb hier een thuis gevonden en kan me na intensieve reizen voor mijn werk hier weer opladen”Nina Jurna

In de serie neemt ze de kijker mee van de favela’s (krottenwijken), waar een groot deel van de bevolking woont, naar de luxe wijken en de bekende stranden Copacabana en Ipanema. “Ik woon hier al vijftien jaar en ken de stad inmiddels behoorlijk goed. Toch blijft Rio mij verrassen.”

De serie verschijnt in een belangrijk jaar voor Brazilië. In oktober worden presidentsverkiezingen gehouden. Veiligheid is daarbij een belangrijk thema, zeker in Rio, waar geweld en criminaliteit al jarenlang grote maatschappelijke vraagstukken zijn.

Ook de groeiende invloed van evangelische christenen komt in de serie aan bod. Vooral in de favela’s wint deze stroming snel aan populariteit. Politieke partijen en kandidaten richten zich daarom steeds nadrukkelijker op deze groep.

Gelijkenissen met Suriname

Over Rio vertelt Jurna: “Het is voor mij een stad waar ik niet op uitgekeken raak. Net als je denkt dat je het snapt, blijkt alles weer anders te liggen. Dat maakt het ongrijpbaar en spannend.”

Tegelijkertijd is het voor haar een plek waar zij zich thuis voelt. “Rio heeft een levendige energie. Ik heb hier een thuis gevonden en kan me na intensieve reizen voor mijn werk hier weer opladen.”

Hoewel Rio vanwege de enorme omvang moeilijk te vergelijken is met Suriname, ziet Jurna wel overeenkomsten. “Dit is natuurlijk een heel grote stad, dus een vergelijking is lastig. Maar bijvoorbeeld qua gezelligheid en de vriendelijkheid van de mensen zijn er zeker gelijkenissen.” Op de vraag wat Suriname volgens haar van Brazilië zou kunnen leren, noemt Jurna vooral samenwerking en lokale productie. “Ik denk dat mensen in Brazilië meer gewend zijn om met elkaar samen te werken. Ik heb soms het idee dat in Suriname dat moeizamer gaat. In Brazilië wordt ook veel zelf gemaakt en is er veel eigen productie. Maar het is natuurlijk ook een veel groter land.”

Ook de veelheid aan lokaal fruit valt op. “Je ziet overal fruitkraampjes. Suriname heeft natuurlijk ook ontzettend veel fruit, dus daar liggen volgens mij ook kansen.”

Band met Suriname

Jurna (1969) werkte en woonde eerder ruim tien jaar in Suriname. Haar band met het land is daardoor nog altijd sterk. Ze sluit dan ook niet uit dat zij een documentaire over Suriname maakt, mogelijk over één van de districten. “Ik heb er tien jaar gewoond en een deel van mijn roots ligt er.”

Vanuit Brazilië werkt zij als journalist en Latijns-Amerika-correspondent voor onder meer de Nederlandse krant NRC en de NOS. Zij reist al jaren door Latijns-Amerika en richt zich in haar reportages vaak op menselijke verhalen, met thema’s als ongelijkheid, cultuur en maatschappelijke ontwikkelingen. Eerder maakte zij voor de Nederlandse publieke omroep VPRO de serie ‘Van Bahia tot Brooklyn,  Caribische Verhalen (2023) en voor dezelfde zender de podcastserie ‘Latin Impact’.

Nina Jurna voelt zich thuis in Rio de Janeiro. [: Bruce Amende]