Nieuwe brandweerwet met 39 algemene stemmen aangenomen

door

De Wet Brandweer Suriname 1993 is gisteren met 39 algemene stemmen aangenomen. Met de nieuwe wet krijgt het Korps Brandweer Suriname (KBS) een modernere wettelijke basis voor brandpreventie, brandbestrijding, hulpverlening en rampenbestrijding. Tijdens de behandeling in het parlement werd echter uitvoerig stilgestaan bij de uitdagingen waarmee de brand-weerorganisatie nog altijd kampt. De parlementariërs wezen onder andere op het tekort aan materieel, training en de beperkte dekking in het binnenland.
De nieuwe wet bevat regels voor het voorkomen, beperken en bestrijden van branden en voor hulpverlening in noodsituaties. Ook wordt toezicht geregeld op de opslag en behandeling van licht ontvlambare en explosieve stoffen. Het wetsontwerp werd reeds op 30 april 2025 ingediend.
Parlementsvoorzitter Michael Adhin sprak na de aanneming zijn waardering uit aan het parlement, de regering en de betrokken deskundigen. Volgens hem is het van belang dat wetten helder, uitvoerbaar en afdwingbaar zijn. Hij feliciteerde zowel de samenleving als de regering met de aanname van de wet. De voorzitter van de Commissie van Rapporteurs (CvR), Dinotha Vorswijk (ABOP), benadrukte namens de commissie de goede samenwerking tussen parlementariërs, deskundigen en het Korps Brandweer Suriname tijdens het traject. Naast Vorswijk maakten ook Cheryl Dijksteel (VHP), Michael Marengo (NDP), Ebu Jones (NDP), Tashana Lösche (NDP), Hakiem Lalmahomed (VHP) en Mo-hamed Fatehmahomed (NPS) deel uit van de commissie.
Namens de regering onderstreepte vicepresident Gregory Rusland het belang van de wetswijziging. Hij wees erop dat het werk van de brandweer verder gaat dan alleen brandbestrijding, en ook preventie, hulpverlening en rampenbestrijding omvat. Volgens Rusland biedt de nieuwe wet het korps een stevigere basis om efficiënter te functioneren.
Zorgen over binnenland
Tijdens het debat vroegen meerdere DNA-leden aandacht voor de brandweerzorg in het binnenland. Silvana Afonsoewa stelde dat de wet onvoldoende inspeelt op de praktische situatie in afgelegen gebieden, waar dorpen vaak alleen via de rivier bereikbaar zijn en hulpdiensten niet snel aanwezig kunnen zijn. Afonsoewa wees erop dat artikel 8 lid 2 bepaalt dat in districten zonder brandweerafdeling de bevoegdheid wordt uitgeoefend door de districtscommissaris of een aangewezen politiefunctionaris. Volgens haar moet de staat echter ook zorgen voor training, uitrusting en structurele ondersteuning van lokale hulpstructuren. “Wetten gelden niet alleen voor Paramaribo,” benadrukte zij. Ook Raymond Sapoen sprak begrip uit voor de zorgen over het binnenland. Hij verwees naar artikel 23 van de wet, waarin hulpkorpsen worden genoemd en riep op om deze structuren meer ondersteuning en uitrusting te geven.
Ilona Edwards sloot zich daarbij aan. Zij stelde dat gebieden zoals Boven-Suriname, Coeroeni en Tapanahony onmogelijk adequaat bediend kunnen worden vanuit de brandweerpost Apoera alleen. Volgens Edwards moet het principe van “leaving no one behind” ook zichtbaar zijn in de uitvoering van de wet.
Tekorten aan materieel en training
Daarnaast kwamen de operationele problemen binnen het korps uitgebreid aan bod. Rabin Parmessar (NDP) vroeg aandacht voor het tekort aan materieel en de noodzaak van structurele training van brandweerlieden. Hij stelde dat nieuwe rekruten soms lang moeten wachten op opleidingen, wat volgens hem niet alleen slecht is voor hun carrièreontwikkeling, maar ook voor de kwaliteit van de dienstverlening. Parmessar wees verder op de toekomstige uitdagingen die gepaard gaan met de olie- en gassector, waaronder de mogelijke opslag van chemische stoffen en de noodzaak van gespecialiseerde voorbereiding van de brandweer.
door Orsilia Dinge
 
The post Nieuwe brandweerwet met 39 algemene stemmen aangenomen ..