NIET TRANSPARANTE OVERHEID

De minister van JusPol meende transparant te handelen, toen hij openlijk toegaf, dat hij een persoon met een bevlekt verleden had aangesteld als adviseur. In zijn optiek was de kwestie daarmee afgedaan als een vorm van openheid. De maatschappelijke en parlementaire reactie liet echter iets anders zien: transparantie is niet alleen het geven van informatie, maar ook het afleggen van verantwoording over keuzes en de onderbouwing daarvan. Wij van Keerpunt kijken niet eens vreemd op van deze gebeurtenis, want het verleden kent genoeg voorbeelden van mensen met een beladen verleden die posities hebben bekleed binnen de regering. Het past in een breder patroon waarin overheidsposities regelmatig worden ingevuld door partijloyalisten of personen met politieke nabijheid, terwijl de criteria van integriteit, deskundigheid en publieke verantwoording vaak onderbelicht blijven. Het gevolg is dat het begrip transparantie steeds vaker wordt gebruikt als retoriek, in plaats van als bestuurlijke norm.
De benoeming van Ramon Abrahams riep bij velen sterke reacties op en deed de haren overeind staan. Toch zijn er ook anderen, inmiddels overleden, die het ambt van president hebben bekleed en die in hun leven eveneens met veroordelingen in verband zijn gebracht. ‘We choose the leaders we deserve’, wordt vaak gezegd. In dit land zijn termen als dieven, moordenaars en mensensmokkelaars helaas geen onbekende omschrijvingen, wanneer het gaat om de daden van bepaalde personen.
Een overheid moet transparant zijn, omdat zij handelt met publiek geld en beslissingen neemt die direct invloed hebben op het leven van burgers. Wanneer burgers niet kunnen zien hoe middelen worden besteed of hoe besluiten tot stand komen, ontstaat er een kloof tussen bestuur en samenleving. Vertrouwen, de basis van elke democratische rechtsstaat, komt daarmee onder druk te staan.
Transparantie is bovendien een essentieel instrument in de strijd tegen corruptie en machtsmisbruik. Waar besluitvorming achter gesloten deuren plaatsvindt, ontstaat ruimte voor belangenverstrengeling en oneigenlijke bevoordeling. Openbaarheid werkt preventief: het maakt het moeilijker om systemen te manipuleren zonder publieke verantwoording. Daarnaast verhoogt transparantie de kwaliteit van beleid. Wanneer informatie beschikbaar is voor media, deskundigen en burgers, ontstaat er ruimte voor controle en kritiek. Dat leidt niet alleen tot correctie van fouten, maar ook tot beter onderbouwde beleidskeuzes. Beleidsvorming wordt sterker, wanneer zij wordt blootgesteld aan externe toetsing. Ook binnen een democratisch bestel is transparantie onmisbaar. Burgers hebben het recht te weten, hoe hun vertegenwoordigers handelen in hun naam. Zonder die informatie verwordt democratische participatie tot een lege constructie, waarin verkiezingen plaatsvinden zonder werkelijk inzicht in bestuur en besluitvorming. Tegelijkertijd heeft transparantie ook een directe economische dimensie. Investeringen, zowel lokaal als internationaal, zijn afhankelijk van vertrouwen, stabiliteit en voorspelbaarheid. Een overheid die open en consistent communiceert over beleid en financiën, versterkt dat vertrouwen. Het omgekeerde geldt eveneens: onduidelijkheid en gebrekkige informatie schrikken investeerders af en ondermijnen economische groei. De signalen uit het bedrijfsleven bevestigen deze zorg. De Vereniging Surinaams Bedrijfsleven (VSB) ontvangt steeds vaker klachten over betalingsachterstanden van de overheid aan bedrijven. Ondernemingen die goederen en diensten hebben geleverd, moeten soms langdurig wachten op hun geld, met directe gevolgen voor hun liquiditeit en continuïteit. De VSB plaatst dit probleem in een bredere context van macro-economisch beleid en internationale afspraken, waaronder trajecten met het Internationaal Monetair Fonds. In combinatie met beperkte kasruimte en strikte begrotingsdiscipline, leidt dit tot druk op binnenlandse verplichtingen. Maar voor ondernemers blijft de realiteit concreet: onzekerheid over betalingen tast hun bedrijfsvoering aan. Vooral het midden- en kleinbedrijf wordt hierdoor geraakt. Voor deze ondernemingen is een voorspelbare cashflow geen luxe, maar een noodzaak. Uitgestelde betalingen kunnen leiden tot het uitstellen van investeringen, het beperken van werkgelegenheid en in sommige gevallen zelfs tot sluiting. De roep van de VSB om meer transparantie, is dan ook geen abstracte oproep, maar een concrete economische noodzaak. Inzicht in betalingsplanningen, duidelijke prioriteiten en betere afstemming tussen verplichtingen en beschikbare middelen zijn essentieel om vertrouwen te herstellen. Uiteindelijk gaat transparantie niet alleen over openheid van informatie, maar over de bereidheid van de overheid om rekenschap af te leggen. Zonder die bereidheid, blijft transparantie een woord dat wordt uitgesproken, maar niet wordt beleefd. En precies daar ligt de kern van het probleem: een overheid die transparantie predikt, maar niet consequent toepast, ondermijnt precies datgene, wat zij zegt te willen beschermen: het vertrouwen van haar burgers.
The post NIET TRANSPARANTE OVERHEID ..

...