NIET TE VROEG JUICHEN!

door

De NDP-parlementariër Afonsoewa, die tevens voorzitster is de vaste commissie Volksgezondheid, heeft verklaard dat er medio 2026, mogelijk een looncorrectie komt voor verpleegkundigen. In een gesprek met Sun Web TV kondigde Afonsoewa aan dat er medio 2026, een nieuwe loonreeks voor verpleegkundigen zal worden ingevoerd, die volgens haar zal leiden tot een loonsverhoging van ongeveer 75 procent. Als voorzitster van de vaste commissie Volksgezondheid, zegt zij over die informatie te beschikken.Daarbij zou een eerder loonvoorstel van het Academisch Ziekenhuis Paramaribo als uitgangspunt worden genomen en zouden ook zorgwerkers buiten de ziekenhuizen, zoals in verpleeghuizen, in de nieuwe loonstructuur, moeten worden meegenomen.
Dat verpleegkundigen een forse looncorrectie verdienen, staat buiten kijf. Al jarenlang luiden zij de noodklok over de ontoereikendheid van hun salarissen, terwijl zij onder zware omstandigheden, cruciaal werk verrichten voor de samenleving. Het idee van één landelijk basisloon voor zorgwerkers, van waaruit verdere looncorrecties kunnen plaatsvinden, klinkt bovendien logisch en rechtvaardig. Ook de constatering dat de huidige loonstructuur onsamenhangend is, wordt breed erkend. Toch is voorzichtigheid geboden. Voorlopig gaat het om een toezegging, geen besluit. De invoering wordt pas verwacht medio 2026, en tot die tijd blijft het bij woorden. In een land waar loonafspraken, hervormingen en beleidsvoornemens vaker vertraging oplopen of geheel stranden, is scepsis geen cynisme, maar zelfbescherming. Het probleem is niet dat beleidsmakers plannen aankondigen, maar dat de afstand tussen aankondiging en uitvoering, te groot is geworden. Zolang verpleegkundigen en andere zorgwerkers geen concreet tijdspad, wettelijk kader of financiële dekking zien, blijft de belofte een illusie. Enthousiasme zonder zekerheid leidt slechts tot nieuwe teleurstelling. Wanneer politici vragen om begrip en geduld, moeten zij tegelijkertijd zeker begrijpen dat vertrouwen niet meer vanzelfsprekend is. Het is verspeeld door jaren van uitgestelde correcties en half uitgevoerde trajecten. Structurele aanpak betekent daarom meer dan goede intenties, het vraagt onder meer om transparantie, duidelijke communicatie en meetbare voortgang. Verpleegkundigen verdienen meer dan applaus en beloften. Zij verdienen zekerheid. Tot dan is juichen voorbarig. Want tussen nu en medio 2026 rest hen vooral één ding en dat is hopen, dat woorden dit keer ook daadwerkelijk worden omgezet in daden.
The post NIET TE VROEG JUICHEN! ..