Niet Brunswijk, maar het grensprotocol verdient het debat

door

Iedereen lijkt tegenwoordig op Ronnie Brunswijk te springen. Sinds bekend werd dat de fractie van de ABOP niet vóór het grensprotocol zal stemmen, draait de hele discussie om één persoon. Brunswijk dit, Brunswijk dat. Maar ondertussen wordt de échte kwestie – de bezorgdheid die leeft onder de gemeenschappen langs de Marowijnerivier – volledig naar de achtergrond geschoven.
Hoe eerlijk zijn we eigenlijk in dit land?
Al veel te lang worden belangrijke besluiten in Paramaribo genomen, terwijl de mensen die de gevolgen dagelijks zullen ondervinden nauwelijks worden gehoord. In plaats van serieus stil te staan bij de vraag hoe dit grensprotocol in de praktijk zal uitwerken nadat Suriname het heeft geratificeerd, wordt alle aandacht afgeleid naar de politieke opstelling van Brunswijk.
Maar wat heeft hij eigenlijk verkeerd gezegd?
In een democratie mag een coalitiepartij een eigen afweging maken. Coalitie betekent niet dat je overal kritiekloos mee moet instemmen. Wanneer er gegronde zorgen bestaan over een besluit dat grote gevolgen heeft voor een deel van de bevolking, is het juist de verantwoordelijkheid van politieke leiders om die zorgen onder de aandacht te brengen.
De bewoners langs de Marowijnerivier maken zich zorgen over de praktische gevolgen van het protocol. Hun afhankelijkheid van de rivier is niet theoretisch, maar een dagelijkse realiteit. De rivier is hun levensader: voor transport, handel, onderwijs, gezondheidszorg en familiebezoek. Daarom is het onbegrijpelijk dat de regering niet eerst uitgebreid met deze gemeenschappen in gesprek gaat.
Waarom moet een besluit in Paramaribo worden genomen en vervolgens zonder voldoende consultatie aan de betrokken gemeenschappen worden opgelegd? Laten we stoppen met de hypocrisie en terugkeren naar waar de discussie werkelijk over moet gaan: de inhoud van het grensprotocol en de impact ervan op de mensen die er direct mee te maken krijgen. Het aanwijzen van een politieke schuldige lost niets op en leidt alleen maar af van de werkelijke vragen die beantwoord moeten worden.
De regering doet er verstandig aan haar verantwoordelijkheid te nemen. Ga het gesprek aan met de bewoners van het achterland. Luister naar hun zorgen, leg uit wat de gevolgen zijn en neem hun inzichten serieus voordat definitieve besluiten worden genomen.
Want één ding is duidelijk: de mening van mensen die ver van de Marowijnerivier wonen, maar nooit hebben ervaren hoe afhankelijk de lokale bevolking van die rivier is, mag niet zwaarder wegen dan de stem van degenen die er elke dag van leven.
Verleg daarom het accent niet. Het gaat niet om Ronnie Brunswijk. Het gaat om de Surinamers die daar wonen en leven.
Robert Cairo
The post Niet Brunswijk, maar het grensprotocol verdient het debat appeared first on Suriname suriname.