Negeert Grassalco president?

door

HET MOET NIET gekker worden in Suriname. Terwijl president Jennifer Geerlings-Simons een persconferentie belegde en duidelijk aangaf dat het lek van cyanide bevattende stoffen afkomstig was van de concessie van Grassalco, geeft het bedrijf een reactie die, op zijn zachtst gezegd, op gespannen voet staat met de opdracht van de president.

Waar het staatshoofd zegt een brief te hebben gestuurd naar Grassalco waarin wordt gesteld dat het bedrijf verantwoordelijk wordt gehouden en dat de activiteiten van de ondernemer, die daar werkt, moet worden stopgezet, trekt het bedrijf de conclusie in twijfel. De onderneming stelt onder meer dat de plek waar de vergiftiging van de vissen plaatsvond ruim vijftien kilometer is verwijderd van de concessie.

De president zou niet moeten accepteren dat de directie haar opdrachten op de lange baan schuift en een andere weg inslaat

Verder zegt Grassalco dat haar afdeling Health, Safety and Environment een eigen onderzoek zal doen en dat ook een extern bedrijf in de hand zal worden genomen om nog eens onderzoek te doen. Bijzonder is dat de onderneming, die een staatsbedrijf is, niet vermeldt wie de kosten daarvoor zal betalen. Er is namelijk al betaald voor allerlei onderzoeken in het buitenland en nu wil Grassalco, tegen de instructies in van de enige aandeelhouder, kennelijk nog een onderzoek starten.

De eerste die aangaf dat hij het niet eens was of althans dat de afstand tussen het lek en de locatie van de vissterfte te groot was, was Ronnie Brunswijk. De voorzitter van de Abop gaf dit aan tijdens zijn spreekbeurt in De Nationale Assemblee. Opvallend is dat Grassalco onder het Abop-ministerie van Natuurlijke Hulpronnen valt. En tot nu toe heeft niemand tekst en uitleg gegeven over hoe het kan dat een bouwmaterialenbedrijf twintig dagen vóór de verkiezingen een overeenkomst tekent met Grassalco om er goud te winnen voor vijf jaar.

Opmerkelijk is dat zowel de president en – zoals het nu lijkt – ook Grassalco proberen het bedrijf buiten schot te houden. En waarom zou dat zijn? Grassalco beschrijft zichzelf als een ISO-gecertificeerd bedrijf. Hoe het dan bestaat dat een derde op de concessie mag werken terwijl die non-compliant wordt verklaard door de Nationale Milieu Autoriteit is ook zo’n vraag.

Maar Grassalco wordt mogelijk in meer gevallen de hand boven het hoofd gehouden. Op een maand na is het een jaar geleden dat vier kilo nepgoud werd gevonden bij de verkoop van goud aan een opkoopbedrijf. Bij vragen over die case wordt verwezen naar het Openbaar Ministerie en wilde de minister van Justitie en Veiligheid dat de zaak alleen in een comité-generaal mocht worden besproken. Wat is zo geheimzinnig aan deze strafzaak?

Het is duidelijk dat het flink rommelt bij Grassalco. De president zou niet moeten accepteren dat de directie haar opdrachten op de lange baan schuift en een andere weg inslaat. Het heeft de staat al veel gekost om te onderzoeken wat er precies aan de hand is in het gebied en er zal nog meer moeten worden uitgegeven om de mensen van de getroffen leefgemeenschappen te compenseren. Nog een kostenpost uit de kas van een bedrijf dat in geen jaren een jaarverslag heeft ingediend zou niet moeten worden geaccepteerd.