NDP NIET SERIEUS OVER VOLKSGEZONDHEID

door

Met de voordracht van André Misiekaba als minister van Volksgezondheid, heeft de NDP duidelijk gemaakt, niet serieus te zijn over het beleidsgebied. Het was voor eenieder duidelijk dat een politieke stonfutu en zijn achterban, tevreden gehouden moesten worden. Zoals het ook duidelijk was dat het een training on the job zou zijn voor iemand die qua medische kennis, zijn absolute meerdere in zijn voorganger zou moeten erkennen, zeven dagen per week. Alsof dat niet genoeg was, is het geniale besluit genomen dat deze minister als superminister zou moeten functioneren door niet één, maar twee departementen onder zijn leiding te brengen. Draagt de superminister kennis van het tweede vakgebied van arbeid? Het antwoord daarop kan ook niet in de opleiding of werkervaring gevonden worden.
Maar hoewel arbeid een serieus ontwikkelingsgebied is voor beleid en zeker een plaats inneemt in het staatsbestel, hebben we niet te kampen met de risico’s van kindersterfte en epidemieën, die bij geklungel of gesjoemel op Volksgezondheid, allebei wel dreigen.
Geklungel heeft niet lang op zich laten wachten. Verkeerde keuzes en apathie hebben de chikungunya- en zikacijfers gejaagd naar een niveau dat Suriname niet eerder gekend heeft. Vervolgens heeft de minister verklaringen de wereld in gestuurd die qua logica en geloofwaardigheid, niet erg hoog scoren en die het vertrouwen van het volk in zijn beleid, niet bepaald verstevigd hebben.
Gesjoemel was ook niet ver weg. Het benoemingsbeleid bij onder meer het SZF, blijkt een krater van SRD 25 miljoen in de maand te hebben verergerd met figuren die een ton willen opstrijken voor meer dan een dagtaak, terwijl men elders leidinggevende verantwoordelijkheden heeft.
Een partijcultuur met het meeste aantal veroordeelden en voortvluchtigen van iedere partij in de geschiedenis van de politiek van het land, trek je niet zomaar recht. Dit is dus het exacte soort bestuurscultuur dat een voorzitter van de vaste commissie van Volksgezondheid zal voortbrengen, die uitbetaald wilde krijgen voor niets doen, maar door de kantonrechter terecht gewezen is dat dat niet de gang van zaken is in ons land.
De NDP kan dus meestemmen met moties over checks and balances en controlemechanismen, maar wanneer een civiel veroordeelde, die zich wilde verrijken aan middelen bestemd voor de volksgezondheid, in de controleketen parlementair bovenaan gesteld wordt, zijn dit de exacte taferelen en resultaten die wij kunnen verwachten: geklungel en gesjoemel. Om nog maar te zwijgen over de toezichthouders die bij ziekenhuizen en zorginstellingen benoemd worden. Een president die haar werkzame leven in de noodlijdende gezondheidssector heeft doorgebracht, weet beter en kan beter.
The post NDP NIET SERIEUS OVER VOLKSGEZONDHEID ..