Twaalf stemmen, twee teams, één podium. NATIN en VWO4 stonden vrijdagavond in de finale van de zang- en dansbattle tegenover elkaar. De spanning was voelbaar in de Anthony Nesty Sporthal, maar onder die gezonde rivaliteit zat iets wat de afgelopen weken was gegroeid: vriendschap. Uiteindelijk mocht NATIN met de hoofdprijs van 10.000 US dollar naar huis. Maar toen de uitslag eenmaal bekend was, bleek dat winnen en verliezen niet het belangrijkste verhaal van de avond was.
Tekst en beeld Shanavon Arsomedjo
De finale begon met een boodschap van minister Lalinie Gopal van Sport en Jeugdzaken. Alle scholen die aan de competitie meededen, zijn volgens haar winnaars. Zij verwees naar de samenwerking, het talent en vooral het verlangen van jongeren naar een platform waarop zij zich kunnen ontwikkelen. De kwaliteit van de optredens liet volgens haar zien dat daar behoefte aan is. Daarom deed de minister meteen een oproep om ervoor te zorgen dat Got Talent jaarlijks kan terugkeren. Aan de jongeren had zij een eenvoudige boodschap: blijf in jezelf geloven.
“Geen juichende winnaars tegenover verslagen verliezers. Beide teams vlogen elkaar in de armen”
Daarna was het podium voor de jongeren zelf. Een gezamenlijke dance act van enkele deelnemende scholen zette de avond in beweging, met een gastoptreden van MC Tirzah Perk. Presentatrice Priscilla Graanoogst noemde het een historische avond. Niet alleen omdat het de finale was, maar ook omdat beide scholen al eerder in de eindstrijd hadden gestaan.
De reis naar deze avond begon bovendien niet zomaar. Veertig scholen werden bezocht, waarna uiteindelijk tien scholen de showronde bereikten. Vanaf 18 augustus trokken zij op dinsdag en vrijdag ten strijde in zang-, dans- en dramaperformances. Iedere ronde bracht nieuwe uitdagingen, nieuwe feedback en vooral nieuwe redenen om nog harder te oefenen. En dat oefenen was deze avond duidelijk niet voor niets geweest.
Van kleedkamer naar battle
Voor de grote confrontatie tussen NATIN en VWO4 mocht Bblanco eerst het podium op. Zodra zijn nummer ‘Picasso’ begon, veranderde de zaal in een meezingende massa. De jongeren vooraan zongen luidkeels mee en genoten zichtbaar van het optreden. Maar daarna was het echt tijd voor de finale. De twee teams hadden gedurende het hele seizoen een kleedkamer gedeeld. Ze hadden samen gelachen, gedroomd, elkaar gemotiveerd en aangemoedigd. Ze kenden elkaars zenuwen en successen. Nu moesten ze precies die mensen tegenover zich zetten.
De eerste ronde was zang. NATIN verscheen met een duidelijk uitgewerkt concept. Gastjurylid Ivanka Ritfeld zag meteen de energie en de voorbereiding. Volgens haar was er nagedacht over zowel de presentatie als de kleding en kwam de partijzang goed uit de verf.
VWO4 liet volgens haar vooral eenheid zien en ging doelgericht te werk. Ook jurylid Brigitte Hilversum zag de strategie van de school. Gecontroleerd, gefocust en duidelijk voorbereid, was haar oordeel. “Het is een oprechte finale”, vatte zij samen. Rodney Deekman hield de teams echter scherp. Hij vond NATIN in delen wat voorzichtig en had meer energie verwacht. VWO4 gaf hem naar eigen zeggen meer gretigheid en kwam krachtiger over. Ook het feit dat bij VWO4 meerdere leerlingen een lead in de zang namen, viel hem op. De strijd bleef daarmee nog volledig open.
De dansvloer
Na de zang battle zorgde Kenia Domini met ‘Sutu Satan’ voor een korte onderbreking van de competitie. Althans, officieel dan. De leerlingen dachten daar anders over. Vooral de scholen die vooraan zaten, maakten van de vloer spontaan een dansvloer.
Daarna werd de tweede ronde aangekondigd: de dance battle. Die werd opgebouwd uit vier onderdelen. Eerst bracht elk team een eigen geheime mix. Daarna kregen beide scholen dezelfde Surinaamse mix van 45 seconden voorgeschoteld. Vervolgens kwamen de nummers waarmee de Got Talent-tour was begonnen. Een buzzer bepaalde wanneer de volgende school aan de beurt was. Het publiek kreeg ondertussen een extra rol als scheidsrechter met gefluit, wanneer Graanoogst extra hulp nodig had.
Ivanka zag hier duidelijke verschillen tussen de teams. NATIN koos volgens haar voor grote, creatieve bewegingen, terwijl VWO4 met kleinere bewegingen eveneens creatief wist uit te pakken. VWO4 leek volgens haar echt de battle aan te willen gaan. Brigitte noemde de finale vervolgens ronduit “mindblowing”. Er waren volgens haar veel meer tricks en verrassingen dan gemakkelijk te voorspellen waren. Beide teams waren hongerig. Rodney leek zelfs even zijn juryrol te parkeren. Hij boog voor de teams voordat hij zijn oordeel gaf. Hij had de energie gevoeld. Ze wilden winnen. Ze waren boos op elkaar op het podium, maar vooral omdat ze zo graag wilden laten zien wat ze konden. VWO4 gooide volgens hem extra energie richting NATIN en ging de battle vol aan.
“De school kreeg 10.000 Amerikaanse dollar en een performancebonus van 27.500 Surinaamse dollar”
Eén winnaar, twee winnaars
Terwijl Lingo & Skoomsky voor de uitslag het publiek trakteerde op een optreden, hing de uitslag als een onzichtbare mist boven de zaal. Toen eindelijk het verlossende woord kwam, was het NATIN dat de overwinning mocht vieren. De school kreeg 10.000 Amerikaanse dollar en een performancebonus van 27.500 Surinaamse dollar. VWO4 ging naar huis met 5.000 Amerikaanse dollar en een performancebonus van 25.000 Surinaamse dollar.
Maar het meest opvallende moment kwam direct daarna. Geen juichende winnaars tegenover verslagen verliezers. Beide teams vlogen elkaar in de armen. Sommigen feliciteerden, anderen troostten. Op het podium werd zichtbaar wat wekenlang achter de schermen was ontstaan: een band die sterker bleek dan de competitie. Toen later de journey video werd vertoond, stonden de leerlingen opnieuw dicht bij elkaar. Armen om elkaar heen, samen kijkend naar de weg die ze hadden afgelegd.
Kimany Nelzon van NATIN omschreef het gevoel na afloop treffend. Hij was natuurlijk heel blij met de overwinning, maar tegelijk emotioneel. Vanaf dag één hadden NATIN en VWO4 samen in de kleedkamer gezeten. Ze waren close geworden. “Op het podium was het vijandschap, maar we zijn vrienden geworden”, vertelde hij aan de Ware Tijd. En precies daarin zat voor hem het dubbele gevoel.
De laatste nacht
De overwinning kwam bovendien na een laatste loodzware trainingsdag. Om middernacht was de laatste trainingssessie begonnen voor NATIN. De leerlingen bleven op school tot half vier ’s morgens. Vier uren daarna moesten ze alweer aanwezig zijn. Moe waren ze dus zeker. Maar het lukte hen om op het podium het laatste beetje energie in te zetten.
Nu komt de rust. Kimany kijkt uit naar uitslapen en vakantie vieren met zijn vrienden. Maar het podium laat hij niet zomaar achter. Hij wil blijven performen en voor de camera staan en gaat bekijken welke mogelijkheden zich aandienen. Als team neemt NATIN volgens hem vooral één les mee uit deze bijzondere reis: verdragen. “Want als je elkaar kunt verdragen en samen door moeilijke momenten heen kunt gaan, kun je volgens alles bereiken”.