Minimum

door

MONSIEUR JEANETTE / Christio Wijnhard

Soh, dus deze week gaan we weer zeuren. Want dat ding van DNA-leden irriteert me. Wat ze nu weer gedaan hebben? Eigenlijk niets verkeerds dan wat ze normaal al doen. De intentie was goed, maar het uitgangspunt was weer om kufkaf van te worden.

Jaja, ik heb een paar keer gehoord dat ik te hoog-Nederlands schrijf, dus ik zal wat meer strati proberen te schrijven. Proberen, ja, want ook in mijn pen zit een aardappel. Het is het proberen waard. Alles om DNA-leden te doen begrijpen waar ze de plank misslaan. Alles dat de zwakkeren onder ons kan helpen.

Goed, dat wat mijn ede een beetje span maakte was dat verhaal van het DNA-lid dat de AOV wil verhogen. Mooi! Dat dacht ik. Tot ik het artikel ben gaan lezen. Meteen viel ik over het woord bestaansminimum. Het DNA-lid met de redelijke inborst zei dat er moet worden gekeken naar het bestaansminimum. En dat aan de hand daarvan de AOV moet worden bepaald. Leek meer te gaan om een inflatiecorrectie dan om een verhoging als ik het zo lees. Een ‘schijnverhoging’ noem ik dat.

“Voor hun eigen geld kennen ze wel het woord marktconform. Frek, yere!”

De hinderlijkheid zit hem vooral in het feit dat alles wat voor het volk is aan de hand van een minimum wordt bepaald. Fu san? En als je dit voordraagt in De Nationale Assemblee, het huis van het volk, dan zit je daar dus niet voor het volk. Want niemand is blij om te leven op een minimum.

Men stemt op iemand met de hoop om uit het minimum te worden gehaald. Dat gebeurt dus niet. Want dat gaat het bedrijfsleven te veel kosten. En wanneer CEO’s niet goed verdienen dan hebben wij natuurlijk slapeloze nachten. Niet door de waardeloze matrassen en kussens die we kunnen kopen van het minimum dat ons gegund wordt, baja…

Verder kwamen er best goede ideeën naar voren in het artikel. Dat wil zeggen goed binnen het kapitalistische kader. We lijken nog steeds niet door te hebben dat dit kader slechts figuren zoals die puffende, oorlogszuchtige en racistische Amerikaan en zijn rijke mati ten goede komt.

Ons DNA-lid is dus mooi in the box gebleven. Kom uit de kast! Oh, sorry, kom uit de box. Trouwens, dat is een flauwe grap. Ik suggereer niets over het DNA-lid. Het interesseert mij bar weinig wat hij in zijn slaapkamer doet. Ik hoop alleen voor zijn vrouw dat het niet het minimum is.

Oké, alle gekheid op een stokje. Keba nanga pirtifi. De boodschap is dat we wel verwachten dat zij die wij kiezen harder hun best doen voor ons allemaal. En ik wil echt dat iedereen die onderdeel wil worden van zulke organen zelf een jaar van het minimum moet leven. Dan gaan ze het echt wel afleren om steeds daarmee te komen.

Want ze kunnen echt wel anders. Voor hun eigen geld kennen ze wel het woord marktconform. Dan bedoelen ze de Markthal in Rotterdam of een of andere markt, bijvoorbeeld in New York. Frek, yere!.-.

christiowijnhard@gmail.com