Menselijk contact en digitalisering

door

KEVINS KIJK / Kevin Headley

Terwijl ik rustig op mijn beurt wacht bij de bank, denk ik aan de keren dat ik mijn grootmoeder vergezelde om haar bankzaken te doen. Toen was het heel normaal dat je naar de bank ging om geld te sparen, geld te lichten of andere bankzaken te regelen. Er waren nog geen pinautomaten. Alles moest bij de bank gebeuren.

Een bezoek aan de bank vergde voorbereiding. Je was er niet zomaar even mee klaar; je moest er tijd voor uittrekken. Ik ging met mijn grootmoeder naar de Surinaamse Postspaarbank. Het was er altijd druk. We moesten een nummer pakken, plaatsnemen en wachten op onze beurt. Meestal wachtten er een heleboel mensen vóór ons die ook hun bankzaken moesten regelen.

“Misschien is dat uiteindelijk wel de juiste balans: technologie gebruiken waar het kan, maar het menselijke contact behouden waar het nodig is”

Terwijl we daar zaten, keek ik rond naar de mensen die ook naar de bank waren gekomen. Allerlei soorten mensen, maar vooral ouderen. Het was vroeger ook best gevaarlijk wanneer je geld had opgenomen en vervolgens met een tas vol bankbiljetten rondliep. Een paar keer heb ik dat gedaan en het is geen fijn gevoel om met veel geld van de bank naar huis te gaan, zeker als je alle verhalen in de media leest over berovingen en overvallen.

Tegenwoordig hoef je eigenlijk alleen nog naar de bank als het echt nodig is: wanneer je bepaalde documenten moet overleggen, een lening wil aanvragen of wanneer er iets misgaat waarvoor je fysiek naar de bank moet. Of als je grote bedragen moet storten.

Voor veel andere bankzaken kun je een e-mail sturen of via sociale media contact opnemen met de bank. Er zijn tegenwoordig zelfs chatbots die sneller antwoord geven op standaardvragen. Dat is natuurlijk een mooie ontwikkeling. Maar ik vraag me af: wat gebeurt er als het fysieke, sociale contact steeds meer wegvalt?

Ik merkte dat het voor mijn grootmoeder best fijn was om met iemand te kunnen praten wanneer het om haar bankzaken ging. Het was misschien een gesprek van maar tien of vijftien minuten, maar daarna was ze gerustgesteld dat alles goed zou komen met haar zaken.

Misschien is dat vooral belangrijk voor ouderen, maar ik denk dat het toch iets menselijks is om gewoon contact te hebben met een andere persoon. De juiste balans vinden in deze digitale wereld is een uitdaging waar we als samenleving echt naar moeten kijken.

Ik ben voorstander van het inzetten van technologie om processen te versnellen, te verbeteren en soms zelfs gemakkelijker te maken. Bepaalde zaken kunnen daardoor sneller worden afgehandeld. Maar het menselijke contact moeten we op de één of andere manier zien te behouden.

Ik was daarom aangenaam verrast door de snelheid waarmee ik werd geholpen en de behandeling die ik kreeg. Op basis van mijn eerdere ervaringen had ik verwacht dat ik minstens twee uur bezig zou zijn, maar ik was binnen een halfuur klaar.

Mooi om te zien dat er op een aantal vlakken ook vooruitgang wordt geboekt. Misschien is dat uiteindelijk wel de juiste balans: technologie gebruiken waar het kan, maar het menselijke contact behouden waar het nodig is.

headleydwt@gmail.com