Mennonieten

door

SURINAME LIJKT VERDEELD over de komst van de mennonieten. Terwijl president Jennifer Simons zich verzet tegen grootschalige ontbossing voor landbouwactiviteiten in het binnenland, staan enkele bewoners van Witagron juist klaar om met deze groep samen te werken. Dat roept de vraag op of Suriname tegen de mennonieten zelf is of dat het land vooral bezorgd is over de gevolgen van hun vestiging in Suriname.

In een petitie aan De Nationale Assemblee vragen de dorpelingen van Witagron de regering om steun voor de landbouwplannen van Braganza Marketing Group en de samenwerking met mennonitische landbouwers. De dorpelingen noemen de ervaringen tot nu toe positief en zien kansen voor werkgelegenheid, ondernemerschap, moderne landbouwtechnieken en betere voorzieningen in hun gemeenschappen.

Mennonieten hoeven niet blindelings te worden omarmd, maar er moet ook niet bij voorbaat een negatief oordeel over hen worden geveld

Wie kan het deze bewoners kwalijk nemen dat zij mogelijkheden zoeken om hun leefomgeving te ontwikkelen. Gemeenschappen in het binnenland hebben behoefte aan werk, economische kansen en perspectief voor jongeren. Als een landbouwproject daaraan kan bijdragen, verdient dat een eerlijke beoordeling.

Aan de andere kant mag enthousiasme niet blind maken voor de risico’s. De president heeft terecht gezegd dat zij niet wil dat primair Amazoneregenwoud wordt gekapt voor grootschalige landbouw. Ook de berichtgeving over mennonieten die in het Masonia-gebied buiten het concessiegebied zouden verblijven, onderstreept hoe belangrijk het is dat afspraken, vergunningen en wettelijke regels worden nageleefd.

Het debat mag niet ontaarden in een discussie waarin mennonieten bij voorbaat worden afgewezen of waarin hun komst zonder kritische vragen wordt toegejuicht. De kern moet zijn wat hun activiteiten Suriname opleveren en wat ze het land kunnen kosten. Daarbij moet wel voorop staan het belang van Suriname, met name bescherming en behoud van het bos.

Als de mennonieten kennis en ervaring hebben waarmee Suriname zijn landbouwproductie kan verbeteren, moet er daarnaar worden gekeken. Maar wie in Suriname wil investeren, moet zich houden aan de Surinaamse wetgeving. Dat geldt voor buitenlandse investeerders, bedrijven én iedereen die bij de uitvoering is betrokken.

Ook moet de bevolking kunnen vertrouwen op transparantie. Om welke landbouwgrond gaat het, welke vergunningen zijn nodig. Wat zijn de gevolgen voor het bos en de biodiversiteit. En hoe profiteren de lokale gemeenschappen op lange termijn.

De bewoners van Witagron verdienen het om serieus te worden genomen in hun wens naar ontwikkeling. Tegelijkertijd is het zaak de natuurlijke rijkdommen, in dit geval het bos, te beschermen.

Mennonieten hoeven niet blindelings te worden omarmd, maar er moet ook niet bij voorbaat een negatief oordeel over hen worden geveld. Laat niet afkomst of angst de doorslag geven, maar duidelijke regels, transparantie en aantoonbare voordelen voor Suriname.