Maar Suriname

door

MONSIEUR JEANETTE / Christio Wijnhard

We moeten het narratief over ons land en onszelf veranderen. Dus ook ons zelfbeeld. Het bepaalt namelijk ook hoe anderen ons zien. Wat ik regelmatig hoor in de feestweken van december: `We zijn in Suriname. Hier kan alles`. Daarmee bedoelt men niet dat we het land van mogelijkheden zijn. Daarmee doelt men op het feit dat we corrupt zijn, ons niet aan onze eigen regels houden, onze systemen niet werken. Omdat wij niet werken. En dat geeft blijkbaar sommige bezoekers aan ons land het recht om zich ook zo te gedragen. We zeggen niet voor niets ´When in Rome, do as the Romans do.´

In Nederland vond ik het storend om in december stomme Zwarte Piet grappen te moeten aanhoren. In Suriname vind ik het storend om in diezelfde periode alsmaar te moeten aanhoren hoe achtergesteld we zijn. Hoe minderwaardig we zijn ten opzichte van Nederland. Hoe alles daar beter is. Het spottende. Het minachtende. Het neerbuigende. Allemaal uit de mond van mensen met hun wortels in Suriname, maar hun inborst gevuld met Nederlandse tradities. Volledig geïndoctrineerd met het eerste wereld-bewustzijn dat hun eigen afkomst op de derde plaats zet. Met die intentie en bijbehorende gedragingen komen mensen uit onze diaspora ons bezoeken.

Zich niet houdend aan wet en recht omdat zij de overtuiging hebben dat wij dat ook niet doen. Ze gedragen zich soms op een manier die zij niet zouden durven in Nederland. Maar hier zijn ze de koning te rijk. De lokale bevolking ziende als iets dat zij kunnen misbruiken. Met het paarse boekje als worstje. Met wonen in Nederland als lokmiddel. Maar wat is Nederland nou nog? Wat is de hele Westerse wereld nou nog.? Niets anders dan vergane glorie. Vervallen normen en waarden. Overrecycled en daardoor vervuild. Met een arrogantie gebaseerd op een heel fout verleden. Dat Westerse dat velen zien als ideaal.

Het maakt dat men naar Suriname komt. En zich onverantwoord gaat gedragen. Want we zijn toch maar een shithole country. Een failed state. We tonen zelf al weinig respect voor dat wat onze voorouders opgebouwd en opgeofferd hebben. En ja, dan krijg je dat we bezoekers hebben die zich misdragen in het verkeer. Dan krijgen we bezoekers die met hun Westerse arrogantie levens opeisen in ons verkeer. Bezoekers die gedragingen vertonen die zij nooit zouden durven tonen in Nederland. Daar durft men niet te rijden onder invloed. Ook niet zonder rijbewijs. Maar hier wel. Hier in it land waar ze zo van zeggen te houden. Hier maakt het niet uit. Want het is toch maar Suriname.

Maar we moeten niet kijken naar wat zij hebben gedaan. We moeten kijken naar wat wij hebben gedaan om dit te faciliteren. We moeten kijken naar wat wij doen dat maakt dat dit kan gebeuren. We moeten kijken naar de bril waar wij onszelf mee bekijken. Die bril waardoor we anderen naar ons laten kijken.

Laten we vooral ook ophouden met denken dat alles wat gebeurt in ons land niet aan ons ligt. Elk verloren leven. Elke misstand. Elke minachting van mensenrechten. Elke schending van rechten van burgers. Elke zelfmoord. Elke vorm van misbruik. Dat alles komt omdat wij onze ogen sluiten. Omdat we slechts verzuchten wat er nu weer gebeurt in Suriname. Ons verschuilend achter de redding van God. Geen verantwoordelijkheid nemend voor de eigen rol in het leven, in de maatschappij en in ons land.-.

christiowijnhard@gmail.com