LVV en Braganza mikken met twintigjarige overeenkomst op landbouwversterking

door

Mennonieten als deskundigen

Met drie samenwerkingsovereenkomsten tussen het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV) en Braganza Marketing Group wil de regering de nationale voedselproductie versterken, import terugdringen en Suriname positioneren als agrarische exportspeler binnen de regio en daarbuiten. De overeenkomsten zijn op 13 januari dit jaar getekend, zegt Lionel Blokland van Braganza Marketing Group, in gesprek met de Ware Tijd.

Tekst Ivan Cairo

Beeld Mike Rodriques

Met deze contracten kiest de overheid voor een langetermijnstrategie binnen de agrarische sector. Mennonieten zullen als ‘internationale deskundigen’ een voorname rol spelen bij de landbouwactiviteiten. Onlangs hebben milieuactivisten hun bezorgdheid geuit om mennonieten in het binnenland te accommoderen.

De regering streeft al decennialang naar een fundamentele verbetering van de resultaten binnen de agrarische sector. Het uitgangspunt is dat deze sector een cruciale pijler moet worden voor de nationale economie, zeker wanneer de inkomsten uit eindige hulpbronnen, zoals goud, gas en olie, op termijn zullen afnemen. Om een substantiële bijdrage te leveren aan de staatskas, zijn inkomsten in de orde van miljarden dollars noodzakelijk.

Daarnaast heeft de overheid, aldus Braganza Marketing Group, de ambitie uitgesproken om Suriname te transformeren tot de ‘voedselschuur’ van de Caricom. Hiermee wordt direct ondersteuning gegeven aan het regionale streven om de voedselimporten met 25 procent te verminderen. De samenwerking met Braganza Marketing Group is aangegaan om deze ambities kracht bij te zetten, waarbij transparantie naar de samenleving toe als een belangrijk uitgangspunt geldt.

Strategische inzet van staatsgrond

Blokland stelt dat de samenwerking betrekking heeft op projecten die worden uitgevoerd op domeingrond die al was gereserveerd voor LVV. Een essentieel juridisch aspect hierbij is dat de staat Suriname volledig eigenaar blijft van deze gronden en het soevereine gezag behoudt.

‘De samenwerking heeft betrekking op projecten die worden uitgevoerd op domeingrond die al was gereserveerd voor LVV.’ – Lionel Blokland

De overeenkomsten bepalen dat de overheid bevoegd is om deze staatsgrond onder strikte voorwaarden en op tijdelijke basis ter beschikking te stellen voor het realiseren van specifieke beleidsdoelstellingen. Er is dus uitdrukkelijk geen sprake van een eigendomsoverdracht, maar van een gecontroleerde inzet van nationale middelen om economische ontwikkeling te stimuleren.

De keuze voor de specifieke projectlocaties is ingegeven door een wetenschappelijk onderbouwde verschuiving in het landbouwbeleid. Waar de traditionele focus decennialang op de Surinaamse kustvlakte lag, kiest men nu bewust voor de Zanderij-formatie langs de Weg naar West-Suriname. Immers, de kustvlakte kampt in toenemende mate met verzilting, een stijgende zeespiegel en bodemuitputting.

De hogere zandgronden van de Zanderij-formatie bieden volgens de initiatiefnemers een stabieler en duurzamer fundament voor grootschalige exploitatie. In totaal gaat het om een areaal van 34.185 hectare, verdeeld over twee pilotgebieden: 10.000 hectare in Kabalebo en 24.185 hectare voorbij Goliath, maar ruim vóór Tibiti.

Expertise en rol mennonieten

Een opvallend element binnen de samenwerking is de betrokkenheid van internationale experts, onder wie mennonieten. Deze gemeenschap staat wereldwijd bekend om haar grootschalige en efficiënte landbouwproductie, met name op het gebied van granen. Haar deelname moet bijdragen aan kennisoverdracht en verhoging van de productiviteit binnen de Surinaamse landbouwsector.

De productie richt zich in eerste instantie op strategische basisgewassen, zoals maïs, soja en diverse andere granen. Deze gewassen zijn cruciaal voor de binnenlandse markt, aangezien zij de basis vormen voor de lokale veeteelt en veevoederindustrie.

Hoewel de ambitie reikt tot aan de internationale exportmarkt, benadrukt Blokland dat de absolute prioriteit ligt bij het voorzien in de lokale behoefte. Surinaamse bedrijven in de veevoedersector hebben al grote interesse getoond in de toekomstige oogsten. Naast de lokale markt is de Caribische regio het volgende doelwit, waar al duidelijke belangstelling is getoond voor Suriname als leverancier van agrarische grondstoffen.

Economische waarde versus milieubeheer

In de nationale discussie over landgebruik wordt vaak gewezen op de potentie van klimaatfinanciering via carbon credits. Echter, de betrokken partijen nuanceren dit beeld door de economische realiteit aan te voeren. Hoewel de waarde van onaangetast bos groot is, leveren carbon credits op de vrije markt vaak slechts kleine bedragen per hectare op.

Braganza stelt daar een model van actieve, duurzame ontwikkeling tegenover. De geprojecteerde bruto jaaromzet van ongeveer 78,8 miljoen Amerikaanse dollar vertegenwoordigt een economische waarde creatie die vele malen hoger ligt dan die van passieve carbon-modellen. Bovendien wordt aangevoerd dat de dubbele oogstcyclus op deze arealen fungeert als een ‘actieve koolstofpomp’, die per saldo meer CO2 zou vastleggen dan een statisch of gedegradeerd bosperceel. Hiermee zouden de nationale klimaatverplichtingen worden ondersteund, terwijl de economie wordt gestimuleerd.

‘In totaal gaat het om een areaal van 34.185 hectare, verdeeld over twee pilotgebieden: 10.000 hectare in Kabalebo en 24.185 hectare voorbij Goliath.’

Om de balans met de natuur te bewaken, worden internationale regels gehanteerd en zijn milieueffectrapportages verplicht. De nulmeting voor deze rapportage is al afgerond en aangeboden aan de Nationale Milieu Autoriteit. De geselecteerde gebieden beslaan slechts 0,2 procent van het Surinaamse grondgebied, waardoor de invloed op de totale bosbalans en de internationale reputatie als land met een hoge bosbedekking beperkt blijft.

Sociale impact en lokale ontwikkeling

Een cruciaal onderdeel van de strategie is de sociale inbedding in het binnenland. De keuze voor deze gebieden is mede ingegeven door de behoefte aan ontwikkeling in de lokale gemeenschappen. Braganza Marketing Group heeft intussen formele partnerschappen gesloten met de dorpen Apoera, Section, Washabo en Witagron. Deze dorpsgemeenschappen krijgen een actieve rol in de controle-instrumenten van het project, wat moet leiden tot een duurzame ‘Social License to Operate’.

De samenwerking voorziet in concrete voordelen voor de bewoners. Zo krijgen de gemeenschappen 100 procent voorrang bij het invullen van werkgelegenheid, variërend van transportdiensten tot arbeid op het land. Dit wordt gezien als een volwaardig en structureel alternatief voor de kleinschalige goudmijnbouw, waardoor jongeren de kans krijgen om in hun eigen regio te blijven werken.

Daarnaast is er een gezamenlijke verantwoordelijkheid afgesproken voor het onderhoud van de infrastructuur. Om de lokale ontwikkeling direct te stimuleren, wordt totaal zeshonderdduizend Amerikaanse dollar in de gemeenschapskassen van de betrokken dorpen gestort voor specifieke projecten.

Hoewel de organisatorische en juridische kaders staan, is de feitelijke productie nog niet begonnen. Informatie over de exacte omvang van de investeringen wordt op dit moment niet vrijgegeven, aangezien Braganza Marketing Group dit beschouwt als interne bedrijfsgegevens. De focus ligt voor nu op het zorgvuldig doorlopen van de resterende vergunningsprocedures en het gereedmaken van de pilotgebieden voor de eerste fase van de grootschalige landbouwontwikkeling.-.