DE SNIJD / Armand Snijders
Luchtkastelen en regeringen zijn nauw met elkaar verbonden. Ook tante Jenny kan de verleiding niet weerstaan om de samenleving allerlei grootse dingen te beloven die waarschijnlijk nooit bewaarheid zullen worden. Haar regering maakte in het eerste jaar dat ze aanzat nog een pas op de plaats omdat men wist dat er geen geld was. Maar nu zijn alle remmen kennelijk los en worden er – op zich prima – initiatieven in het vooruitzicht gesteld, waar je op voorhand echter het vermoeden mag hebben dat ze niet gerealiseerd kunnen worden.
Het is deels een herhaling van zetten. Zetten die haar voorgangers Chan en (in iets mindere mate) Desi ook hebben gedaan. Er gaat bijvoorbeeld ruim een half miljard SRD gepompt worden in het Academisch Ziekenhuis Paramaribo. Misschien is dát nog wel haalbaar. Maar het roept bij mij in ieder geval de vraag op hoe het staat met al die eerdere plannen voor de bouw van een heel nieuw ziekenhuis, waarvoor Desi in 2014 een lening bij de Islamitische Ontwikkelingsbank Bank (IsDB) lospeuterde. Desi onthulde zelfs een bord op de plaats waar de nieuwbouw zou verrijzen. Maar de financier trok vier jaar later haar toezegging weer in vanwege het Surinaamse gerommel.
Hoe het staat met al die eerdere plannen voor de bouw van een heel nieuw ziekenhuis, waarvoor Desi in 2014 een lening bij Islamic Development Bank lospeuterde.
Chan ging op zijn beurt weer om de tafel met de IsDB en maakte een afspraak dat er alsnog 150 miljoen US dollar in het nieuwe ziekenhuis zou worden gestopt. Maar u weet het – en anders raadt u het wel: ook daar kwam helemaal niets van terecht. Dat is immers het bekende verhaal van de toenmalige regering. Zoals ook het nieuwe particuliere ziekenhuis dat de Indiase keten Apollo Hospital Enterprises Limited in nauwe samenwerking met het volslagen onbekende NV Vasumed aan de Commissaris Roblesweg zou gaan bouwen. Daarvoor had toenmalig volksgezondheid-grappenmaker Amar begin vorig jaar een vergunning verstrekt, maar het bleek ook een enorme zeepbel.
Heel veel dingen zijn dus niet gerealiseerd onder de twee vorige presidenten. De luchtkastelen van de IsDB en Apollo zijn in ieder geval nu definitief kapot geprikt. Het is hoe dan ook goed dat tante Jenny nu wel geld voor in ieder geval het AZP vrijmaakt, in de hoop dat dit geld wel op de juiste plekken terecht komt. Maar eerst zien dan geloven, want met de huidige leiding van de instelling mag je daar een hard hoofd in hebben.
En dan nu enkele van de vele luchtkastelen die op infrastructureel gebied zijn ‘gebouwd’ rondom de voorbije begrotingsbehandeling. Dat deed vooral minister Stephen van Owee, maar je mag aannemen dat hij geen dingen belooft zonder toestemming van tante Jenny. Als dat wel zo is, moet ze hem terechtwijzen en het tegenspreken, zodat zij en haar regering over een paar jaar niet in het hemdje staan omdat er geen resultaten zijn geboekt. Maar vooralsnog ga ik er van uit dat zij de broek nog aan heeft en al haar ministers nog strak in het gareel heeft.
Wat Stephen zegt, is dus de visie van de regering. Naast de vijftig scholen die opgelapt gaan worden, zegt de bewindsman bruggen te willen bouwen over de Corantijn, de Marowijne- en een tweede over de Surinamerivier. Dat is geen nieuw plan, ook Chan en Riad hebben dat vele malen beloofd en soms zelfs al eerste palen geslagen. Maar ook hier geldt weer dat de toenmalige regering, met fantast Riad vooraan, het niet voor elkaar kreeg.
Wat de brug over de Corantijn betreft, wil de regering deze nu volledig zelf financieren en de bouw in eigen beheer uitvoeren. Buurland Guyana, waarmee al jaren geleden afspraken zijn gemaakt, wordt opeens uitgesloten. Dat riekt naar nationalistische rancune, waarvan maar zeer de vraag is hoe dit uit gaat pakken. Alles begint weer van vooraf aan en er zal ook een nieuwe aanbesteding worden gehouden. Dat kan in ieder geval een leuke claim opleveren. En het kan tante Jenny nog in een lastig parket brengen met buurman Irfaan. En de problemen met hem stapelen zich toch almaar op.
Stephen wil daarnaast een brug bouwen over de Domineekreek, die bedoeld is om de dagelijkse verkeersdoorstroming te verbeteren voor automobilisten die vanuit Abra Broki richting Zorg en Hoop rijden. Zou dat deel uitmaken van een noodzakelijk verkeerscirculatieplan waar al jaren om wordt geschreeuwd om het verkeer in Paramaribo voor eens en altijd goed aan te pakken? Of is het weer zo’n halfslachtige poging vanuit de NDP-bovenkamertjes, die heel veel geld gaat kosten en uiteindelijk weinig verlichting brengt? Wie het weet, mag het zeggen!
De samenleving zal bovenop de verrichtingen van politici moeten staan en eisen dat ze het land niet nog verder naar de verdoemenis helpen.
Ook zo’n maf idee is om zeventig wegen te gaan verharden. Niet omdat daar een echte noodzaak voor is, maar om reden dat het ministerie binnenkort zeventig jaar bestaat. Dus bewoners van andere straten die mogelijk al jaren om verharding gillen, moeten wachten en hopen dat hun weg bij het 75- of honderdjarig bestaan aan de beurt is. Waar overigens het geld vandaan getoverd gaat worden, is nog onduidelijk. Dus ook hier laat het eindresultaat zich waarschijnlijk wel raden.
Dit waren slechts de luchtkastelen van Owee. Er zijn echter nog vele andere ambitieuze plannen door de regering aangekondigd. Ook veel zaken die niet zoveel hoeven te kosten, maar wel de politieke wil voor nodig is. Zoals de nationale roadmap die opgesteld gaat worden, waarbij ‘coalitie, oppositie, vakbeweging en maatschappelijke organisaties worden betrokken’, ter voorbereiding op de toekomstige inkomsten uit de olie- en gassector. Én de introductie van ‘een stevig local content-beleid. Ben ik nou de enige die hier zo sceptisch over is? Het zijn immers dezelfde partijen en grotendeels dezelfde mensen die het land de afgelopen vijftien jaar in een neerwaartse spiraal hebben gebracht, die nu over onze toekomst moeten gaan beslissen!
De samenleving zal bovenop de verrichtingen van politici moeten staan en eisen dat ze het land niet nog verder naar de verdoemenis helpen. Met de rijkdommen die in de staatskas stromen is – na afbetaling van de enorme schulden die het land heeft – nog genoeg over om echte projecten op te zetten waar het hele volk wat aan heeft en af te rekenen met de luchtkastelen van Jenny en al haar voorgangers waar Suriname inmiddels mee is volgebouwd.-.armand.snijders@gmail.com