‘LOCAL CONTENT MANIA’ IS EEN GEVAARLIJKE ILLUSIE

Suriname staat aan de vooravond van een historische transformatie met de ontwikkeling van het GranMorgu-veld. Terwijl de euforie over de oliedollars toeneemt, zwelt ook de roep om rigide ‘local content’ regelgeving aan. Maar wat gepresenteerd wordt als een schild voor de nationale ondernemer, dreigt te veranderen in een verstikkend harnas dat onze economie isoleert van de rest van de wereld.
De valstrik van protectionisme
De huidige ‘local content mania’ vertoont alle tekenen van klassiek protectionisme. Door kunstmatige barrières op te werpen en Surinaamse bedrijven voor te trekken, enkel op basis van hun nationaliteit en niet op basis van competitiviteit, creëren we een schijnveiligheid. Zoals herhaaldelijk gewaarschuwd in analyses van het Dagblad ., riskeert Suriname hiermee investeerders en expats op afstand te houden. Kapitaal en expertise zijn uiterst mobiel; als de drempels voor internationale samenwerking te hoog worden, wijkt de industrie uit naar regio’s waar efficiëntie wel de boventoon voert. Een gesloten economie is een stagnerende economie. Wanneer we mededinging uitschakelen om lokale spelers te beschermen, ontnemen we diezelfde bedrijven de noodzakelijke prikkel om te innoveren. Waarom zou een Surinaams bedrijf investeren in internationale standaarden als de wet hen toch al een marktaandeel garandeert?
Gebrek aan internationale slagkracht
De wereld beweegt naar een verbonden, globale markt. Door vast te houden aan protectionistische reflexen, bereiden we onze arbeidskrachten en bedrijven niet voor op de internationale realiteit. We kweken een generatie die afhankelijk is van politieke gunsten in plaats van technische excellentie. Dagblad . citeerde in eerdere berichtgeving al dat “het creëren van een monopoliepositie voor lokale bedrijven, de kosten van operaties onnodig opdrijft.” Dit maakt onze olie-industrie minder rendabel en schaadt uiteindelijk de eigen economie en de eigen ontwikkeling.
Het boemerangeffect: Texas en Frankrijk
Laten we een nuchter gedachte-experiment doen: wat als de thuislanden van onze investeerders – TotalEnergies uit Frankrijk en APA (naast meerdere subcontractors) uit Texas – hetzelfde rigide local content-beleid zouden voeren?
Als Frankrijk en de VS zouden eisen dat alle winsten, diensten en technologie uitsluitend binnen hun grenzen blijven, zou Suriname economisch berooid achterblijven. We eisen openheid van de investeerder, maar beantwoorden die met geslotenheid. Dit is niet alleen hypocriet, maar ook strategisch onverstandig.
Vooruit kijken
Suriname moet waken voor de kortetermijnpolitiek gebaseerd op protectionisme. Echte duurzame ontwikkeling komt voort uit capaciteitsversterking, niet uit uitsluiting. We moeten streven naar een open economie, waarin Surinaamse bedrijven uitblinken, omdat ze de beste zijn, niet omdat ze de enige toegestane optie zijn. Als we de ‘local content’ kaart te agressief spelen, eindigen we met een industrie die weliswaar Surinaams kleurt, maar die internationaal irrelevant is en de broodnodige expertise heeft weggejaagd. Rechtstreeks in de armen van een Venezuela in wederopbouw, een Guyana dat ontwaakt en een Trinidad met een voorsprong. Laten we kiezen voor integratie in de wereldeconomie, in plaats van een angstige terugtrekking achter de kasteelmuren van regelgeving.
The post ‘LOCAL CONTENT MANIA’ IS EEN GEVAARLIJKE ILLUSIE ..

...