Loadshitting

door

ROZENGEUR / Gerold Rozenblad

‘Te yu mati barba e bron, bigin nati di fu yu’, zegt een bekend spreekwoord. In simpel Nederlands wil dat zeggen dat je maar beter voorzorgsmaatregelen kunt nemen wanneer je merkt dat je vriend in de problemen is gekomen.

Nu hoeft het niet alleen een vriend te zijn. Het kan ook een andere bekende zijn of een buur. En kan tante Jenny er dus beter goed nota van nemen dat die mooie, volle baard van Irfan Ali in brand staat. Al geruime tijd. En dat door oververhitte elektriciteitskabels.

“Ik heb nergens kunnen lezen wanneer tante Jenny de wetgeving af wil hebben en de grote investeringen daadwerkelijk kunnen beginnen”

In de media wordt van Guyana slechts de enorme economische groei gemeld, maar achter die cijfers gaat een heleboel mis. En met elektriciteit is het helemaal een zooitje. Nu heb ik, kijkend naar de kaak van tante Jenny, niet de indruk dat zij vanwege baardgroei moet harsen, maar zij kan zich liever als zodanig gedragen en haar figuurlijke baard goed natmaken.

In een persbericht van de Communicatiedienst Suriname lezen we dat het elektriciteitstekort in Suriname nu 80 megawatt is en in 2030 zelfs kan oplopen naar 140 megawatt. Daarom wil ons staatshoofd vaart zetten achter investeringen in zonne-energie. Internationale bedrijven hebben plannen voorgelegd die samen goed zijn voor de opwekking van 200 megawatt via zonne-energiecentrales.

Volgens het bericht staat het ontbreken van wetgeving deze investeringen in de weg. Deze zaken kwamen aan de orde tijdens een conferentie vrijdag waarbij de energiesituatie werd besproken. Tante Jenny wil al volgend jaar een verlichting in de vraag zien door bedrijven en mensen die er het geld voor hebben en die zelf hun panelen kopen en aanleggen daartoe in de gelegenheid te stellen.

Ik heb nergens kunnen lezen wanneer tante Jenny de wetgeving af wil hebben en de grote investeringen daadwerkelijk kunnen beginnen. Kleine ingrepen op daken van gezinnen en bedrijven zullen niet afdoend blijken te zijn.

In Guyana hadden ze ook gedacht dat het zo een vaart niet zou lopen. En dat terwijl ze al jaren aan het loadshedden waren. Wie Guyana kent, weet. Uiteindelijk kwamen ze bij de buren er niet onderuit om vanwege energievraag sneller dan zij ooit hadden kunnen bevroeden een Turks energieschip in te huren. Een drijvende energiecentrale. Die ene werd al snel een tweede en de Turken rekenen ze moordende tarieven. En nu wordt zelfs gedacht aan een derde energieboot.

Ondertussen wordt haast gemaakt met een ander geld verslindend project, namelijk het ‘Gas to Energy Project’, waarbij met gas uit de oliewinning, elektriciteit zal worden opgewekt. Het project loopt al langer dan een jaar achter en critici menen dat de fundering ervan ook niet goed zou zijn. De aannemer zou ook geen fris verleden hebben.

Ze hopen, met grote hoop, dat ergens medio volgend jaar het project zal zijn opgeleverd en de loadshedding die al vóór de olievondsten daar een normaal gegeven was en tot nu toe loopt, eindelijk voorbij zal zijn.

Ondertussen hebben de belangrijke mensen hier ingeschat dat ons tekort in 2030 kan oplopen naar 140 megawatt, zoals het bericht van de communicatiedienst meldt. Maar ondertussen wordt flink gebouwd en worden onderkomens voor expats neergezet, allemaal met airco en warm water boilers en andere energieverslindende apparaten.

Bidden om regen heeft geen zin, want het ‘opperwezen’ heeft ons al een Super El Niño gestuurd en dat betekent aanhoudende droogte. Daarom verwacht ik niet dat tegen eind november, wanneer volgens NH-minister David Abiamofo de loadshedding moet stoppen, we echt uit de sores zullen zijn. Het zal behelpen blijven, tot de grote investeringen komen. Er is meer dan haast geboden. De buren weten het: voor je het weet verval je van loadshedding in loadshitting!

roziegeur@gmail.com