Loadshedding

door

GANGA / Sharda Ganga

Lieve lezers, ik moet iets bekennen. Ik vertoon alle verschijnselen van verliefdheid. Ik sta elke ochtend op en snel naar mijn laptop, toets koortsachtig een nummer in en wacht op bericht, terwijl mijn hart in mijn keel klopt: ‘zal hij of zal hij niet?’ Elk uur herhaal ik deze handeling, elk uur zoek ik bevestiging. Is er iets veranderd aan onze status? Vind hij me nog aardig of juist niet?

Als een verliefde tiener staar ik naar het scherm. Ik weet dat hij hopeloos onbetrouwbaar is. Hij zegt wel dat hij niet zal langskomen en daar baseer ik mijn planning dan op: kleren wassen, allerlei klusjes doen, maar dan plots, patsboem, is hij toch daar.

“Je zou bijna gaan denken dat de droge tijd elk jaar stiekem het land binnenkomt, zonder zich bij de autoriteiten aan te melden

Maar je had gezegd dat je niet zou komen, protesteer ik zachtjes, maar dan zegt hij doodleuk: ‘heb je wel goed gecheckt?’ En idioot dat ik ben, ga ik checken en blijkt dat hij nu wel meldt dat hij langs zou komen. Alleen, hij meldt pas achteraf dat het licht uit gaat. Wat heb ik daaraan, wil je protesteren, maar je durft dat niet zo luid te doen, want stel je voor dat je hem boos maakt en hij nog vaker af zal haken?

Het is een vorm van gaslighting, jawel. Je gaat heftig aan jezelf twijfelen; ben ik nou gek of is hij gewoon bezig spelletjes te spelen om je zover te krijgen dat je aan jezelf gaat twijfelen? Of weet hij echt gewoon niet beter? Of doet hij gewoon geen ene moeite om zich in jouw situatie te verplaatsen, want hij weet: ‘hoe je het ook draait of keert, wat hij ook flikt, je bent afhankelijk van hem en je kan hem alleen verlaten als je een fikse hap geld op tafel kan leggen en je los kan koppelen van hem’.

Ik weet dat het aan dovemansoren is gericht, maar dat ik dit relaas toch opschrijf is slechts omdat ik tegen beter weten in hoop dat er ergens een lichtje gaat branden. Ik heb ook lang nagedacht of ik wel of niet iets zou schrijven want eigenlijk ben ik doodsbang voor rancune. Dit is een klein land en in het bedrijf dat ons in het licht moet houden, daar zijn in de leiding wat kampioen rancuneuzen bij. Het lijkt me niet zo moeilijk om na te gaan in welke buurt die vervelende vrouw woont en dan disproportioneel vaak de ‘load daar te shedden’. (Ja, het gaat dus over de EBS).

Wat is nu zo moeilijk om ruim van tevoren te melden welke buurt zonder elektriciteit zal komen te zitten? Het loadshedding portaal lijkt maar één doel te hebben: de storingslijn van de EBS te ontlasten. Valt de stroom uit, dan check je eerst of het loadshedding is, vóór je belt.

Maar het nut voor de klant zie ik nog niet – niet als ik slechts achteraf weet waarom ik geen stroom heb. Ik wil het ruim van tevoren weten – en ruim kan ook best drie of vier uur van tevoren zijn. Is dat zoveel gevraagd?

Je zou bijna gaan denken dat de droge tijd elk jaar stiekem het land binnenkomt, zonder zich bij de autoriteiten aan te melden. Ze lijken elk jaar overvallen door die droge tijd, door de lage waterstand in het stuwmeer, door de grotere behoefte aan electriciteit.

Eigenlijk net als schoolkinderen. Die overvallen de minister van Onderwijs ook altijd op 1 oktober en – verdorie – hebben we weer niet genoeg lokalen en leerkrachten. Maar goed, ik moet stoppen met schrijven. Ik heb al een uur niet gekeken of hij een berichtje heeft achtergelaten.

gangadwt@gmail.com