LAGERE GOUDROYALTY’S OMGEKEERDE WERELD

door

Na ruim tien jaar pogingen tot ordening van de goudsector via commissies, zijn wij nog steeds ver van huis. Dusdanig ver dat president Simons heeft laten doorschemeren dat de royalty’s voor kleinschalige gouddelving, met bijna 20 procent zijn verlaagd. Zij noemt het een lastenverlichting als prikkel om illegaliteit tegen te gaan. In wezen is dat de omgekeerde wereld. Moeten we vervolgens straffen voor gewapende overvallen verlagen, om roofmoorden tegen te gaan? Wetshandhaving en niet wetsaanpassing, is het antwoord. Deze inconsistentie botst met de eigen begrotingsplannen voor 2026, die pleiten voor scherpere belastinginning en sectorale controles om compliance in de goudsector te verbeteren. In plaats van smokkel als economisch delict aan te pakken met strenge maatregelen, wordt deze gezien als een te verlichten last. Dit ondermijnt het principe van gelijke behandeling van de rest van de economisch productieve Surinamers, zoals gewone werknemers, maar ook ondernemers in andere sectoren.
Diezelfde zachtaardigheid is terug te vinden als het gaat om goudzoekers in het concessiegebied in de omgeving van Nieuw Koffiekamp, Royal Hill en Redi Bergi, waar Zijin Rosebel Gold Mines sterke wettelijke aanspraken heeft, maar illegale goudzoekers ongestoord en met gevaar voor eigen veiligheid en die van het personeel van Zijin, verder willen gaan.
Een politie-ultimatum om te vertrekken liep af zonder harde ingreep, na incidenten met een dode aan de kant van de illegale goudzoekers, verbrande apparatuur en tijdelijke evacuatie van personeel. President Simons pleit voor dialoog en ‘goede afspraken’ in plaats van de ‘harde hand’, benadrukkend dat het een historisch vraagstuk is met lokale gemeenschappen. Ze wijst op het financiële verlies voor Suriname, met 30 procent staatsaandelen in Zijin, en pleit voor veilige alternatieve gebieden. De porknokkers ontkennen illegaliteit en weigeren te vertrekken, waardoor de regering in een patstelling komt.
Deze benadering toont een gebrek aan daadkracht. In plaats van concessierechten te handhaven, wordt onderhandeld, waardoor illegale bezetting wordt gelegitimeerd en investeerders worden afschrikt. Milieueffecten, zoals kwikvervuiling en ontbossing door ongecontroleerde kleinschalige mijnbouw, blijven onbenoemd in het beleid, terwijl internationale normen strengere regulering eisen. De regering lijkt gevangen in kortetermijndenken, gedreven door electorale belangen of lobbydruk, in plaats van te kiezen voor een holistische strategie voor ordening.
The post LAGERE GOUDROYALTY’S OMGEKEERDE WERELD ..