Kraag nuanceert “vrijwillig vertrek” mennonieten: geen verzet tegen uitzetting

door

De achtergebleven mennonieten hebben hun poging om de uitzetting tegen te houden opgegeven om zich bij hun eerder uitgezette gezinsleden te kunnen voegen. Staatsadvocaat Dwight Kraag noemt hun vertrek aanvankelijk vrijwillig, maar verduidelijkt vervolgens wat hij daarmee bedoelt: zij zullen zich niet tegen de uitzetting verzetten.
“Vrijwillig in die zin dat ze hebben aangegeven dat ze zich niet zullen verzetten tegen de uitzetting. Laat me het zo zeggen”, verklaarde Kraag tegenover journalisten.
Uit de toelichting van persrechter Marjory Sanches op dinsdag 3 november blijkt hoe de uitzetting van het grootste deel van de groep de inzet van de procedure veranderde. Toen het kort geding op 29 oktober werd ingediend, waren de betrokkenen nog in Suriname. Bij de behandeling op 2 november waren zes personen achtergebleven: moeders met jonge kinderen, van wie de partners en overige kinderen inmiddels waren vertrokken.
Overleg met de moeders op Kraka
Tijdens de zitting van 2 november werd afgesproken dat advocaat Derrick Veira zijn achtergebleven cliënten op Kraka zou bezoeken. Hij zou met de moeders bespreken of zij, na de uitzetting van hun gezinsleden, de vordering tot opschorting van hun eigen uitzetting wilden handhaven.
Een dag later informeerde Veira het gerecht over hun beslissing. Volgens de rolbeschikking, die Sanches aan journalisten voorhield, hadden de moeders ervoor gekozen om op 3 november in het kader van gezinshereniging te worden uitgezet.
Daarop werden de vorderingen om de uitzetting tegen te houden ingetrokken. Ook de gevraagde voorzieningen voor toegang tot rechtsbijstand en de daaraan verbonden dwangsommen werden niet gehandhaafd.
Daarmee komt het in dit kort geding niet meer tot een inhoudelijke beoordeling van het verzoek om de uitzetting op te schorten en toegang tot rechtsbijstand te waarborgen. De mennonieten hebben die verzoeken zelf ingetrokken nadat de achtergebleven moeders voor hereniging met hun gezinnen hadden gekozen. Alleen over de proceskosten moet de rechter nog beslissen.
Bij het voorhouden van de grondslag van de vordering maakte Sanches duidelijk dat de mennonieten een andere lezing hebben van hun verblijfspositie dan de staat. Volgens de eisers waren zij op uitnodiging van de Surinaamse overheid naar het land gekomen om landbouwactiviteiten te verrichten. Zij stelden in 2024 aanvragen voor een machtiging tot kort verblijf te hebben ingediend, waarop geen reactie was gekomen. Daardoor zouden zij het verdere traject naar een legale verblijfsstatus niet hebben kunnen afronden.
Kraag stelde tegenover journalisten daarentegen dat de betrokkenen sinds 2024 in Suriname verbleven en niets hadden gedaan om hun verblijfsstatus in orde te maken.
Geen verklaring voor afzonderlijk vertrek
Waarom de moeders en kinderen niet tegelijk met de rest van de groep waren uitgezet, blijkt volgens Sanches niet uit de rolbeschikking.
Sanches lichtte toe dat bij uitzetting eerst moet worden vastgesteld of de betrokken persoon een vreemdeling is. Een staat zet zijn eigen staatsburgers niet uit. Welke nationaliteit de baby’s hebben en of dit verklaart waarom zij aanvankelijk achterbleven, kon zij niet zeggen. Daarover staat volgens haar niets in de gerechtelijke stukken.
Alleen de vordering tot vergoeding van de proceskosten staat nog overeind. Daarbij is het salaris van de advocaat begroot op SRD 150.000, of een door de kantonrechter vast te stellen bedrag. De uitspraak daarover staat gepland voor maandag 9 november.
The post Kraag nuanceert “vrijwillig vertrek” mennonieten: geen verzet tegen uitzetting appeared first on Suriname suriname.