Klusjesman

door

GANGA / Sharda Ganga

Ik heb alles op papier gezet voor Erwien.

De klusjes zijn ingedeeld per ruimte. Samen markeren we met een potlood de plekken waar de legplanken en de rekjes moeten komen. Hij weet wat te doen, knikt hij, ik mag gerust een uurtje weg om boodschappen te halen.

Als ik na anderhalf uur terugkom heeft hij zijn eerste klussen geklaard. Hij heeft twee rekjes aan de muur voor mijn werktafel bevestigd, wijst hij me trots. Die rekjes blijken allebei 20 cm verwijderd van de potloodmarkering. Hij kan me niet uitleggen waarom.

“Pas op, they are among us, die Erwiens, wilde ik de president toeroepen. Waarmee ik bedoel, pas op voor zelfbenoemde deskundigen”

De eerste plankbeugels zijn ook bevestigd aan de muur, maar de planken nog niet ingeschroefd. Erwien kijkt me meewarig aan. Ik heb verkeerde beugels gekocht, zegt hij; ze zijn veel te klein voor de planken. Ik kan me dat niet indenken, de verkoper en ik hebben echt alles dubbel gecheckt. Dan zie ik het. Erwien heeft de plankbeugels omgekeerd bevestigd. De zijde die aan de muur moet is nu aan de plank en vice versa. Hij maakt alle twee planken los. Wat ook goed was, want hij had ook de tweede niet op de juiste plek bevestigd. Alsof markeringen slechts suggesties van me zijn.

Ook interessant: hij trekt strepen op mijn lichtgele muur met een blauwe pen, hoewel ik hem een potlood had gegeven bij gebrek aan krijt. Je zou denken dat die strepen zouden verdwijnen achter de bevestigde plank, want het is de plek waar die plank zou moeten hangen. Maar dit is Erwien, begint het me te dagen, die heeft een Erwieniaanse logica.

Hij begint opnieuw met de plankbeugels. Het lijkt goed te gaan. Het duurt alleen anderhalf uur, voordat de twee planken zijn bevestigd- nog acht te gaan. Het duurt zo lang, omdat ik er nu bij sta en alles op de voet volg. Het is scheef, zeg ik. Te hoog. Te laag. Niet waterpas. Niet evenwijdig. Ik blijf corrigeren. Ik voel me net een basja, zeg ik. U kijkt echt fijn, zegt hij.

Intussen vraag ik me af wat deze grap me gaat kosten. Vorige maand moest hij een douche voor me bevestigen. Ik was meer geld kwijt aan hem dan aan de douche. Ik was niet thuis tijdens de douche-installatie. Ik was op reis. Hij appte me een filmpje. Ja, die douche is heel goed geplaatst, alleen lekt het een beetje, want die douche deugt niet. Bij aankomst thuis bleek de helft van het water langs de slang te lopen. Waarom ik hem dan toch weer heb gevraagd te werken, wilt u nu weten? Kent u klusjesmensen die tijd hebben? Stuur me hun nummer.

Nadat hij vertrok naar de volgende ruimte begon ik met inrichten van legplanken. Dat duurde maar enkele seconden. De plank donderde bijna van de muur nadat ik er twee boeken op had geplaatst. Het zijn holle stenen zegt hij. Ik bijt op mijn tong om hem niet te zeggen wat volgens mij hol is bij hem.

Dan zie ik de schroeven, die zijn twee centimeter lang. Geen wonder dat ze niets houden. Hij gaat andere schroeven kopen. Maar de planken blijven los. Ik kijk goed en zie dat hij slechts één schroef gebruikt om de plank aan een beugel vast te maken. Waarom denk je dat er twee gaten zijn, vraag ik. Hij weet het eigenlijk niet.

Ik had een lijst met twaalf kleine klusjes. Nadat ook de volgende drie planken zowat van de muur donderen vraag ik hem weg te gaan. Hij is dan negen uur aan het werk geweest, en heeft welgeteld acht legplanken gehangen waarvan vier onbruikbaar zijn vanwege instabiliteit.

Hij vraagt me SRD 6500 loon. Nee, dat ga ik niet betalen, zeg ik, je was er wel een hele dag maar je hebt alles drie of vier keer opnieuw moeten doen, daarom duurde het zo lang. Ik begrijp het niet, vindt hij. “Het gaat niet om de tijd dat ik er was, het gaat om mijn deskundigheid”, zegt hij met een uitgestreken gezicht.

Toen ik het communicatiegeklungel rond de Colombia-reis volgde van de president kreeg ik een heel sterk Erwien gevoel. Pas op, they are among us, die Erwiens, wilde ik de president toeroepen. Waarmee ik bedoel, pas op voor zelfbenoemde deskundigen.

(Deze column was voor vorige week bedoeld, maar ik wilde u het Erwien verhaal niet onthouden).

gangadwt@gmail.com