De gebeurtenissen van de afgelopen weken in Commewijne en Paramaribo, hebben Suriname op brute wijze geconfronteerd met de kwetsbaarheid van kinderen en de risico’s van onverwerkte psychische problematiek bij ouders en verzorgers. In Commewijne bracht in één nacht een vader zijn vier kinderen, een buurkind en vier buurtbewoners, om het leven. Kort daarna stierf op 1 januari een achtjarige jongen in Paramaribo, vermoedelijk door toedoen van zijn stiefmoeder. Het is schokkend, maar misschien nog wel even zorgwekkend dat de vermoedelijke dader in Commewijne, Dennis Aroma (43), enkele dagen later overleed in een cel van het politiebureau Centrum.
Uit het obductierapport blijkt dat hij zichzelf van het leven heeft beroofd door verhanging. Hij werd eerder die nacht aangehouden, nadat hij schotverwondingen had opgelopen en was overgebracht naar de Spoedeisende Hulp van het Academisch Ziekenhuis Paramaribo. Na ontslag werd hij rond 01.30 uur in een zogenoemde OTS-cel geplaatst, waar hij bij een routinecontrole om 06.10 uur levenloos werd aangetroffen. De patholoog stelde vast dat de doodsoorzaak zuurstofgebrek in de hersenen door afsluiting van de halsvaten was. Wij vragen ons af, hoe iemand die gewond is en mentaal niet in orde, de kracht heeft gehad om deze daad te verrichten. Hier wringt de schoen. De politie plaatste de man alleen in een cel, omdat er volgens hun verklaring geen aanwijzingen waren, dat hij psychisch niet in orde was. Maar hoe kan iemand die net negen mensen heeft vermoord, waaronder vier van zijn eigen kinderen, psychisch in orde zijn? De verklaring van de politie klinkt absurd. De hele persconferentie riep meer vragen dan antwoorden op, omdat de beoordeling van de mentale toestand, het risico en het verantwoordelijk toezicht in situaties van extreme dreiging duidelijk tekortschoten. Hoe kan een systeem dat de veiligheid van zowel arrestant als samenleving zou moeten waarborgen, zo falen bij iemand die duidelijk instabiel en levensgevaarlijk was? Dit soort situaties komen veel te vaak voor, want hoe vaak worden levensgevaarlijke personen na een paar dagen gewoon vrijgelaten en dan moet een slachtoffer een beschermingsbevel aanvragen? Slachtofferhulp en bescherming in Suriname schieten naar onze mening, tekort. Kinderen behoren veilig te zijn in hun eigen huis, beschermd door degenen die verantwoordelijk zijn voor hun verzorging. Wanneer die veiligheid wegvalt, ontstaat trauma dat generaties kan beïnvloeden. De recente gebeurtenissen laten zien dat het huidige systeem onvoldoende in staat is om acute escalaties te voorkomen en gezinnen in crisis effectief te ondersteunen. De Nationale Raad Huiselijk Geweld benadrukt dat signalen van escalatie sneller moeten worden opgepikt en dat interventies directer en effectiever moeten zijn. Het vernieuwde beleid, zoals de geactualiseerde nationale doorverwijsroute en crisisroute, is een stap in de goede richting. Maar protocollen en beleidslijnen zijn onvoldoende zonder adequate capaciteit, permanente observatie van risicogezinnen en structurele samenwerking tussen politie, gezondheidszorg en sociale diensten. Deze tragedies vormen een dringende wake-up call: mentale gezondheid en bescherming van kinderen zijn onlosmakelijk verbonden. Psychische problematiek mag niet onzichtbaar blijven; vroege signalering en passende ondersteuning kunnen het verschil maken tussen leven en dood. Door een kind op tijd te redden en een gezin op tijd te helpen, kunnen tragedies voorkomen worden. Het aantal slachtoffers is niet slechts een statistiek; het zijn kinderen die nooit meer zullen spelen, lachen of dromen, en ouders die wanhopig de controle verliezen over hun eigen handelen. Suriname moet zich afvragen hoe het kan investeren in mentale gezondheidszorg, vroegtijdige interventie en een systemische aanpak van huiselijk geweld. Alleen dan kunnen we voorkomen dat de komende generaties opnieuw geconfronteerd worden met dit soort tragedies. Wij van Keerpunt vragen ons af hoeveel moeders, kinderen en partners nog moeten sterven voordat er daadwerkelijk wordt ingegrepen op een zorgvuldige manier.
The post KINDERENMOORDEN EN MENTALE GEZONDHEID ..
- Column: De wereld draait om handel, maar de mens blijft gev…..
- “Diplomatie moet leiden tot beleid dat werkt en effectief i…..
- Dossier houtexport 4: Aangifte in houtzaak niet aangenomen …..
- Arrestaties brengen slepend grondconflict Nieuw-Aurora in n…..
- Gajadien: corruptie blijft hardnekkig probleem..
- JAARVERSLAG 2023 CENTRALE BANK..
- “Kijk niet weg”: Universiteitsinstituut Kinderrechten roept…..
- Column: Borrelpraat no. 906..
- Susanna Jullietje Alexandrina Belliot – Bottse..
- EITI-rapport 2023–2024 over de extractieve sector in Surina…..
- Voorzitter Overlegorgaan bespreekt knelpunten met vakbonden..
- PSYCHISCHE ZORG LIJKT LUXE IN SURINAME..
- PLOTSELINGE PRIJSVERHOGINGEN LEIDEN TOT MENTALE UITPUTTING..
- Brand legt magazijn kinderhuis Nos Kasita in de as..
- Bestuurder aangehouden met drugs na vlucht bij politiecontr…..
- Wageningen is geen mislukt staatsbedrijf, maar een mislukte…..
- Relatiebreuk eindigt in dreiging met wraakporno: man opgepa…..
- Volkeren: geen vijanden van elkaar..
- Suriname zet in op sterke samenwerking voor groei toerisme..
- Panka benadrukt gezamenlijke aanpak voor duurzame groei toe…..
- Ambassadeur Panka: “Publiek-private samenwerking onmisbaar …..