KIEZEN VOOR EEN DROOMWERELD

Assembleelid Samson noemt het schijnstabiliteit. Zijn fractiegenoot Ramsukul waarschuwt over onduidelijkheid bij een lening van USD 1,6 miljard. Minister Bouva zegt dat de veiligheidsdiensten klaar zijn voor eventualiteiten. Minister Monorath lijkt tussen alle roofovervallen en moorden door, ergens de cijfertjes te vinden om Suriname veiliger te noemen. De Centrale Bank steekt niet onder stoelen of banken dat interventies nodig zijn geweest om de US-dollarkoers te houden op het peil waarop die nu staat. In een democratie is eenieder vrij te geloven wat of wie hij of zij wil, maar het is duidelijk dat een goed deel van de Surinamers op dit moment, liever kiest voor een droomwereld. Als het sociaal contract tijdens de centrale planeconomie inhield dat de top deed alsof zij de werkers betaalde en de werkers deden alsof zij werkten, zodat elk jaar groei vermeld kon worden terwijl hongersnood, medicijnentekort en sociale achteruitgang de realiteit waren, lijken wij daar een eigen versie van te ontwikkelen.
Wij doen alsof er bezuinigd, geproduceerd en niet geleend wordt, en om de paar jaar worden we woedend als blijkt dat er gewoon weer geleend en geconsumeerd is. En dit is geen partijpolitiek verhaal. Ja, de huidige regering verzwijgt dat er grofweg USD 1,6 miljard geleend is, waarvan USD 800 miljoen voor het herstructureren van schulden, en zij vertellen ons niet waarvoor de andere USD 800 miljoen is. Ja, de huidige regering betaalt daarvoor de hoogste rente die wij ooit overeengekomen zijn voor een dergelijke lening. Maar de vorige regering was qua leningen allesbehalve heilig. Ten eerste heeft het CBvS-jaarrapport 2023 aangetoond, dat terwijl het Bureau voor de Staatsschuld rapporteerde dat wij op weg waren naar USD 3,8 miljard aan staatsschuld, er grif bijgeleend werd en dat ondanks herstructureringen in dat jaar de werkelijke schuldenlast op USD 4,1 miljard lag. Ten tweede heeft de vorige regering Staatsolie via zowel obligatie-uitgifte als via de Afreximbank met meer dan USD 2 miljard aan schuld opgezadeld.
Wij doen alsof er in 2028 olieopbrengsten komen. Alsof het lang verwachte moment van ‘first oil’ ergens tussen 1 januari en 31 december van dat jaar een realistisch streven is. Niet alleen gaat niemand aan de zakelijke kant van onze productiepartners daarvan uit, het is ook nergens ter wereld ooit gelukt om binnen vijf jaren van Final Investment Decision tot ‘first oil’ te komen, met Floating Production Storage and Offloading op diep water met een complex sub-oceaansysteem. Ook dit is overtrokken optimisme dat niet alleen de intelligentie beledigt van de Surinamer, de kiezer en de spaarder, maar tot bewust verkeerde beleidskeuzes leidt.
Wie kiest te leven in deze droomwereld, kiest ook voor het ruw en benauwd wakker worden, wanneer de realiteit ons inhaalt. Zolang het volk doet alsof de kop in het zand steken de beste manier is om de schuldenlast en de wisselkoersen aan te pakken, zullen wij niet dichterbij structurele en duurzame oplossingen komen.
The post KIEZEN VOOR EEN DROOMWERELD ..

...