Juist gebruik van academische titels en correcte vordering tot beschuldigingstelling van politieke ambtsdragers in DNA

Bij het lezen van de start van de procedure inzake het in staat van beschuldiging stellen van drie voormalige ministers, zoals door het OM gevorderd in DNA, is mij een aantal zaken opgevallen. Al langere tijd bezigt de heer M.S. Adhin de titels Dr. en Ir., terwijl deze persoon, die als voorzitter van het parlement functioneert – na door mij gedaan onderzoek – nooit aan een universiteit is gepromoveerd. Als iemand honoris causa (ter wille van eer) een titel is verleend, moet zulks vóór de titel worden vermeld, dus: Dr. h.c. (naam).
In de literatuur is aangegeven dat het cruciaal is te vermelden dat de titel honoris causa is, zodat het onderscheid met een regulier academisch doctoraat – dat na jarenlange studie wordt verkregen – duidelijk is. Eredoctoraten zijn geen titels in die zin dat zij de ontvanger rechten verlenen en/of een formele academische kwalificatie met zich meebrengen. Daarom wordt altijd verwacht dat dergelijke titels in iemands curriculum vitae als een onderscheiding worden vermeld en niet in het onderdeel opleiding.
Het is zeer opmerkelijk dat zelfs het OM zich schuldig maakt aan deze omissie in hun vordering tot het in staat van beschuldiging stellen van de betrokken personen.
Eveneens gebruikt de majoor van politie, de heer S. Adjako, de titel “Edelhoogachtbare vrouwe” voor de procureur-generaal, mevrouw G. Paragsingh. Deze aanspreektitel is in Nederland een formele titel voor een vrouwelijke raadsheer bij de Hoge Raad der Nederlanden, het hoogste rechtsorgaan in civiele, straf- en belastingzaken. Het is een zeer respectvolle titel die wordt gebruikt in officiële correspondentie en juridische processtukken.
In de stukken die naar DNA zijn gestuurd, ben ik eveneens veel spel- en taalfouten tegengekomen. Tegenwoordig bestaan er voldoende digitale hulpmiddelen om dergelijke zaken te voorkomen. Bovendien is de positie van de procureur-generaal onlangs behoorlijk in het nieuws geweest en nog steeds niet opgelost. Haar torenhoge salaris is zelfs hoger dan dat van de president van de Republiek Suriname (ongeveer 25.000 euro per maand). Deze foutieve berekening door de vorige regering heeft de procureur-generaal (pg), voor zover mij bekend, niet zelf aan de orde gesteld. Is zulks dan niet kwalijk en/of zelfs strafbaar? Dit omdat de pg tevens een eigen verantwoordelijkheid heeft en ambtshalve op dit euvel zou moeten wijzen.
Het zou DNA sieren om – nu het toch bezig is met het beoordelen van strafbaarstellingen van ambtsdragers – ook te beoordelen of de betwistbare positie van het hoofd van het OM te handhaven is.
Wat natuurlijk discutabel blijft, is dat een “gewone burger” door de politie kan worden opgepakt (opsporing en daarna vervolging) en volgens procedurele regels en wetten wordt berecht. Zoals onlangs is gebeurd met bijvoorbeeld de zoon van Chan Santokhi. Dat politici in een uitzonderingspositie worden geplaatst kan willekeur bevorderen, en het is nog maar de vraag of er in DNA genoeg deskundigen op het gebied van strafrecht aanwezig zijn om de beschuldigingstelling en vervolging van politieke ambtsdragers adequaat te borgen.
Suriname is een land waar men veel te maken heeft met friends & family en voorts corruptie. Immers, DNA is geen vervolgingsorgaan. Toch wordt door het OM aan DNA gevraagd om een vordering tot het in staat van beschuldiging stellen te accorderen, terwijl uit strafrechtelijk (voor)onderzoek door opsporing en vervolging reeds is gebleken dat er sprake zou zijn van strafbare feiten.
Eigenlijk zou DNA, eventueel samen met de regering, bij gebleken malversaties opdracht moeten geven aan de procureur-generaal om een strafrechtelijk onderzoek te starten en zo nodig te vervolgen. Tevens zou het OM de vrijheid moeten hebben om in elke situatie waarin door opsporing strafbare feiten zijn vastgesteld tot vervolging over te kunnen gaan. Waarom in Suriname voor deze omslachtige wijze is gekozen, is mij onbekend.
Zo zien wij dat opnieuw een vordering is gedaan door het OM ten aanzien van de heer G.A. Hoefdraad. Hierbij gaat het om een andere zaak dan die van de CBvS. Tegen de gewezen ambtsdrager Hoefdraad is door het OM reeds twee keer een vordering ingesteld.
Kortom, deze hele gang van zaken toont aan dat van een vlotte rechtsgang geen sprake is. Het is hoog tijd om strakkere democratische wetten en regels te maken voor de vervolging van politieke ambtsdragers en tevens de protocollen voor het aanspreken van personen met academische titels of anderszins strenger te regelen, desnoods door sancties bij misbruik.
Robby Roeplall
The post Juist gebruik van academische titels en correcte vordering tot beschuldigingstelling van politieke ambtsdragers in DNA appeared first on Suriname suriname.

...