Jeugd- en vrouwenvoetbal

door

TERWIJL ALLE OGEN zijn gericht op de nationale selectie, ‘Natio Green Guardians’ sinds de recente aanstelling van Henk Fräser als bondscoach, blijft de basis van de sport, de jongeren in de schaduw steken. De motor van de toekomst, de jeugd, krijgt structureel te weinig aandacht. Lokale jeugdcompetities en het scholierenvoetbal verlopen al jaren moeizaam of liggen zelfs stil door vooral organisatorische en financiële tekortkomingen. Zonder een brede, toegankelijke basis waarin jonge talenten zich structureel kunnen ontwikkelen, blijft de doorstroom naar een professioneel niveau een utopie.

Minstens even stuitend is de situatie binnen het vrouwenvoetbal. Wereldvoetbalbond Fifa pompt jaarlijks honderdduizenden dollars in de ontwikkeling van de vrouwensport. Maar waar blijft dat geld? Het lijkt erop dat binnen de SVB dit geoormerkte geld in een zwart gat van administratieve vaagheid verdwijnt. Er is geen transparantie, geen fatsoenlijke marketing en geen serieuze lokale competitie.

Zolang de SVB de basis verwaarloost, blijft Natio een prachtig geverfde etalage van een nagenoeg leeg winkelpand

Terwijl Fifa de SVB verplicht om vrouwen in het bestuur op te nemen, blijft de investering op het veld achterwege. Het resultaat is een vrouwen-diaspora selectie die gekenmerkt wordt door wisselvallige prestaties en een chronisch gebrek aan media-aandacht, overschaduwd door de dominantie van de mannenselectie.

Beide selecties leunen uitsluitend op diasporaspelers die niet in staat zijn gebleken de Surinaamse droom waar te maken: deelnemen aan het grootste vierjaarlijkse voetbalgala. De mannen misten nipt het net afgelopen WK en de vrouwen zijn vroegtijdig uitgeschakeld voor het WK in 2027 in Brazilië. En we zijn begonnen opnieuw te dromen, nu voor 2030.

Suriname kan niet eeuwig blijven leunen op de import van kant-en-klaar talent uit de diaspora om organisatorisch falen te maskeren. Echte groei begint bij een transparant financieel beleid, openheid over de besteding van door Fifa beschikbaar gesteld geld en een volwaardige investering in het lokale jeugd- en vrouwenvoetbal. Zolang de SVB de basis verwaarloost, blijft Natio een prachtig geverfde etalage van een nagenoeg leeg winkelpand.Het contrast met de mannen, waar de overheid via De Nationale Assemblée halsoverkop wetgeving moet aanpassen om de juridische blunders rondom de ‘paspoortgate’ glad te strijken, legt het prioriteitenlijstje pijnlijk bloot: mannen profvoetbal is prestige; de rest is bijzaak. Als de SVB niet definitief wil degraderen tot een administratiekantoor voor paspoortmigranten, moet het roer nu drastisch om.

Binnen het Fifa Forward-programma ontvangt elk van de 211 aangesloten bonden een jaarlijks budget voor operationele kosten. Aan een deel hiervan is direct gekoppeld de voorwaarde dat de bond actieve jeugdcompetities organiseert, zowel voor jongens als meisjes, met de daarbij horende infrastructuur.

De SVB moet onmiddellijk de besteding van álle Fifa-geld voor vrouwen- en jeugdvoetbal publiekelijk verantwoorden. Positief is dat de decentralisatiegedachte rond het jeugdvoetbal nu wel van de grond lijkt te komen. Hoopgevend is ook dat het ministerie van Jeugdontwikkeling en Sport en de SVB gaan samenwerken om het zogenaamde grassroots-voetbal (voetbal voor de allerkleinsten in de wijken) te integreren in het schoolprogramma. Ondanks deze positieve elementen heeft de SVB nog een lange weg te gaan om het jeugdvoetbal daadwerkelijk weer een volwaardige plaats te geven in het nationale sportgebeuren.