IS ER WERKELIJK GEEN VERTROUWEN IN DE POLITIE?

door

Het imago van het Korps Politie Suriname staat al geruime tijd onder zware druk. Dat werd opnieuw overduidelijk tijdens de recente bevordering van bijna zeshonderd politiefunctionarissen. De voorzitter van de Surinaamse Politiebond zei daarbij dat de burger de politie nog maar nauwelijks als zijn beste kameraad beschouwt.
Zijn boodschap was opmerkelijk en openhartig, want dit is de kern van een groeiend probleem. Het vertrouwen van burgers in de politie, een van de belangrijkste pijlers binnen een rechtsstaat en ook nog deels de veiligheid moet garanderen, is zichtbaar afgenomen. Meldingen van buitensporig geweld, integriteitsschendingen en incidenten waarbij politiefunctionarissen zelf in aanraking komen met de justitie, hebben het imago van het korps, geen goed gedaan.
Daarnaast heb je ook nog de keren dat de politie niet kon uitrijden bij meldingen van burgers. De SPB-voorzitter erkende, dat probleem nadrukkelijk. Volgens hem moet zinloos en buitenproportioneel geweld, actief worden aangepakt. Gezag, zo benadrukte hij, wordt niet afgedwongen met onrechtmatig geweld. Die boodschap is op zichzelf terecht, maar roept ook een ongemakkelijke vraag op, waarom moet dit anno 2026 nu nog zo expliciet worden voorgehouden aan politiemensen?
Wanneer een vakbondsvoorzitter zich genoodzaakt voelt zijn eigen leden publiekelijk te waarschuwen voor strafbare feiten en integriteitsschendingen, zegt dat veel over de ernst van de situatie. Het bevestigt, dat incidenten niet langer als uitzonderingen worden gezien, maar dat er in de publieke perceptie sprake is van een structureel probleem bij dit korps. Daarmee komt een andere realiteit naar voren. De politie kan haar gezag niet demonteren en of beschermen wanneer burgers haar optreden met wantrouwen bekijken. In een samenleving waar de politie niet serieus wordt genomen, verliest de staat een belangrijk instrument om orde en veiligheid te waarborgen. Dat is niet alleen een probleem voor het korps zelf, maar voor de hele samenleving.
De oproep van bondsvoorzitter Eijk aan de bevorderde officieren om jongeren te laten zien “hoe het moet”, is daarom begrijpelijk. Leiderschap binnen het korps is cruciaal. Toch blijft de vraag, of morele oproepen alleen voldoende zijn. Integriteit en professioneel gedrag, kunnen niet uitsluitend worden hersteld met toespraken tijdens plechtige momenten.
Ze moeten worden afgedwongen met duidelijke normen, consequente disciplinaire maatregelen en transparantie richting de samenleving. De politiebondsvoorzitter gaf zelf toe, dat het voor hem moeilijk is om telkens weer te horen, dat een lid in de fout is gegaan of zelfs in verzekering is gesteld. Die onthullende bevestiging laat zien dat het probleem niet abstract is, maar tastbaar en regelmatig voorkomt.
Juist daarom is de noodzaak tot herstel, nu groter dan ooit. Vertrouwen komt te voet en gaat verder te paard. De politie kan dat vertrouwen alleen terugwinnen door consistent professioneel gedrag, zichtbare integriteit te tonen en door duidelijk te maken dat misstanden binnen het korps, niet worden getolereerd. Het optimisme van de bondsvoorzitter dat “het tij gekeerd kan worden”, is op zichzelf prijzenswaardig. Maar woorden alleen zullen het imago van de politie, niet herstellen. De samenleving verwacht veel meer.
The post IS ER WERKELIJK GEEN VERTROUWEN IN DE POLITIE? ..