Internationaal recht voorop

DE ONTWIKKELINGEN IN Venezuela blijven een bron van zorg voor de regio en daarbuiten. Politieke instabiliteit, economische ontwrichting en toenemende internationale spanningen dreigen opnieuw te escaleren. Juist in deze context is het van essentieel belang vast te houden aan de kernprincipes van het internationaal recht: respect voor soevereiniteit, territoriale integriteit en het vreedzaam oplossen van geschillen. Machtspolitiek, militaire dreiging en unilaterale interventies ondermijnen niet alleen het vertrouwen tussen staten, maar vergroten ook het risico op conflicten met verstrekkende gevolgen.

Het internationaal recht is geen vrijblijvende afspraak, maar een fundament onder internationale stabiliteit. Wanneer staten menen dat politieke, economische of strategische belangen met geweld of sanctiedruk kunnen worden afgedwongen, wordt een gevaarlijk precedent geschapen. De militaire inval in Venezuela illustreert hoe grootmachten geneigd zijn hun wil op te leggen, buiten multilaterale kaders om. Dat ondergraaft de rechtsorde en legitimeert een wereld waarin het recht van de sterkste de overhand krijgt.

Voor Suriname is een verdere escalatie geen abstract scenario. Instabiliteit in de regio kan directe gevolgen hebben voor onze veiligheid, economie en sociale samenhang. Vluchtelingenstromen, verstoring van handelsroutes, hogere energieprijzen en druk op grensbewaking zijn reële risico’s. Ook diplomatiek kan Suriname in een lastige positie terechtkomen, zeker wanneer internationale tegenstellingen verharden en van kleinere staten wordt verwacht partij te kiezen. Suriname onderhoudt zowel met Venezuela als de VS (goede) vriendschappelijke betrekkingen.

Deze risico’s vragen om een proactieve en principiële houding. Suriname doet er goed aan zijn diplomatieke inzet te versterken binnen fora als Caricom, de OAS en de Verenigde Naties. Door consequent te pleiten voor dialoog, bemiddeling en naleving van het internationaal recht kan ons land bijdragen aan de-escalatie. Tegelijk is interne voorbereiding noodzakelijk: duidelijke scenario’s voor humanitaire opvang, grensbeheer en economische weerbaarheid kunnen de impact van regionale spanningen beperken.

Een wezenlijk uitgangspunt moet daarbij zijn dat agressie, van welke kant dan ook, niet kan worden gelegitimeerd. In het geval van de Amerikaanse inval in Venezuela ligt de verantwoordelijkheid voor escalatie nadrukkelijk bij Washington. Dat ontslaat de Venezolaanse autoriteiten niet van kritiek op hun binnenlands beleid, maar het rechtvaardigt geenszins buitenlandse militaire interventie. Duurzame stabiliteit kan alleen worden bereikt via dialoog, internationale bemiddeling en respect voor soevereiniteit. In het belang van de regio – en van landen als Suriname – moet de internationale gemeenschap ondubbelzinnig kiezen voor vrede boven machtspolitiek.

...