INTEGRITEIT IS GEEN BIJZAAK, OOK NIET AAN DE TOP

Berichten dat president Simons op uitnodiging van een particuliere ondernemer uit Colombia met een privéjet is afgereisd naar een ziekenhuis in Colombia om daar ‘zaken te doen’, roepen fundamentele vragen op. Niet alleen over belangenverstrengeling, maar ook over integriteit aan de top van ons staatsbestel. Dat haar (gepensioneerde) echtgenoot is meegereisd en zelfs zou hebben plaatsgenomen aan de onderhandelingstafel, maakt deze kwestie des te problematischer.
Integriteit is geen abstract begrip. Het is het fundament van goed bestuur. Juist van een president mag verwacht worden dat zij elke schijn van belangenverstrengeling vermijdt. Reizen op kosten van een private ondernemer, onderhandelingen voeren in een medische setting in het buitenland, en het betrekken van een niet-functionele derde bij gesprekken over publieke belangen: het zijn stuk voor stuk handelingen die botsen met basale normen van behoorlijk bestuur.
Met twee maten meten?
Wat deze situatie extra wrang maakt, is dat het als kritiek wordt gezien, als hier vragen over worden gesteld in de nationale assemblee, het partijbelang groter is dan de impuls tot goed bestuur. Sterker nog, het wordt verdedigd, vergoelijkt en als ‘normaal’ gezien dat dit plaatsvindt. Met passie en venijn, parlementariërs onwaardig. Daarmee wordt een gevaarlijk signaal afgegeven: want wat aan de top ‘mag’, kun je lager in de organisatie niet verbieden. Hiermee ontstaat de ‘nieuwe standaard’.
Hoe kan de overheid nog geloofwaardig optreden tegen een ambtenaar die een snoepreisje accepteert in ruil voor een opdracht? Hoe kun je integriteitsbeleid handhaven, disciplinaire maatregelen treffen of zelfs ontslag rechtvaardigen, wanneer het hoogste ambt zelf normen oprekt of negeert?
Integriteit werkt maar één kant op: van boven naar beneden. Als de top faalt, verliest het hele systeem zijn morele gezag.
Suriname verdient beter. Suriname is geen schimmige Oost-Europese staat en geen Afrikaanse dictatuur, waar macht en privébelang naadloos in elkaar overlopen. Wij zijn beter. We hebben talent, denkkracht en bovenal een diepgeworteld moreel besef. Juist daarom doet dit pijn, omdat we weten dat het anders kan en moet.
Een bevriende vrouwelijke zakenrelatie vertelde mij onlangs dat het in haar wereld ‘normaal’ zou zijn, mee te bewegen met een potentiële opdrachtgever uit de financiële sector. Etentjes, afspraken buiten werktijd, altijd blijven glimlachen. Doe je dat niet, dan gaat de opdracht naar een ander. Dit alles in een sector waar integriteit nota bene een randvoorwaarde is.
Is dit werkelijk het voorbeeld dat we willen stellen?
Integriteit betekent: het goede doen, ook als niemand kijkt. Ik zou deze werkelijkheid niet willen voor mijn dochters. Niet voor mijn zuster. En ook niet voor de sterke, capabele Surinaamse vrouwen die hun positie verdienen op basis van kwaliteit, niet op basis van ‘meebewegen’.
Juist daarom moeten we hier iets van zeggen. Kritiek leveren is geen aanval op de persoon van de president. Integendeel, ik ben ervan overtuigd dat zij het goede wil doen. Maar de goede dingen doen, en de dingen goed doen, maakt het compleet. Bestuurders moeten niet alleen de juiste doelen nastreven, zij moeten ook de juiste middelen gebruiken.
De tijd is nu. Het kan anders. Het móét anders. De samenleving is er rijp voor, de roep om transparantie en integriteit is luid en duidelijk. Dit vraagt leiderschap, zelfreflectie en de moed om grenzen te erkennen en te respecteren. Niet alleen van ambtenaren. Niet alleen van ministers. Maar juist van de president.
Samen kunnen we het beter doen.
Let’s go.
Jules Emanuels(www.sep.nl)
Ondernemer
The post INTEGRITEIT IS GEEN BIJZAAK, OOK NIET AAN DE TOP ..

...