Imaam: ‘Ons taak is vervuld, we hebben gegeven’

door

Tekst en beeld Ricky Wirjosentono

LELYDORP — In de vroege ochtenduren vulde de melodieuze klank van de adan, de oproep tot het gebed, de omgeving van de Lelydorperweg. Gelovigen verzamelden zich bij Moskee Al Hikma om gezamenlijk Eid ul-Adha, ook bekend als het Offerfeest, te herdenken. De religieuze viering staat wereldwijd bekend als een belangrijk moment van bezinning, dankbaarheid en solidariteit binnen de islamitische gemeenschap.

Nog voor zonsopkomst stroomde het terrein van de moskee langzaam vol met families, jongeren en ouderen die samenkwamen voor het ochtendgebed. Tijdens de gebeden werd gevraagd om vergeving, vrede en zegeningen voor Suriname en haar bevolking. De imam benadrukte in zijn boodschap het belang van gehoorzaamheid aan God, medeleven met anderen en het delen met de minderbedeelden.

“Vroeger konden sommige gezinnen nog twee kilo rundvlees meekrijgen. Nu moeten wij het soms doen met ongeveer één pond vlees per persoon”

Eid ul-Adha herdenkt het verhaal van Ibrahim (Abraham), die bereid was zijn zoon te offeren voor Allah als teken van gehoorzaamheid en geloof. Volgens de islamitische overlevering greep Allah uiteindelijk in en gaf een ram als vervanger voor het offer. Vanuit die traditie offeren moslims wereldwijd tijdens Eid ul-Adha een dier, zoals een schaap, geit of koe, waarna het vlees wordt verdeeld onder familieleden, buren en mensen die het financieel moeilijk hebben.

De islamitische kalender, ook wel de Hijri-kalender genoemd, is gebaseerd op de maancyclus en telt 354 dagen. Hierdoor verschuiven islamitische feestdagen elk jaar op de westerse kalender. Eid ul-Adha valt altijd op de 10e dag van de maand Dhul Hijjah, de laatste maand van het islamitisch jaar, en valt samen met de periode van de bedevaart naar Mekka.

Bij Moskee Al Hikma werden dit jaar vier koeien en vier schapen geofferd. De voorbereidingen hiervoor begonnen al dagen van tevoren en werden uitgevoerd volgens de islamitische richtlijnen. Vrijwilligers en leden van de gemeenschap werkten nauw samen om alles ordelijk en respectvol te laten verlopen.

Toch merken ook moskeeën en gezinnen de economische realiteit van deze tijd. Volgens betrokkenen is er dit jaar minder geofferd vanwege de sterk gestegen prijzen van vee. De kosten om een koe aan te schaffen zijn aanzienlijk hoger geworden, waardoor minder mensen financieel in staat zijn om deel te nemen aan het offeren.

“Vroeger konden sommige gezinnen nog twee kilo rundvlees meekrijgen,” vertelt Herman Wakiran, een gelovige van de moskee. “Nu moeten wij het soms doen met ongeveer één pond vlees per persoon. Maar ondanks dat blijven wij delen wat wij hebben.”

(Lees verder onder de )

Volgens de organisatie draait Eid ul-Adha niet alleen om religieuze rituelen, maar vooral om het helpen van anderen en het versterken van de onderlinge verbondenheid binnen de samenleving.

“Het Offerfeest is voor ons een manier om terug te geven aan de samenleving,” zegt de Imaam Kevin Pawiro-oelomo. “Door te delen met anderen tonen wij dankbaarheid voor wat wij hebben ontvangen. Niemand hoort tijdens deze dagen zonder voedsel of steun te zitten. Ons taak is vervuld, we hebben gegeven.”

De viering trok ook belangstelling van omwonenden die een kijkje namen bij de activiteiten rond de moskee. Kinderen liepen vrolijk rond in nieuwe kleding, terwijl families elkaar begroetten en samen genoten. De sfeer werd omschreven als warm, vredig en familiair.

Binnen de Surinaamse samenleving blijft Eid ul-Adha een voorbeeld van de multiculturele harmonie waar het land om bekendstaat. Verschillende religieuze en culturele groepen feliciteren elkaar tijdens belangrijke feestdagen, ongeacht achtergrond of geloof. Ook dit jaar werd vanuit diverse hoeken respect en waardering uitgesproken voor de wijze waarop de islamitische gemeenschap invulling gaf aan de viering.

Met het gezamenlijk gebed, het offeren en het delen van voedsel stond de dag bij Moskee Al Hikma vooral in het teken van menselijkheid, saamhorigheid en dankbaarheid. Voor velen was het niet alleen een religieuze verplichting, maar ook een moment om stil te staan bij de verantwoordelijkheid om elkaar als samenleving te ondersteunen.