Illusie van een wereldfeest

door

HET WK VOETBAL is nauwelijks enkele dagen oud, maar er kan nauwelijks gesproken worden van hoogstaande kwaliteit. Met maar liefst 48 deelnemende landen beloofde de Fifa een volksfeest. Maar dat is tot nu toe verworden tot een logge vertoning waarin commerciële belangen het pure voetbal overschaduwen, zoals de drinkpauzes die de Wereldvoetbalbond heeft ingelast. Men zou beter kunnen praten van reclamepauzes, want daar lijken de onderbrekingen voor bedoeld.

De uitbreiding van het aantal deelnemers eist direct haar tol op het sportieve niveau. De groepsfase voelt bij vlagen aan als een plichtsgetrouwe exercitie. Grote toplanden hoeven zich nauwelijks in te spannen om de knock-outfase te bereiken, wat leidt tot gezapige, tactisch overgedoseerde openingswedstrijden zonder enige urgentie. Het voetbal is stroperig. De sprankeling ontbreekt omdat de angst om te verliezen regeert.

“De kloof tussen de wereldtop en de geforceerde WK-nieuwkomers is simpelweg te groot”

Ook de leiding van de wedstrijden en het gedrag van de spelers laten te wensen over. Ondanks de alomtegenwoordige technologie blijft de arbitrage worstelen met de immense druk. Scheidsrechters leunen te zwaar op de VAR, wat de dynamiek en emotie uit de sport zuigt. Dit is overigens niet nieuw, want sinds de VAR werd geïntroduceerd, ook voor reguliere competities, is er kritiek op het systeem en wordt de scheidsrechter niet zelden op de vingers getikt. Dat draagt niet bij aan zijn gezag.

Het toernooi wordt nu al ontsierd door irritant theater: schwalbes, tijdrekken en massale intimidatie van de arbitrage zijn aan de orde van de dag. In plaats van sportieve helden lijken de spelers meer op acteurs die op het veld laten zien hun trucjes goed te hebben ingestudeerd.

Het dieptepunt van de kwalitatieve devaluatie voltrok zich zondagmiddag in Houston. Debutant Curaçao, dat onder bondscoach Dick Advocaat een prachtig WK-sprookje beleefde door zich als kleinste land ooit te plaatsen voor een WK, werd door Duitsland genadeloos met de neus op de feiten gedrukt: 7-1.

Hoewel de vroege gelijkmaker heel even voor extase zorgde, legden de Duitsers daarna genadeloos de tactische en fysieke tekortkomingen van The Blue Wave bloot. Die Manschaft walste simpelweg over de Curaçaose defensie heen. Dit soort monsteruitslagen bewijst exact het gelijk van de critici: de kloof tussen de wereldtop en de geforceerde WK-nieuwkomers is simpelweg te groot.

Dit toernooi is tot nu toe het levende bewijs dat méér landen niet leidt tot méér voetbalplezier, maar tot een devaluatie van het hoogste podium. De Fifa moet zich, na afloop van het WK herbezinnen of het aantal van 48 landen te handhaven, dan wel verantwoord is voor de kwaliteit van zo een groot toernooi.

In ons commentaar vrijdag wees deze krant al op een reeks negatieve ontwikkelingen die het voetbal gala overschaduwen. Een daarvan is het besluit van de Verenigde Staten om topscheidsrechter Omar Artan toe te laten. Hij zou banden hebben met terroristische organisaties. Een lichtpuntje in alle negativiteit van de afgelopen weken/dagen is dat volgens ESPN Artan van de Fifa toch zijn volledige salaris krijgt voor het WK. Dat zou rond de 85.000 US dollar moeten liggen.