Hoe slechte jeugd in Suriname (mede) kon leiden tot moord in België

door

PARAMARIBO – De 22-jarige Surinamer Romy Pengel is eerder deze maand in België met twee anderen veroordeeld tot vijftien jaar cel voor de roofmoord op David Polfliet, zoals uitgebreid door de Ware Tijd werd bericht. Gedurende het ruchtmakende proces kwam overduidelijk vast te staan dat zijn allesbehalve stabiele jeugd in Suriname er mede de oorzaak van is dat hij tot zo’n gruwelijke en kille daad kon komen. Een terugblik op zijn kinderjaren, die een behoorlijke hel waren.

Romy was zeventien toen hij Polfliet de fatale messteken toebracht. Een paar jaar eerder, rond zijn veertiende, was hij vanuit Suriname naar België geëmigreerd, waar hij zich bij zijn moeder en stiefvader – die al eerder waren verhuisd – had gevoegd. Toen zijn moeder vertrok, was de kleine Romy pas acht jaar. Het knaapje kon nog niet mee naar Europa vanwege visum- en financiële problemen. “Hij had echter niet goed begrepen dat hij later zou meekomen”, zei zijn moeder, die sowieso geen stabiele factor in zijn nog jonge leven was, tijdens de rechtszaak.

En toen begon het al mis te gaan. De band met zijn biologische vader, met wie de moeder nauwelijks nog contact had, was ook niet al te best. De zorg voor hem kwam daardoor na het vertrek van zijn moeder in eerste instantie vooral op zijn oma neer. Maar die last was te zwaar, waardoor Romy uiteindelijk in kindertehuizen belandde. Dat werd een traumatische ervaring voor hem. Hij kreeg er naar eigen zeggen slecht te eten en werd regelmatig mishandeld. Hij heeft zelfs gezegd dat die periode een hel was. Na een aantal jaren verhuisde hij eindelijk naar België, waar zijn moeder inmiddels een relatie had met zijn huidige adoptievader. Een echte band bouwde hij na al die jaren echter niet meer met zijn moeder op.

Emotionele verwaarlozingDoordat zijn jeugd in Suriname werd gekenmerkt door aanzienlijke instabiliteit en een gebrek aan een veilige basis, was er sprake van emotionele verwaarlozing, zo concludeerden deskundigen na de moord. Mede door het gebrek aan structuur werd hij op jonge leeftijd geconfronteerd met situaties die niet pasten bij zijn leeftijd, wat volgens hen ook bijdroeg aan een gebrekkige gewetensontwikkeling.Eenmaal in België ging het daardoor al vrij snel mis: hij vond geen aansluiting op school, vertoonde ongepast gedrag jegens meisjes en raakte al snel verzeild in een problematisch milieu. “Hij deed meer zijn eigen zin”, zegt zijn moeder daarover. “‘s Avonds bleef hij lang weg en hij liep veel rond op straat. Hij ging om met vrienden die ik niet zo goed kende.”

Uiteindelijk belandde Romy in een jeugdinstelling na het plegen van verscheidene – niet nader genoemde – strafbare feiten. “Ik ging wekelijks op bezoek”, vervolgde zijn moeder. Na het uitzitten van zijn straf was zijn gedrag beter, maar hij wilde bij zijn adoptievader gaan wonen, van wie zijn moeder inmiddels was gescheiden. “Het werd uiteindelijk te veel voor hem met zijn vrienden. De druk om kattenkwaad uit te halen werd te groot, hij wilde dat vermijden.”

Ook zijn – Nederlandse – adoptievader betreurde de fatale gebeurtenissen. “Ik heb altijd geprobeerd op hem in te praten, om zijn leven weer op de rails te krijgen. Ik had wel het gevoel dat hij luisterde, maar ik kon niet controleren of hij ook wat met mijn adviezen deed, omdat ik in Nederland woonde. Ik kon daarom als vader niet echt druk uitoefenen. Misschien werd hij zo omdat ik het gezin in de steek heb gelaten. Dat doet wat met een kind. Toen ik thuis was, was er een soort orde. Daarna is het bergaf gegaan. Hij was een rustige jongen als kind, maar ook wel beïnvloedbaar. Hij kon moeilijk om met groepsdruk.”

In been gestokenUiteindelijk leidden al deze zaken tot zijn betrokkenheid bij de fatale gebeurtenissen in maart 2021. Toen lokten Romy en twee makkers de 42-jarige Belg David Polfliet naar een park via een datingapp voor homo- en biseksuele mannen. Ze dachten dat hij een pedofiel was – wat achteraf niet juist bleek te zijn – en wilden hem daarom een lesje leren. De confrontatie liep vreselijk uit de hand, waarna het slachtoffer door Romy in zijn been werd gestoken en ter plekke doodbloedde.

De jongeman heeft spijt betuigd, maar verklaarde ook dat zijn jeugd in Paramaribo debet was aan zijn gewelddadige gedrag. Hij en de twee andere verdachten werden uiteindelijk tot vijftien jaar cel veroordeeld. Deze straf viel een stuk lager uit dan de 25 jaar die waren geëist. Romy heeft laten weten dat hij de straf accepteert en geen hoger beroep zal aantekenen.