HET WILDE OOSTEN NATIONAAL TERRITOIR OF NIET?

We hebben er ‘tig’ keren over geschreven: de absoluut niet normale situatie in het oosten van het land, na de beëindiging van de binnenlandse gewapende strijd tussen het Nationaal Leger en de opstandelingen onder leiding van Ronnie Brunswijk, toentertijd bekend als het Jungle Commando. De vijandelijkheden waren nauwelijks geluwd, of er waren duidelijk tekenen van een snel stijgende goudkoorts, waarbij er voor technische assistentie in deze sector steeds meer, vooral Brazilianen, het gebied binnenkwamen.
Gezien het gebied al tijden als onveilig werd aangemerkt en politie en leger nog maar slechts in Albina aanwezig waren, ontstond er vrij spel voor tal van vormen van illegaliteit. En daar is na ruim 35 jaar, maar nauwelijks verandering in gekomen. De politiepost te Stoelmanseiland bleef jarenlang onbemand en werd door militairen bezet. Maar ambtenaren die over opsporingsbevoegdheid beschikken, bleven grotendeels weg uit de bovenloop van de Marowijne- en ook de Lawarivier. En terwijl de overheid de andere kant bleef opkijken, maakten steeds meer buitenlanders en criminelen zich meester over het gebied aan vooral de Lawa. En ofschoon we dat allemaal weten, deden opeenvolgende regeringen weinig of helemaal niets om het gezag van de regering, de hoogste vertegenwoordigster van het land, te demonstreren. We hebben ook gesteld dat aan de Lawa je vaak meer Portuguees hoort dan Aucaans c.q. Sranangtongo. Laten we de zaak stellen zoals die daadwerkelijk is: de Surinaamse overheid is niet in staat de grens op een adequate wijze te bewaken. Hoe vaak is het niet voorgekomen dat er rivierpatrouilles moesten worden uitgesteld of totaal afgeblazen, omdat Albina geen materieel en materiaal ter beschikking had. In bijna gênante gevallen, moesten onze militairen plaatsnemen in Franse korjalen om de rivier op te varen voor controlewerkzaamheden. Wij durven gerust te stellen, en dat is al decennia na het beëindigen van de strijd in het oosten zo, dat na het inheemse dorp Bigi Ston aan de Marowijnerivier, je aan je lot overgelaten bent en er geen bescherming van politie of leger aanwezig is. Aan de Lawa ter hoogte van Maripasoela en de plaats beter bekend als Cottica, heerst er een situatie die gerust vergeleken kan worden met een anarchie, waarbij illegaal gewapende personen rondlopen en ook op de rivieren, derden weten te terroriseren. De situatie is van dien aard, dat zelfs het traditioneel gezag zich op bepaalde momenten geen raad weet wegens de gewelddadigheden en de halsdelicten die regelmatig worden gepleegd. Er is zelfs informatie dat een Marron, maar wel Frans onderdaan uit dat gebied en woonachtig op de rechteroever van de Lawa, meent stamhoofd te kunnen zijn over de tribalen aan de Surinaamse oever en onze overheid grijpt ook hier niet in, om duidelijkheid te verschaffen, wie ter plekke beheersdaden kan verrichten en Surinaams beleid uitdragen. En terwijl er zich daar steeds meer ongeregeldheden en onrechtmatigheden voordoen, verandert het gebied in een Braziliaanse enclave, waar het recht van de sterkste en gewelddadigste, steeds meer de overhand neemt. We praten over een gebied dat onverdeeld tot het grondgebied van de Republiek Suriname behoort en waar we naarstig dienen in te grijpen. De gewelddadige illegalen, met name Brazilianen, dienen uit het gebied verwijderd te worden en uitgezet. We weten dat het geen eenvoudige opgave betreft en veel geld kan kosten, maar waarvoor hebben we dan politie en leger? De laatste gewapende macht is er grondwettelijk ter bescherming van de nationale souvereiniteit en territoriale integriteit van dit land, en juist daarom moet in het oosten, paal en perk gesteld worden. De Fransen hebben ons op niet mis te verstane wijze getoond, hoe het probleem van illegale Brazilianen dient te worden aangepakt. Zelfs in eigen land en wel in de federale staat Roraima, bestrijdt de regering van president Lula de illegale goudzoekers, die er niet voor terugdeinzen, de Indianen van de Janomamistam te vermoorden, wanneer die ze een strobreed in de weg wensen te leggen bij het mijnen van goud. Ook in de staten Amazones en Para neemt de Braziliaanse overheid drastische stappen tegen deze lui, die het bos kaalkappen en waterstromen met kwik vergiftigen. Wij van Keerpunt, hebben geen bezwaar tegen de goudindustrie, mits die op een kwikvrije manier geschiedt en flora en fauna niet wordt vernietigd. Maar wat hier in het met name het oosten van het land al zeker drie decennia geschiedt, is absoluut onaanvaardbaar en brengt de nationale veiligheid steeds meer in gevaar. Oost-Suriname is Surinaams grondgebied en dat moet aan alle aanwezigen in dat gebied, duidelijk gemaakt worden, al moeten we er alle ons ter beschikking zijnde middelen voor inzetten.
The post HET WILDE OOSTEN NATIONAAL TERRITOIR OF NIET? ..

...