Het testen

door

ROZENGEUR / Gerold Rozenblad

“Un’ no test mi”, klonk het nog stoer uit de mond van toen nieuwbakken Juspol minister Harish Monorath. Daarmee was hij zeker de tweede (misschien zelfs derde) minister die gedacht had dat met stoere praat bij zijn aantreden, het gespuis het effe minder zou doen. Niks blijkt minder waar.

Criminelen luisteren niet naar woorden, maar raken onder de indruk van daden. En die kon Monorath niet neerzetten. Tenminste niet in die mate waarvan crimineel Suriname onder de indruk raakt. Ook niet rechtschapen Suriname, trouwens. En nog minder de assemblee. En die wil nu Monorath testen. Want het loopt de spuigaten uit.

“Het aantal buiten functie gestelde agenten loopt op. Als het zo doorgaat zou het korps alarmerend gedecimeerd kunnen worden”

De ironie wil dat niet eens de criminaliteitscijfers zo fors zijn gestegen, als die trouwens zijn gestegen. Maar het zijn de werkarmen van Monorath die blijken hem te willen testen. Een goed deel van de zonen en dochters van Hermandad schijnen een georganiseerde bende te zijn, gespecialiseerd in van alles en nog wat. Met als dieptepunt dat juist de elite eenheid het niet kan nalaten af en toen wat van de geconfisqueerde coke mee te nemen naar andere oorden.

In Europa zouden ze zeggen dat kennelijk een magiër in het spel was bij de verdwijning van het kwik bij post Geyersvlijt, maar in Suriname moeten we kennelijk concluderen dat een goede bonuman de daders een stevige wasi heeft gegeven dat zij onopgemerkt het kwik konden verplaatsen. Dezelfde bonuman zou mogelijk in het spel zijn geweest bij de verdwijning van de Colombiaan. Gewoon wat van die vloeistof in een flesje doen en het is zo geklaard. De man loopt weg en geen van de dienstdoende agenten merkt er iets van.

Gelukkig blijkt de korpschef niet eentje te zijn van lang nadenken. Het aantal buiten functie gestelde agenten loopt op. Als het zo doorgaat zou het korps alarmerend gedecimeerd kunnen worden. Dat zal Monorath achter de gesloten deuren van het college wel vertellen.

Op zich vraag ik mij af wat er zo achter gesloten deuren besproken moet worden. Als Monorath de antwoorden had op de problemen, dan hadden we de crisis, want dat is het ondertussen, niet gehad. Wie het kwik heeft verplaatst zal hij niet vertellen en als bekend was wie de Colombiaan heeft geholpen hadden we dat ondertussen ook geweten. Aan verhoortechnieken voor de drugs stelende agenten zal het college hem ook niet kunnen helpen. En de aanpak van de landelijke criminaliteit ? Daar kan alleen een klaagzang over worden aangeheven. Er komt niks uit.

Niks?. Nou mogelijk kan het college de bewindsman helpen met een simpele beleidsingreep die hem van een deel van zijn hoofdpijn kan bevrijden. Het aanbrengen van een deugdelijk camerasysteem voor elke post. Simpelweg een camera die de gang bewaakt en een of meerdere die de achterzijde van het gebouw in de gaten houden. Met cameradienst voor een der manschappen tijdens elke shift. Dan zullen we zeker meer te weten komen over wat er precies gebeurt in de cellenhuizen en daaromheen. Misschien moet die optie worden getest.

roziegeur@gmail.com