HET SYSTEEM IS NIET VERANDERD, ALLEEN DE NAMEN

Elke nieuwe regering belooft verandering. Elke nieuwe leiding spreekt over transparantie, goed bestuur en een breuk met het verleden. Ook onder de huidige regering van president Jennifer Simons en vicepresident Gregory Rusland, leeft bij de samenleving de verwachting, dat oude patronen definitief tot het verleden behoren. Maar wat zich momenteel afspeelt binnen de stichting Staatsziekenfonds (SZF), roept de pijnlijke vraag op of er werkelijk fundamenteel iets is veranderd. De op non-actiefstelling van de algemeen directeur Rudrakanth Oemraw, en het lopende onderzoek naar contracten ter waarde van miljoenen SRD’s en betalingen zonder onderliggende documentatie, wijzen opnieuw op ernstige tekortkomingen in good governance en interne controle. Maar het zijn vooral de details van deze contracten die blootleggen, hoe diep het probleem werkelijk zit. Neem het geval van Monche Atompai. Uit interne rapportages blijkt dat hij beschikt over een overeenkomst met een maandelijkse vergoeding van SRD 95.856, die over een periode van vijf jaar, kan oplopen tot meer dan SRD 5,7 miljoen. Op zichzelf is een dergelijke vergoeding al opmerkelijk, maar nog verontrustender is dat de overeenkomst niet kon worden teruggevonden bij de HR-afdeling. Er wordt zelfs vermeld, dat het contract mogelijk is vernietigd. Met andere woorden: er is sprake van een miljoenenverplichting namens een staatsinstelling, zonder dat de basisdocumentatie volledig traceerbaar is. Dan moeten we ook niet vergeten dat hij dezelfde man is die zichzelf bij de Melkcentrale, de ‘redder’ noemt van het staatsbedrijf. Klaarblijkelijk zelfs met bijval van het personeel. Ook de situatie rond Faizel Baarn is zeer merkwaardig, want hij ontvangt maandelijks USD 500 voor juridische diensten, terwijl een andere consultant USD 1500 per maand ontvangt, eveneens in buitenlandse valuta. Deze betalingen zijn volgens interne documenten, niet volledig getoetst aan de geldende procedures. In een land waar verpleegkundigen, leerkrachten en andere essentiële werkers, maanden moeten wachten op hun salaris, is het moeilijk uit te leggen, waarom dergelijke betalingen wel probleemloos doorgang vinden. Deze zelfde man is tevens op het Kabinet van de President belast met luchtvaart- en maritieme aangelegenheden. Wij van Keerpunt, vragen ons af, hoeveel petten deze man eigenlijk op heeft en waar zijn ‘deskundigheid’ vandaan komt.
Daar blijft het niet bij. In slechts vier maanden tijd werden negentig medewerkers aangenomen en eenenvijftig benoemingen doorgevoerd. Dit alles, terwijl de organisatie reeds onder intern onderzoek stond. Dit wijst niet op een systeem dat voorzichtig opereert onder verscherpt toezicht, maar op een systeem dat functioneert alsof er niets aan de hand is. Maar wat moeten wij exact verwachten van een onderzoek, waarin Orion een rol vervult?
Dit is precies waarom de samenleving sceptisch blijft. Niet omdat er al definitieve conclusies zijn getrokken over individuele schuld, maar omdat de patronen herkenbaar zijn. Contracten zonder transparante verantwoording. Betalingen zonder volledige administratieve onderbouwing. Besluiten zonder duidelijk zichtbare controlemechanismen. Het probleem is groter dan één persoon. Het probleem is een bestuurscultuur waarin procedures bestaan op papier, maar in de praktijk niet altijd consequent worden nageleefd. De regering-Simons-Rusland erfde dit systeem van haar voorgangers, waaronder de regering van Chandrikapersad Santokhi en Ronnie Brunswijk, die het weer erfden van Bouterse en de zijnen. Maar erven betekent niet accepteren. Leiderschap wordt niet beoordeeld op de problemen die men aantreft, maar op de bereidheid en het vermogen om deze daadwerkelijk op te lossen.
De harde waarheid is dat Suriname niet lijdt aan een gebrek aan regels, maar aan een gebrek aan handhaving. Niet aan een gebrek aan procedures, maar aan een gebrek aan consequent bestuur.
Zolang contracten van miljoenen kunnen bestaan zonder volledige transparantie, zolang betalingen plaatsvinden zonder volledige toetsing, en zolang ingrijpen pas plaatsvindt wanneer situaties escaleren, blijft één conclusie overeind: Het systeem is niet veranderd. Alleen de namen zijn veranderd. En zolang dat zo blijft, zal het vertrouwen van de samenleving steeds opnieuw worden ondermijnd door een realiteit die haaks staat op de beloften van goed bestuur.
The post HET SYSTEEM IS NIET VERANDERD, ALLEEN DE NAMEN ..