Heritagemaand

door

SURINAME GAAT VOOR het eerst in zijn geschiedenis een maand lang het gezamenlijk erfgoed gedenken en vieren. ‘Het festival is niet bedoeld voor één bevolkingsgroep en zeker niet voor één ministerie, maar het hele land moet erbij betrokken worden. Er is ruimte voor de pijnpunten van ons erfgoed, maar er zal zeker ook feest worden gevierd’, zegt de presidentiële commissie die belast is met de organisatie. Zij streeft naar evenwicht.

Dit plan om ons erfgoed te vieren is niet nieuw. Enkele jaren geleden werd het Heritage Festival, later bekend als Heritage Fest, al gehouden, zij het in Commewijne. Dagenlang werd met allerlei activiteiten van verschillende bevolkingsgroepen gezamenlijk onze afkomst gevierd. Het idee is dus niet nieuw. Weliswaar duurt het nu een maand en is de opzet breder, maar ons erfgoed vieren we al geruime tijd.

Tijdens Heritage Fest was het plan ook om toeristen aan te sporen onze culturele rijkdom te komen beleven. Dat zou in de toekomst opnieuw kunnen worden nagestreefd. Daarbij zou vooral het ministerie van Transport, Communicatie en Toerisme het voortouw kunnen nemen. Want wat we weten van de vele commissies die door de jaren heen zijn gekomen en gegaan, is dat ze vaak niet duurzaam blijken te zijn. De organisatie van zo’n festival zou daarom juist ondergebracht moeten worden bij een permanent instituut. Dat zou, samen met andere betrokkenen, dit festival kunnen uitbouwen tot een evenement dat toeristen juist in die periode aanspoort Suriname te bezoeken.

De heritagemaand is mogelijk ook bedoeld om een bepaalde politieke gedachte ingang te doen vinden. Wijlen Winston Wirht, die tijdens een presentatie liet weten dat de maand augustus gebruikt zou moeten worden om te werken aan natievorming, had daar zijn eigen ideeën over. Volgens zijn theorie zou zo’n maand de eenheid onder de bevolking moeten bevorderen. Als tegenhanger van de gedachte van ‘eenheid in verscheidenheid’ zou de NDP hiermee haar doorbraak van etnisch georiënteerde politiek kunnen bestendigen, vond hij.

Dat is geen slecht idee. Surinamers kennen elkaars cultuur veel te weinig. We leven na al die jaren nog steeds niet met elkaar, maar veelal naast elkaar. Zo’n gezamenlijke heritagemaand zou kunnen bijdragen aan meer kennis over elkaar en daarmee ook het onderlinge begrip stimuleren. Deze maand zou bovendien een unieke gelegenheid moeten zijn om de pijnpunten die we ervaren bij het behoud van ons erfgoed te bespreken. Daarbij moeten we ook de discussie voeren over ons gebouwd erfgoed en over het bestaansrecht van de inheemsen en marrons, dat nog altijd niet volledig wordt erkend.

Belangrijk is dat we bij de viering van onze gezamenlijke erfenis de pijnlijke of politiek gevoelige onderwerpen niet uit de weg gaan en dat we de heritagemaand zodanig bestendigen dat zij een waardevolle plek krijgt binnen ons toeristisch aanbod. Dan zou de heritagemaand een blijvende meerwaarde kunnen hebben.