Hedy Tjin grijpt naast de Woutertje Pieterse Prijs 2026

door

DEN HAAG — Illustrator Hedy Tjin heeft zaterdag in Nederland naast de Woutertje Pieterse Prijs 2026 gegrepen, waarvoor ze samen met Gerson Main voor was genomineerd. De prijs is voor het beste kinderboek van het jaar. ‘Alle dingen die mijn opa stiekem is’ van Tjin en Main legde het af tegen het boek ‘Atman’ van schrijver Bart Moeyaert en illustrator Mark Janssen.

In het Kinderboekenmuseum in Den Haag waren tijdens een live-uitzending voor de radio de genomineerden van zes boeken aanwezig. ‘Alle dingen die mijn opa stiekem is’ is het debuut van Main als kinderboekenschrijver en trekt vooral de aandacht door de kleurrijke illustraties van Tjin.

“Het zijn dan ook vooral de illustraties die dit prentenboek verheffen. Tjin heeft een zeer karakteristieke, eigen stijl”

De hoofdpersoon in dit boek is een Surinaams jongetje, dat regelmatig op bezoek gaat bij zijn oude Surinaamse opa, die in een verzorgingstehuis zit. Opa is een fantast, die sterke verhalen vertelt aan zijn kleinzoon. Over dat ‘ie een sultan is en alleen maar hoeft genieten’. Of dat ‘ie kapitein is van een enorm schip, geleend in een magisch bos’. Zelfs als hij in bed ligt en rust moet houden van de dokter, kijkt hij ondeugend naar zijn kleinzoon, die denkt: “Mij houdt hij niet voor de gek. Ik weet waar opa met zijn gedachten zit.”

Fantasieverhalen Surinaamse opa

‘Als opa zijn fantasieverhalen niet meer kan vertellen, neemt de kleinzoon het over. Er wordt iets doorgegeven over generaties heen en dat is best een mooi gegeven, dat je overigens zelf in de tekst moet leggen, want het verhaal zelf blijft jammer genoeg op de vlakte en weet maar niet emotioneel te raken, ondanks het thema: het gaat over afscheid nemen en de dood’, ze schreven recensenten.

De illustraties spatten daarentegen in hun kleuren van de pagina’s af. ‘Het zijn dan ook vooral de illustraties die dit prentenboek verheffen. Tjin heeft een zeer karakteristieke, eigen stijl. Haar illustraties zijn opgebouwd uit grote, contrasterende kleurvlakken. Haar lijnvoering is realistisch en robuust. Ze werkt veel met viltstiften, wat best een opvallende en daardoor ook originele keuze is voor een illustrator. Voor dit boek lijkt ze naast stiften ook gebruik te hebben gemaakt van krijt en aquarelverf.’

Door de illustraties van Tjin kunnen vooral kinderen met een Surinaamse achtergrond zich spiegelen aan de hoofdpersoon, menen de critici. ‘Terwijl de illustraties kinderen met een andere culturele achtergrond een venster bieden op deze Surinaamse familie. De tekst heeft deze gelaagdheid helaas niet.

Zonder illustraties had dit ook best het verhaal kunnen zijn van Kees uit Friesland, of Bart uit Drenthe etc. Dit zou je ook weer als een kracht van de tekst kunnen zien: alle kinderen met een kleurrijke, verhalen vertellende opa kunnen zich erin herkennen. Maar het prentenboek gaat over fantasie en het vertellen van kleurrijke verhalen zonder clou en zonder specifieke herkomst. Daarvoor komt de tekst van Gerson Main aanzienlijk minder goed uit de verf dan de illustraties van Hedy Tjin.’

Suriname belangrijke inspiratiebron

Tjin heeft een Surinaamse vader en Nederlandse moeder. Ondanks het feit dat ze in Amsterdam woont, heeft zij een zeer sterke band met Suriname, waar ze regelmatig komt. Ze heeft in interviews gezegd dat haar gemengde achtergrond en de tijd die ze in Suriname heeft doorgebracht, een belangrijke inspiratiebron voor haar kleurrijke en sociaal-maatschappelijke kunstwerken zijn en een grote invloed hebben gehad op haar kleurgebruik en de artistieke stijl waar ze gekend om staat. In Suriname heeft ze in het vorige decennium vooral naam gemaakt met haar illustratie voor Parbode.

Ze is in het verleden geregeld in de prijzen gevallen. Twee jaar geleden won ze de Zilveren Penseel voor haar illustraties in het boek ‘Op de rug van Bigi Kayman’ van auteur Henna Goudzand Nahar. In 2022 won ze samen met Brian Elstak een Zilveren Penseel voor hun illustraties in ‘Lennox & de Gouden Sikkel’ van Zindi Zevenbergen en in 2021 kreeg ze een Vlag en Wimpel voor haar bijdrage aan ‘Sala & Monk Ons Samen’.