Haastwerk voorkomen

door

IN DE NATIONALE Assemblee wordt heftig gedebatteerd over hervorming van de rechterlijke macht. Voorkomen moet worden dat bij het gaan in de diepte met dit onderwerp, haastwerk het lijkt te winnen van zorgvuldigheid. Daardoor is de kans groot dat het doel om een zo breed mogelijk politiek en maatschappelijk draagvlak te vinden, niet wordt bereikt. De coalitie-assembleeleden Ronnie Brunswijk (Abop) en Jerrel Pawiroredjo (NPS) hebben fors uitgehaald naar de onderwerpelijke initiatiefwetten, maar ook vanuit oppositiepartij VHP is forse kritiek geuit.

Brunswijk beschuldigt de regering ervan dat ze, terwijl gesprekken in coalitieverband gaande waren toen het parlement de zaak overnam, de normale democratische verantwoording omzeilde. Het argument van Brunswijk is niet waterdicht, omdat assembleeleden het recht hebben initiatiefvoorstellen te doen. Maar door voor deze weg te kiezen, heeft men kennelijk de Staatsraad willen omzeilen. Brunswijk hield wel een slag om de arm en zei mee te gaan zodra men hem kan overtuigen.

Pawiroredjo waarschuwde dat benoemingen op andere dan zuiver professionele gronden kunnen plaatsvinden, wat de kwetsbaarheid voor externe beïnvloeding vergroot in een kleinschalige samenleving als de Surinaamse.

Twijfels over het college van procureurs-generaal en de pensioenleeftijd van leden van de rechterlijke macht kreeg ook aandacht. Maar met het spelen met de leeftijd ontstaat geen verschuiving van de macht, althans dat argument is niet aangetoond.

In delen van de wereld wordt regelmatig geknabbeld aan de leeftijd van functionarissen. Daar zit een gedachte achter. In Suriname zijn – voor zover – bekend geen studies gemaakt over leeftijden bij strategische groepen. In dat verband worden medici, rechters en andere hooggeplaatste functionarissen genoemd. Continuïteit en ervaring blijken een rol te spelen. Echter, er zijn geen statistieken bekend. Trouwens, de arbeidsmarktpolitiek op dit stuk laat te wensen over.

Modernisering van de wet is gewenst, maar de vrees bestaat dat niet goed doordachte besluiten een averechtse uitwerking kunnen hebben. Trouwens, op het stuk van de wetgeving zijn er prioriteiten gesteld om zaken in goede banen te leiden, maar de handhaving laat te wensen over. Daar hebben de wetshandhavers schromelijk in gefaald.